29 สิงหาคม เมืองซาจวิ้น
หน้ากระจกเต็มตัวในห้องพักโรงแรม หลิวซือซือลองเสื้อผ้าตั้งแต่เช้า ลองไปเจ็ดแปดชุด สุดท้ายเลือกชุดกระโปรงยาวสีแชมเปญ
เปิดไหล่ คอด กระโปรงยาวกรุยกรายคล้ายเพิ่งเดินลงจากปกนิตยสาร
"สวยไหม?" หลิวซือซือหมุนตัว กระโปรงพลิ้วขึ้นแล้วร่วงลงเผยให้เห็นน่องขาวเนียน
"สวย" ซูเหยียนพยักหน้าจริงจัง
หลิวซือซือจ้องเขา: "แค่นั้น?"
ซูเหยียนคิดแล้วเสริมอย่างจริงใจ: "สวยจนอยากกักตัวเธอไว้ไม่ให้ใครเห็น"
"ปากดี" หลิวซือซือหน้าร้อนผ่าว ถลึงตาใส่ แต่หางปากกลับยกขึ้น
ซูเหยียนรู้ดี คืนนี้ผู้หญิงคนนี้แต่งตัวเพื่ออะไรกันแน่ ไม่ใช่เพื่องานรางวัลอินทรีทองคำ แต่เพื่อเขาชัด ๆ
สามวันก่อน เรื่องแบ่งหุ้นลงตัวเรียบร้อย หลิวอี้เฟยเอ่ยปากห้าล้าน แต่ซูเหยียนปฏิเสธทันที
หนึ่ง เขาต้องการการันตีว่าตัวเองได้ส่วนแบ่งใหญ่สุด
สอง ต้องวางให้เสมอภาคทั้งสองฝ่าย
สุดท้ายหลิวทั้งสองคนลงทุนคนละสามล้าน ถังเหรินลงทุนสองล้าน ส่วนซูเหยียนเองสามล้านเป็นเงินสด บวกบทและค่าลิขสิทธิ์งานอื่นรวมเป็น 51 เปอร์เซ็นต์
การดึงถังเหรินเข้ามาร่วม ไม่ได้คิดจะทำงานให้ถังเหริน
แต่ต้องการคนช่วยแบ่งบอดี้การ์ด มีถังเหรินอยู่ข้างหน้าคอยสกัด ก็ช่วยลดแรงกระแทกได้พอสมควร
วันแบ่งหุ้นเสร็จ หลิวซือซือไม่ได้ซักถามเรื่องหลิวอี้เฟย แค่หยิกแขนเขาเบา ๆ แล้วก็ทำอะไรต่อไปตามปกติ
ซูเหยียนคิดว่าเรื่องจบแล้ว ตอนนั้นถอนหายใจโล่งอกใหญ่ แต่ไม่ถึงสองวัน เธอบอกจะมางานอินทรีทองคำ
ปกติผู้หญิงคนนี้ไม่ค่อยสนใจกิจกรรมพวกนี้ คราวนี้เปลี่ยนไปกระทันหัน ซูเหยียนรู้สึกว่าเธอมีเจตนาอย่างอื่นแอบแฝง
หกโมงครึ่งเย็น ซูเหยียนกับหลิวซือซือเพิ่งก้าวออกจากลิฟต์โรงแรม เสียงดังคุ้นหูก็ดังขึ้น: "เหลาซู! ซือซือ! ทางนี้!"
หันไปตามเสียง หยวนหงยืนอยู่ที่ล็อบบี้โรงแรม ชุดสูทดำ ผูกดอกไม้เล็ก ๆ ที่หน้าอก ผมหวีเรียบกริบจนเหมือนถูกหมาเลีย รวม ๆ แล้วต่างจากปกติดินฟ้าพลิก
ข้าง ๆ เขา เจ้าลี่อิ๋งใส่ชุดราตรีสีขาวสั้น คู่กับรองเท้าส้นสูงสีเงิน ท่าทางเก้งกัง
ด้วยเรื่อง "เพลงรักโบราณ" เธอได้รับความสนใจไม่น้อย แต่ยังเป็นแค่หน้าใหม่ ก็เหมือนหยวนหงที่โดนซูเหยียนลากตัวมา