บนกระดานข่าวบันเทิงของเทียนหย่า คืนเดียวมีกระทู้บ่นผุดขึ้นมาเป็นสิบๆ กระทู้ ข้างใต้กระทู้ คอมเมนต์ยิ่งวิ่งกันไม่หยุด:
"ผมยอมแพ้แล้ว พึ่งจะดูจบตอนแรก ธีมปิดท้ายก็ดังขึ้นมาแล้ว???"
"ถังเหรินนี่มันตั้งใจจะแค้นคนดูหรือไง?"
"ซูเหยียนเป็นคนเขียนบทไม่ใช่เหรอ? ออกมาทนรับการลงโทษซะ!"
"ช่องหลักนครมั่วก็ควรโดนด่าเหมือนกัน ครั้งก่อนติดใจความง่าย ครั้งนี้เลยทำตามใจตัวเองอีก"
"ขอบคุณซูเหยียน ขอบคุณช่องหลักนครมั่ว ปกติดูสองจบประมาณสองทุ่มก็ได้นอนแล้ว วันนี้ทุ่มครึ่งก็นอนแล้ว ที่ไหนได้นอนไปสองชั่วโมงก็ยังไม่หลับ นาฬิกาชีวิตพวกนายทำพังกันหมดแล้ว"
ก็ยังมีเสียงที่มองอย่างมีเหตุผลผุดขึ้นมา:
"จริงๆ ถ้าดูดีๆ เนื้อหาค่อนข้างแน่น ไม่มีส่วนที่ยืดเยื้อเสียเวลา"
"ใช่ สั้นก็สั้น แต่เนื้อเรื่องดำเนินไว ไม่มีน้ำท่วมทุ่ง"
"ดีกว่าพวกที่ชอบยืดเนื้อเรื่องเป็นไหนๆ"
ยังมีที่ชมว่าการแสดงของหลิวซือซือสุดยอดอีก
แต่เสียงที่มีเหตุผลพวกนี้ก็ถูกกลืนหายไปอย่างรวดเร็วในวงการด่ากระหน่ำ
พอถึงเช้าวันรุ่งขึ้น คอมเมนต์ในบล็อกของซูเหยียนก็แตกสลายไปแล้ว
ใต้โพสต์ประชาสัมพันธ์ล่าสุดเกี่ยวกับ "เพลงรักโบราณ" จำนวนคอมเมนต์เพิ่มขึ้นเป็นหมื่นกว่าในคืนเดียว
ส่วนใหญ่เป็นการด่าและระบายอารมณ์ และก็มีพวกที่ขยันไม่ยอมแพ้ถามเขาว่าเลิกจับมือกับหลิวซือซือหรือยัง
ที่พื้นที่พักผ่อนในกองถ่าย ซูเหยียนพึ่งจะนั่งลง หยวนหงก็เดินเข้ามาใกล้ แล้วก็ยิ้มแบบที่อยากจะโดนต่อย
"เหยียน นายพูดจริงๆ เถอะ นายมีร่างกายพิเศษอะไรกันแน่? ตอน "เมื่อฉัน" ออกอากาศ สามเหลี่ยมความรักของนายติดอันดับหนึ่งทั้งเน็ต ตอนนี้ "เพลงรักโบราณ" ออกอากาศแล้ว นายก็โดนคนตามด่าว่าเป็นพ่อค้าจิตดำ"