เหมียวเจ๋อหัวผายมือไปทางเหมียวชู “เจียวเจียว เอาเครื่องวิทยุกระจายเสียงออกมาให้พ่อใช้หน่อย”
พอพูดจบ ปลายนิ้วก็ชะงักค้างกลางอากาศ ไม่กี่วันก่อนเขาเห็นรถตรวจจับสัญญาณวิทยุของทหารญี่ปุ่นออกลาดตระเวนรอบนอกเขตเช่าทุกคืน หากจับสัญญาณได้เมื่อไร ที่ตั้งของบ้านก็อาจถูกเปิดเผย
เหมียวชูกำลังจะลงมือ ก็เห็นพ่อโบกมือปฏิเสธ
“ช่างเถอะ รอพรุ่งนี้พวกเราไปเปิดห้องที่โรงแรมกัน”
เหมียวเจ๋อหัวเดินไปข้างเตียง ลดเสียงลงเล็กน้อย “เจียวเจียว ศพยังต้องฝากไว้กับลูกก่อน พรุ่งนี้พวกเราจะขนไปโรงแรมพร้อมกัน”
“ได้ค่ะพ่อ” เหมียวชูพยักหน้า ศพของวีรบุรุษจะมีอะไรน่ากลัวกันเล่า!
จากนั้นเธอก็ชี้ไปยังกองเอกสารที่วางเรียงอย่างเป็นระเบียบบนโต๊ะ “แล้วเอกสารพวกนี้ล่ะคะ”
ทั้งแผนแทรกซึมและเอกสารอื่น ๆ อีกกองใหญ่
เหมียวเจ๋อหัวยื่นมือรวบเอกสารเข้าด้วยกัน “เอามาไว้กับพ่อก่อนแล้วกัน ถึงตอนนั้นค่อยให้ลุงสวี่ไปที่โรงแรมแล้วขนกลับมาพร้อมกัน”
ตอนล็อกตู้เซฟ ปลายนิ้วของเขาสัมผัสโดนช่องลับ พอล้วงออกมาดูก็พบว่าเป็นโฉนดที่ดินกับธนบัตรรับรองของธนาคารของพวกทรยศชาติรายใหญ่ บนโฉนดที่ดินระบุว่า “เลขที่ 3 ถนนเซียเฟย เขตเช่าฝรั่งเศส” ส่วนช่องจำนวนเงินในธนบัตรรับรองของธนาคารมีเลขศูนย์เรียงยาวเป็นพรืด
“พรุ่งนี้เราแวะไปสำรวจสองที่นี้ด้วย” ข้อนิ้วของเหมียวเจ๋อหัวที่กำธนบัตรรับรองของธนาคารแน่นจนขาวซีด ความโลภและการทุจริตของเหมาจื่อหมิงเกินกว่าที่เขาคาดคิดไว้มาก
“ต้องรีบลงมือ ชักช้าจะเกิดเรื่องแปรเปลี่ยนได้” เขาเหลือบมองนาฬิกาแขวนบนผนัง เข็มสั้นชี้ไปที่ตีสามแล้ว “รีบนอนเถอะ พรุ่งนี้เช้ายังมีเรื่องต้องจัดการ”