โธมัสเดินตรงไปยังห้องรับแขกชั้นล่างของปราสาท ห้องนี้มีความเป็นส่วนตัวมากกว่าโถงใหญ่ โซฟาหนังแท้สีเข้มจับคู่กับโต๊ะชากลางไม้ฮันนีวูด มุมห้องตั้งโคมไฟตั้งพื้นสไตล์วินเทจ แสงสีเหลืองนวลสาดลงบนพื้นพรมลายเรียบหรู แผ่บรรยากาศเกียจคร้านอันเป็นเอกลักษณ์ของชนชั้นสูง
เขาดึงเนกไทอย่างหงุดหงิด ก่อนนั่งลงบนโซฟา คนรับใช้ก็ยกกาแฟบดสดกับหนังสือพิมพ์มาให้ทันที
โธมัสยกกาแฟขึ้นจิบ นิ้วมือค่อย ๆ คลี่หนังสือพิมพ์ออก ท่าทางราวกับกำลังจดจ่อกับข่าว แต่หน้าอกยังคงกระเพื่อมเล็กน้อยจากโทสะเมื่อครู่ แนวกรามเกร็งแน่น
หากไม่ใช่เพราะท่าทีอดกลั้นเช่นนี้ ภาพตรงหน้าคงดูเหมือนฉากจิบน้ำชายามบ่ายแสนสบายของชนชั้นสูง
เหมียวชูไม่รีบร้อน เธอใช้สกิลล่องหนเดินไปนั่งบนเก้าอี้นวมเดี่ยวข้าง ๆ ท่าทางสบาย ๆ ราวกับอยู่บ้านตัวเอง
เธอกวาดตามองรอบด้านอย่างไม่ใส่ใจ บนผนังแขวนภาพทิวทัศน์หลายภาพที่ดูคล้ายภาพวาดสมัยราชวงศ์หมิงและชิงของจีน ส่วนชั้นวางของโบราณตรงมุมห้องมีเศษเครื่องลายครามสีน้ำเงินขาววางอยู่หลายชิ้น แม้ไม่ใช่ภาชนะที่สมบูรณ์ แต่ก็ชวนให้รู้สึกประหลาดอยู่บ้าง
ในปราสาทของชนชั้นสูงชาวอังกฤษ เหตุใดจึงซ่อนข้าวของจากจีนไว้มากมายเช่นนี้?
ขณะที่กำลังครุ่นคิดอยู่ เธอเห็นโธมัสยังไม่มีทีท่าจะลุกขึ้น จึงคิดจะฉวยโอกาสใช้สกิลล่องหนไปสำรวจบริเวณอื่นของปราสาทก่อน เพื่อทำความเข้าใจผังพื้นที่และตำแหน่งทหารยาม
แต่ทันทีที่เหมียวชูลุกขึ้นอย่างเงียบเชียบ และเท้าเพิ่งแตะพรม โธมัสก็เหมือนนึกเรื่องสำคัญขึ้นมาได้ เขาวางหนังสือพิมพ์ลงอย่างแรง ถ้วยกาแฟกระแทกโต๊ะชาจนของเหลวสีน้ำตาลกระเด็นออกมาสองสามหยด
เขาไม่เหลือท่าทีผ่อนคลายแม้แต่น้อย ลุกขึ้นแล้วเร่งฝีเท้ามุ่งหน้าไปยังห้องนอนชั้นสอง
หัวใจของเหมียวชูเต้นวูบ เธอรีบยั้งการเคลื่อนไหวแล้วตามไปทันที ฝ่าเท้าเหยียบลงบนพรมโดยไม่เกิดเสียงแม้แต่น้อย