เมืองเล็กที่ล้าหลัง ท้องฟ้าดูหม่นหมอง อึดอัดจนรู้สึกเหมือนไร้ความหวัง
เด็กสาวที่นั่งยอง ๆ ให้อาหารแมวใต้ต้นหลิวแก่ สวมเสื้อคลุมสีเขียว เป็นสีสันเดียวที่สะดุดตาในสายตา
จี้ยวี่โจวจดจำตัวตนของเธอได้ในทันที น้องสาวแท้ ๆ ที่เขาไม่เคยพบหน้ามาก่อน
เขามองข้อความที่แม่ส่งมาเป็นครั้งสุดท้าย ละสายตาจากคำพูดพวก "เรียบร้อยเงียบขรึม อ่อนโยนเก็บตัว ไม่ค่อยพูด" อย่างรวดเร็ว ข้ามไปดูลักษณะทางกายภาพ แน่ใจแล้วว่าเป็นเธอ
"สวัสดีครับ" เขาเริ่มทักอย่างสุภาพ
"หาใครเหรอ" เด็กสาวตอบกลับอย่างเย็นชาอย่างคาดไม่ถึง ไม่เงยหน้ามอง เพียงใช้นิ้วลูบหัวแมวเล่น
"หลินยวีฮวน" จี้ยวี่โจวเอ่ยชื่อของเธอ
เธอไม่ลังเลแม้แต่น้อย ตอบกลับอย่างเกียจคร้าน "ไม่รู้จัก"
ขั้นตอนการทักทายเพื่อยืนยันความเป็นพี่น้องของจี้ยวี่โจวถูกขัดจังหวะไปเช่นนั้น
ตอนที่เขาชะงัก เด็กสาวก็ลุกขึ้นเดินจากไปไกลแล้ว หายลับไปจากสายตาของเขาอย่างรวดเร็ว
•
ยวีฮวนหลบอยู่หลังกำแพง แน่ใจว่าคนนั้นยังยืนอยู่ตรงนั้น ไม่ได้ตามมา ถึงได้ถอนหายใจอย่างโล่งอก
เกือบแน่ใจว่าเป็นคนที่มาหาเรื่องอีกแล้ว ดีที่เธอฉลาดทันเกม
สถานะของเธอในโลกนี้ไม่ธรรมดาเลย คุณหนูตัวจริงของตระกูลจี้แห่งเมืองเอ ซึ่งเป็นครอบครัวนักธุรกิจใหญ่ เพียงแต่น่าเสียดายที่เกิดอุบัติเหตุในโรงพยาบาล สลับตัวกัน
ดังนั้นเธอจึงไม่เคยได้เสวยสุขแบบคุณหนู กลับใช้ชีวิตอย่างยากจนข้นแค้นมาตลอด
ในเนื้อเรื่องดั้งเดิม เธอคือคุณหนูตัวจริงที่ตระกูลจี้รับกลับมา เพราะเคียดแค้นนางเอกคุณหนูตัวปลอมที่ขโมยชีวิตของเธอไป จึงคอยหาเรื่องนางเอกอยู่ทุกหนทุกแห่ง