เมื่อได้ยินเช่นนี้
หวังหวยอันยังคงประหลาดใจอยู่บ้าง
ไม่คิดว่านักบู๊ขั้นหนึ่งระยะกลางจะมีจำนวนมากขนาดนี้
คาดว่าทั้งหมดคงเป็นรากฐานขั้นยอดเยี่ยม
หวังเถิงเพิ่งจะยกระดับจากรากฐานขั้นกลางเป็นรากฐานขั้นดีเยี่ยมเท่านั้น
กับพวกเขายังมีช่องว่างอยู่บ้าง
แต่เรื่องนี้ไม่สำคัญอะไร
เพราะหวังหวยอันไม่สนใจสิ่งเหล่านี้
หวังเถิงจะแข็งแกร่งขึ้นเท่าไหร่ก็ไม่สำคัญ ต่อให้ตลอดชาตินี้เป็นเพียงนักบู๊ขั้นหก ก็ไม่เป็นไร
เพราะเสาหลักที่แท้จริงยังเป็นเขาอยู่ดี
“ค่ะ คุณพ่อของน้องหวังเถิง งั้นอีกสักครู่เราจะโทรหาคุณอีกครั้งนะคะ”
“ทางนี้แนะนำให้คุณตรวจพรสวรรค์วิทยายุทธ์ของเด็กด้วยจะดีที่สุดค่ะ”
“พรสวรรค์วิทยายุทธ์จะสามารถทดสอบแนวทางการฝึกฝนในอนาคตของเด็ก และยังช่วยในการสมัครสาขาต่างๆ ของมหาวิทยาลัยบู๊ด้วยค่ะ”
หวังหวยอันพยักหน้าขอบคุณ
แล้วก็วางสายไป
ต้องยอมรับว่า อาจารย์ฝ่ายรับสมัครคนนี้พูดจาสุภาพมากจริงๆ
ดูท่าทางตั้งใจรับนักเรียนเต็มที่
หวังหวยอันบอกว่าจะขอคิดดูก่อน แต่จริงๆ แล้วไม่ได้คิดอะไรอีกแล้ว
เพราะสวัสดิการของมหาวิทยาลัยที่ให้มาเรียกได้ว่าธรรมดาๆ
ห้าแสน
การ์ดเงินค่าขนมที่เขาโยนให้หวังเถิง อย่างไม่ใส่ใจ นั้นมีสองล้านเหรียญ
หวังเถิงพูดขึ้นข้างๆ ว่า
“พ่อ ผมรู้สึกว่าเลือกมหาวิทยาลัยไหนก็ได้ ไม่มีความแตกต่างอะไร เพราะยังไงสำหรับผมมันก็เป็นที่ที่ไม่คุ้นเคยทั้งนั้น”
หวังหวยอันพูด: “ถ้ามันเหมือนกันทั้งหมด ก็ต้องเลือกสาขาที่เหมาะสมกับตัวเอง”
หวังหวยอันไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติม เพราะวันนี้คงทดสอบไม่ได้ ต้องรอถึงพรุ่งนี้