“พลังปราณเลือดหนึ่งร้อย ถือเป็นขั้นกลางของไร้ระดับ”
“หนึ่งร้อยห้าสิบพลังปราณเลือด ถือเป็นขั้นปลายแล้ว”
“สองร้อยพลังปราณเลือด ซึ่งเป็นขั้นกึ่งนักบู๊ นั่นก็ถือเป็นจุดสูงสุดของคนธรรมดาแล้ว”
“รอจนพลังปราณเลือดทะลวงกลายเป็นนักบู๊ขั้นหนึ่ง พลังของฉันก็จะเป็นขั้นหก”
หวังหวยอันนึกไปเรื่อยเปื่อย
ความเร็วในการเพิ่มพลังนี้ยังเร็วไปหน่อย
แต่ก็สนุกกว่าเดิมเช่นกัน
มีพละกำลัง ถือเป็นเรื่องดีเสมอ
ในเมืองฐานทัพจิงไห่ พลังขั้นหกถือเป็น“คมมีด ปืนใหญ่” หมายความว่ามีสถานะสูงส่งและโหดเหี้ยม
เขาอยากลองสัมผัสความรู้สึกของการเป็น“คมมีด ปืนใหญ่”ขั้นหกดูบ้าง
ทั้งหมดต้องอาศัยหวังเถิงไปสร้างอนาคตให้!
สำหรับคนธรรมดา พลังปราณเลือดหนึ่งร้อยเป็นเพียงระดับที่มีเรี่ยวแรงเต็มเปี่ยมเท่านั้น
การเพิ่มขึ้นยังค่อนข้างง่าย
เขาคิดว่าตอนนี้ในโรงเรียนน่าจะมีนักเรียนหลายคนถึงระดับนี้แล้ว
ยิ่งไปข้างหลังการเพิ่มยิ่งช้า ซึ่งไม่ใช่เรื่องแปลก
โดยเฉพาะช่วงขีดจำกัดของกึ่งนักบู๊ การเพิ่มช้าลงมากทีเดียว
นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น
ต่อไป เขาจะทุ่มเทให้กับการฝึกฝนหวังเถิงให้ดียิ่งขึ้นเรื่อย ๆ
ในเวลาเดียวกัน
ช่วงนี้เขาก็ได้อะไรไม่น้อย
ตอนนี้
เขารู้เรื่องนักบู๊มากขึ้นเรื่อย ๆ
เรียกได้ว่าตอนนี้เขาเป็นนักบู๊ที่มีประสบการณ์ช่ำชองแล้ว
ช่วงนี้นี่เองที่ได้เรียนรู้หลายอย่างจริง ๆ