หวังหวยอันมองออกถึงความยินดีของหวังเถิง
ตัวเขาเองหลังจากที่เพิ่งทะลวงเป็นนักบู๊ขั้นหกแล้ว
ก็รู้สึกได้ว่าต่างจากนักบู๊ขั้นห้าธรรมดาจริงๆ
นักบู๊ขั้นหกได้ชำระล้างผิวหนัง กล้ามเนื้อ กระดูก เลือด และอวัยวะภายในครบแล้ว
มาถึงขั้นหกคือขั้นฝึกปราณ
แน่นอนว่าไม่ใช่มุ่งไปทางเซียน แต่เป็นเพียงขั้นของยุทธศาสตร์เท่านั้น
ขั้นหกคือขั้นของการหลอมพลังปราณเลือด
หลักๆ คือหลอมพลังปราณเลือดในร่างกาย
เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการทะลวงขั้นสูง
ตอนนี้พลังปราณเลือดในร่างกายได้ชะล้างผิวหนัง กล้ามเนื้อ กระดูก เลือด และอวัยวะทั้งห้าอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว
เมื่อพลังปราณเลือดทะลุทะลวงทั่วทั้งร่างกาย
ตอนนั้นก็สามารถพิจารณาเริ่มทะลวงเป็นนักบู๊ขั้นเจ็ดได้
นักบู๊ขั้นเจ็ด
หวังหวยอันยังอยากไปให้ถึงมาก
เพียงแต่ไม่รู้ว่าจะไปถึงเมื่อไหร่
ไม่นานนัก
ทุกคนก็มาปรากฏตัวที่หน้าประตูสมาคมนักบู๊
แม้ตอนนี้จะเป็นกลางคืน
แต่สมาคมนักบู๊ก็ยังสว่างไสว แสงไฟอันยิ่งใหญ่ส่องสว่างทั่วทั้งย่าน
ไม่ส่งผลต่อการที่หวังเถิงจะไปรับรองพลังยุทธ์
หวังหวยอันเดินตามผู้อำนวยการอวี๋และคณะเข้าไปในห้องโถงใหญ่โดยตรง
พนักงานต้อนรับหญิงจำได้ทันทีว่าคนที่มาเป็นใคร
ไม่มีทางเลือก ความหล่อของหวังหวยอันค่อนข้างสูง
และทำให้เธอประทับใจ
จึงจำได้ในทันทีอย่างไม่ต้องสงสัย
เธอรีบเดินมาหาหวังหวยอัน ท่าทางเคารพอย่างยิ่ง พูดว่า:
“คุณหวัง พวกคุณมาทำอะไรหรือคะ?”
หวังหวยอันชี้ไปที่หวังเถิงข้างๆ แล้วพูดว่า: