หลินหยวนกลับมาที่ห้องเรียน สีหน้าเรียบเฉย
ไม่มีใครเห็นความสังหารที่เดือดพล่านอยู่ลึกในดวงตาของเขา
หยางปิงพูดว่าจะจัดการให้เขาตาย นี่ไม่ใช่การข่มขู่ แต่เป็นเรื่องที่เขาจะลงมือทำจริง ๆ
เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและค้นหาข้อมูล
หยางปิง ผู้ก่อตั้งกลุ่มเทียนหยาง อายุ 43 ปี มีลูกชายคนเดียวชื่อหยางเซวียน ภรรยาชื่อหลี่หงซวง อายุ 43 ปีเช่นกัน กลุ่มเทียนหยางดำเนินธุรกิจหลักเกี่ยวกับยา มีรายได้ต่อปีมากกว่า 1 พันล้านเหรียญดารา ในเมืองซูเฉิงนับว่าไม่ใช่กลุ่มที่แข็งแกร่งที่สุด แต่ก็ไม่ควรดูแคลนเด็ดขาด
“โชคดีที่ไม่ได้เป็นกลุ่มที่แข็งแกร่งที่สุด”
“ฉันมีความสามารถราชาหีบสมบัติ ตราบใดที่ฉันเลเวลสูงพอในการทดสอบมือใหม่และได้อุปกรณ์ที่แข็งแกร่งพอ แม้ตระกูลหยางจะวางแผนร้ายกับฉัน ฉันก็สามารถจัดการได้อย่างสงบ”
เข้าสู่เกมซูเปอร์สตาร์ ก็จะได้รับพลัง และอาจเป็นพลังที่น่ากลัวมาก
รถบรรทุกจะชนฉันงั้นเหรอ?
ฉันชกหมัดเดียวก็สามารถเหวี่ยงขบวนรถไฟความเร็วสูงให้ปลิวได้ แล้วจะกลัวรถบรรทุกชนอะไร?
ในสายตาของตระกูลหยาง หลินหยวนเป็นเพียงพรสวรรค์ระดับ S และแม้แต่พรสวรรค์ระดับ SSS เลเวลสูงสุดที่สามารถไปถึงได้ในการทดสอบมือใหม่คือเท่าไร?
เลเวล 12
แล้วในการทดสอบมือใหม่จะได้อุปกรณ์อะไร?
ชุดเหล็กดำ และหายากมาก มีเพียงบอสในดันเจี้ยนทดสอบสุดท้ายเท่านั้นที่จะดรอป ต่อให้เป็นระดับความยากสูงสุดก็มีแค่สองชิ้นเท่านั้น
ชุดเหล็กดำเลเวล 10 จะแข็งแกร่งได้แค่ไหน?
แต่พรสวรรค์ราชาหีบสมบัติของหลินหยวนกลับสามารถพลิกฟ้าพลิกชะตาได้
หีบเหล็กดำในมือของเขาเปิดออกมา ก็กลายเป็นหีบทองคำ ซึ่งสามารถเปิดได้ชุดทองคำ
หลินหยวนหลับตา นั่งบนเก้าอี้เพื่อสงบจิตใจ ปรับสภาพร่างกายให้ดีที่สุด
อีกกว่าหนึ่งชั่วโมง ก็จะถูกบังคับส่งเข้าไปในเกมแล้ว
ในห้องเรียน เพื่อนร่วมชั้นยังคงพูดคุยกันเสียงเบา
ตั้งแต่เริ่มเรียนประถม พวกเขาก็เตรียมตัวสำหรับวันนี้มาโดยตลอด หลังจากเข้าเกมแล้ว ควรทำอย่างไร ต้องทำอะไร พวกเขาจำได้ขึ้นใจมานานแล้ว สิ่งเดียวที่ไม่อาจรู้ล่วงหน้าได้คือพรสวรรค์ของตัวเอง
“ห้องเราเทอมนี้เก่งมาก ออกมาสองอัจฉริยะ คนหนึ่งระดับ S อีกคนระดับ A ถึงแม้ระดับพรสวรรค์ของหวังปินจะไม่เท่าหลินหยวน แต่ ‘ความเชี่ยวชาญดาบ’ ในบรรดาพรสวรรค์ระดับ A ก็นับว่ายอดเยี่ยม ไม่แพ้พรสวรรค์ระดับ S ที่อ่อนแอที่สุดเท่าไรนัก!”
“เฮ้ หวังปินหายไปไหน?”
ทุกคนมองไปที่เก้าอี้ตัวหนึ่ง นั่นคือที่ของหวังปิน แต่ตอนนี้กลับว่างเปล่า
เขาอยู่ไหน?
หลินหยวนมองไปด้วย ขมวดคิ้วเล็กน้อย
ตระกูลหยางไม่สามารถได้พรสวรรค์ระดับ S จากเขา ก็ต้องจ้องไปที่นักเรียนที่ตื่นพรสวรรค์ระดับ A เหล่านั้น ไม่รู้ว่าหวังปินจะยอมหรือเปล่า?
แต่เมื่อเผชิญกับการข่มขู่ของตระกูลหยาง ไม่ใช่ทุกคนที่จะกล้าหาญเหมือนเขา
เธอไม่ขายพรสวรรค์ให้ฉัน ฉันก็จะจัดการให้เธอตาย!
การข่มขู่แบบนี้มีนักเรียนมัธยมปลายกี่คนที่จะทนไหว?
ครั้งนี้มีนักเรียนทั้งหมด 6 คนที่ตื่นพรสวรรค์ระดับ A ดังนั้นตระกูลหยางอาจไม่ได้เลือกหวังปิน แต่ความสามารถความเชี่ยวชาญดาบนี้แข็งแกร่งจริง ๆ ตราบใดที่ใช้อาวุธเป็นดาบ ความเสียหายเพิ่มขึ้น 150% สูงกว่าพรสวรรค์ระดับ A อื่น ๆ ถึง 50% และเมื่อเทียบกับการเพิ่ม 200% ของระดับ S ก็ขาดไปแค่ 50%
แต่ข้อจำกัดก็ใหญ่เช่นกัน คือใช้ได้แค่ดาบเท่านั้น
ปัญหานี้สำหรับตระกูลหยางไม่ใช่เรื่องอะไร... ด้วยฐานะการเงินของตระกูลหยาง ต่อให้ซื้ออาวุธดาบทุกเลเวลไปเรื่อย ๆ ก็ยังไหวไม่ใช่หรือ?
หลินหยวนรู้สึกได้ว่า ตระกูลหยางเล็งหวังปินไว้แน่นอน ไม่อย่างนั้น ผ่านไปนานขนาดนี้ หวังปินน่าจะกลับมาที่ห้องแล้ว
ปรากฏว่า หวังปินไม่กลับมานาน จนผ่านไปอีกครึ่งชั่วโมง ถึงเห็นเขาใบหน้าซีดเซียว ก้าวเท้าอ่อนแรงเดินเข้ามาในห้องเรียน
“หวังปิน เป็นอะไรไป?” หลายคนเข้าไปถาม
เทพระดับ A นะ น้ำใจของเขาในอนาคตต้องมีประโยชน์แน่นอน
หวังปินเพียงส่ายหน้า ยิ้มบาง ๆ อย่างฝืนใจ: “ไม่เป็นไร แค่ขายพรสวรรค์ไป”
อะไรนะ!
ทุกคนตะลึง พรสวรรค์ขายได้ด้วยเหรอ? พรสวรรค์ยังขายได้อีก?
แต่หวังปินไม่ได้อธิบายเพิ่มเติม เพียงเงียบ ๆ เก็บข้าวของของตัวเอง แล้วเดินโซเซออกจากห้องเรียน หายไปในไม่ช้า
ไม่มีพรสวรรค์แล้ว ก็จะไม่ถูกบังคับให้เข้าเกม แล้วยังอยู่ที่นี่ทำไม?
มีแต่จะยิ่งเสียใจ!
หลินหยวนเห็นความไม่ยอมและความโกรธแค้นในดวงตาของหวังปิน นี่เข้าใจได้ ตื่นพรสวรรค์ระดับ A ได้ ย่อมมีความทะเยอทะยาน กำลังเตรียมจะลงมือใหญ่ แต่ผลลัพธ์กลับเจอภัยคุกคามต่อชีวิต ไม่ยอมมอบพรสวรรค์ก็จะฆ่าเธอ!
ไม่สิ ตามสไตล์ของตระกูลหยาง คงข่มขู่ครอบครัวด้วย — ตัวเองมีสถานการณ์พิเศษ ตระกูลหยางไม่สามารถข่มขู่ด้วยครอบครัวได้ — หวังปินเป็นเพียงนักเรียนมัธยมปลายอายุ 18 ปี ถูกข่มขู่แล้วยอมจำนนก็เข้าใจได้โดยสิ้นเชิง
หลังจากหวังปินจากไปไม่นาน ก็เห็นชายหนุ่มคนหนึ่งเดินท่าทางวางมาดเข้าไปในห้องเรียน ที่เอวมีดาบห้อยอยู่ชัดเจน แกว่งไปมาตามจังหวะก้าวเดิน
คนนี้เป็นใคร?
เพื่อนร่วมชั้นพากันพูดคุยด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“ใครคือหลินหยวน?” ชายหนุ่มคนนั้นกวาดสายตามองรอบห้อง เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงหยิ่งยโส
แม้เพื่อนร่วมชั้นจะไม่ตอบ แต่ก็พากันมองไปที่หลินหยวน
เกิดอะไรขึ้น?
ชายหนุ่มคนนี้ดูเหมือนมาถามความผิด
ชายหนุ่มได้เห็นหลินหยวนแล้ว หัวเราะเย็น ๆ ก้าวยาว ๆ เดินไป หยุดอยู่หน้าโต๊ะเรียนของหลินหยวน เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา: “ฉันคือหยางเซวียน! ไอ้สารเลวเอ้ย ฉันควรจะเป็นพรสวรรค์ระดับ S เพราะแก ถึงทำให้ฉันได้แค่พรสวรรค์ระดับ A!”
“แกนึกออกไหมว่าฉันต้องทุ่มเทเลือดและแรงกายมากแค่ไหนกว่าจะไล่ตามทัน?”
“ไอ้สารเลว แกจะต้องชดใช้กับเรื่องนี้!”
เขามองหลินหยวนราวกับมองคนตาย
คำพูดนี้ทำให้เพื่อนร่วมชั้นคนอื่น ๆ ได้ยิน ทุกคนตะลึงไปครู่หนึ่ง แล้วจึงเข้าใจ ชายคนนี้คือหยางเซวียน ผู้ที่ซื้อพรสวรรค์ของหวังปิน!
อ๋อ ตั้งใจว่าเขาเล็งพรสวรรค์ของหลินหยวนตั้งแต่แรก
จริงด้วย ถึงความเชี่ยวชาญดาบจะอยู่อันดับต้น ๆ ในพรสวรรค์ระดับ A อย่างไร ก็สู้ระดับ S ไม่ได้
แต่ปัญหาคือ พรสวรรค์พวกนี้ไม่ใช่ของแก!
แกอยากซื้อ ก็ต้องให้เขายินดีขายด้วยสิ
ตอนนี้หลินหยวนไม่ขายพรสวรรค์ให้แก กลับถูกแกเกลียดแค้นขนาดนี้?
นี่มันหลักการอะไรกัน!
ทันใดนั้น เพื่อนร่วมชั้นพากันโวยวายประณามอย่างพร้อมเพรียง ในโลกนี้จะมีคนหน้าด้านไร้ยางอายแบบนี้ได้อย่างไร?
ไม่รู้จักฟ้าดินอะไรเลย!
เฉินเข่อพูดว่า: “แกอย่าเพิ่งดีใจไป แกถึงจะได้พรสวรรค์ระดับ A ของหวังปินมา แต่พรสวรรค์ของหลินหยวนเป็นระดับ S แกมีหวังได้แต่กินฝุ่นควันของหลินหยวน!”
“ใช่!” เพื่อนร่วมชั้นหลายคนส่งเสียงสนับสนุน
หยางเซวียนเต็มไปด้วยความดูถูก: “พรสวรรค์ระดับ S แล้วยังไง? ไม่มีอุปกรณ์สนับสนุน ก็ไม่มีความหมายอะไรทั้งนั้น! ที่บ้านซื้อชุดเหล็กดำเลเวล 10 ให้ฉันครบเซ็ตแล้ว แค่ฉันขึ้นถึงเลเวล 10 ก็สามารถใส่ได้ทันที”
“พวกแกถึงเลเวล 10 เฮอะ ๆ ได้ใส่ชุดเหล็กดำสักชิ้น ก็ถือว่าบรรพบุรุษขึ้นสวรรค์มาอวยพรแล้ว!”
“พรสวรรค์?”
“ต่อหน้าช่องว่างอุปกรณ์อันมหาศาล มันไร้ค่าสิ้นดี!”
“อีกทั้งฉันยังมีกระดาษยันต์ ยา เครื่องยาต่าง ๆ มากมาย ใช้ได้โดยไม่ต้องคำนึงถึงต้นทุน แค่นี้ยังเทียบพรสวรรค์ระดับ S ไม่ได้อีกเหรอ?”
“อย่าพูดว่าฉันเป็นพรสวรรค์ระดับ A ต่อให้เป็นระดับ F ก็สามารถรังแกพรสวรรค์ระดับ SSS ได้สบาย ๆ !”
มองท่าทางอหังการ ไร้ซึ่งผู้ใดเทียมเท่าเขา เพื่อนร่วมชั้นก็ได้แต่หน้าแดงก่ำด้วยความอึดอัด พูดคำโต้แย้งไม่ออก
จริงด้วย เกมซูเปอร์สตาร์เล่นกันที่อุปกรณ์และไอเทม
พรสวรรค์สำคัญ แต่ก็ต้องมีอุปกรณ์เป็นพื้นฐานถึงจะแสดงพลังออกมาได้ ไม่อย่างนั้น ต่อให้โจมตีเพิ่ม 500% แต่ค่าสเตตัสต่างกัน 10 เท่าหรือ 20 เท่า จะมีประโยชน์อะไร!
“ฮ่า ๆ ๆ!” หยางเซวียนหัวเราะเสียงดัง สายตาที่มองหลินหยวนเต็มไปด้วยความแค้น แต่ใบบนใบหน้ากลับเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง ดูบ้าคลั่งมาก
หลินหยวนยืนขึ้น ร่างสูงใหญ่บดบังหยางเซวียนทันที ลดเสียงต่ำพูดว่า: “วางใจได้ ฉันจะจัดการแกด้วยมือของฉันเอง!”