ผู้คนตระกูลจางที่อยู่ลึกเข้าไปในถ้ำ กำลังต่อสู้กับอสูรกายตัวอื่นอยู่!
สำนักสายฟ้าร้องที่กว้างใหญ่เช่นนี้ ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะมีหมีเกล็ดน้ำแข็งเพียงตัวเดียวคอยพิทักษ์
สีหน้าของหลินเฉินเย็นชาเข้มขึ้นเรื่อย ๆ จากการรับรู้ของเขา ผู้อาวุโสตระกูลจางได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างต่อเนื่อง แม้แต่จางเซวียนผู้เป็นหัวหน้าก็ยังโชกเลือด ลมหายใจปั่นป่วนอย่างยิ่ง ส่วนงูเงินเพลิงผีที่อยู่ตรงหน้าเขาก็มีบาดแผลเต็มตัวแล้ว
“สังหารพวกมันให้สิ้นซากในคราวเดียว!”
จางเซวียนตะโกนเสียงดัง “ขอเพียงได้สมบัติล้ำค่าของที่นี่มาไว้ในครอบครอง การเสียสละทุกอย่างก็ล้วนคุ้มค่า!”
“ฉัวะ!”
ผู้อาวุโสอีกคนหลบไม่ทัน ถูกอสูรกายพุ่งเข้าใส่จนสิ้นชีพ
จนถึงตอนนี้ ผู้อาวุโสเสียชีวิตไปแล้วสองคน และบาดเจ็บอีกสามคน!
จางเซวียนกัดฟันแน่น ในดวงตาเต็มไปด้วยเพลิงโทสะ
ถอยไม่ได้!
มาถึงขั้นนี้แล้ว หากถอยกลับ ทุกสิ่งที่ทำมาก็จะสูญเปล่า!
ยอดฝีมือของตระกูลสูญเสียไปมากมาย ทางเดียวที่จะลดความเสียหายได้ในตอนนี้ คือขนสมบัติทั้งหมดของสำนักสายฟ้าร้องกลับไป
การต่อสู้ดำเนินต่อไปเช่นนี้อีกหนึ่งก้านธูป!
เมื่ออสูรกายตัวสุดท้ายล้มลง จางเซวียนก็เหลือแขนเพียงข้างเดียว เขาพิงผนังถ้ำ หอบหายใจอย่างหนัก
เบื้องหน้าเขา ยังเหลือผู้อาวุโสที่ยืนอยู่เพียงคนเดียว
ผู้อาวุโสคนนั้นก็ตกอยู่ในสภาพย่ำแย่ไม่แพ้กัน ร่างโชกเลือด และถึงขีดจำกัดแล้ว
“ในที่สุดก็ฆ่าเดรัจฉานพวกนี้จนหมดเสียที”
ร่างของจางเซวียนโงนเงน เขายื่นมือผลักประตูสัมฤทธิ์บานสุดท้ายที่อยู่ตรงหน้าให้เปิดออก