“ฉันรู้ว่าแถวนี้มีโรงแรมห้าดาว รร.นั่นเตียงนุ่มสบายมาก เราไปคุยเรื่องความภักดีที่นั่นกันดี ๆ เถอะ”
หานชิงเซี่ย “......”
ถ้าตอนนี้เธอมีมือว่างอีกสักข้าง จะต้องรื้อไอ้หมอนี่ที่มัดอยู่บนหลังลงมาทุบให้หมุนสามร้อยหกสิบห้ารอบซะ!
ทุบจากเปลือกโลกลงไปถึงชั้นแมนเทิลเลย!
โอ้พระเจ้า โอ้สวรรค์ เมื่อกี้เธอไปสนใจมันทำไมกันนะ!
จะไปสนใจมันทำไม!
ตอนนั้นเอง สลิงด้านหลังของเธอก็ถูกกระชากลงแรง ๆ
หานชิงเซี่ยที่กำลังแบกฉินเค่อไว้บนหลัง แล้วใช้แขนขาทั้งสี่ไต่ขึ้นมาตามสลิงเหล็ก เหลียวหลังไปมอง ก็เห็นว่าบนสลิงด้านหลังเธอมีซอมบี้มากองทับกันเป็นสะพาน
ซอมบี้ทะลักออกมาจากหน้าต่างอย่างไม่ขาดสาย ส่วนใหญ่ตกลงไปจากชั้นหก แต่ก็มีส่วนน้อยที่จับสลิงไว้ได้
ซอมบี้หญิงร่างเล็กผอมแห้งตัวหนึ่งจับศพของพวกเดียวกันแล้วเคลื่อนตัวเข้าหาหานชิงเซี่ยอย่างรวดเร็วราวกับแมงมุม
มันไต่อย่างรวดเร็ว จนพริบตาเดียวก็มาถึงตัวแรก เมื่อไม่มีศพพวกเดียวกันอยู่ข้างหน้าเป็นทางให้ มันก็พุ่งตัวไปข้างหน้า ร่างกายผอมแห้งห้อยอยู่บนสลิง มันอยากจะคลานต่อไป แต่ร่างของมันถูกเหยียบจมลงไปอย่างแรง ซอมบี้ที่ไล่ตามมาติด ๆ ก็เหยียบร่างของมันไต่ต่อไปข้างหน้า
ซอมบี้ตัวนี้ซวย คอของมันถูกเหยียบด้วยแรงมหาศาลจากทางเฉียง หล่นลงไปติดในเส้นสลิงเล็กตึงแน่น ซึ่งทำหน้าที่เหมือนดาบเหล็กกรีดเฉือนหนังกล้ามเนื้อและพังผืดของมันจนขาด เกิดเสียงดังลั่นกับกระดูกสันหลังของมัน
ด้วยวิธีนี้ พวกซอมบี้ต่างก็เหยียบย่ำศพของพวกเดียวกันสร้างเป็นสะพานซอมบี้ ส่งเสียงคำรามไล่ตามหานชิงเซี่ยมา ราวกับไม้ทาขนมที่ดึงดูดมดฝูงหนึ่งเข้ามาตอม
