“ผู้อยู่อาศัยทุกคนที่เข้าร่วมฐานที่มั่นของฉันจะใช้ระบบแต้มสะสม”
“แต้มสะสมสามารถนำมาแลกอาหาร น้ำ เครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน รวมถึงเครื่องมือต่างๆ จากฉัน”
หานชิงเซี่ยหยิบรายการสิ่งของที่เคยให้หวังโย่วหมินออกมา แล้วสั่งให้หวังโย่วหมินเอาไปติดที่ป้ายประกาศของหมู่บ้านจัดสรร
บนนั้นมีอัตราแลกเปลี่ยนแต้มสะสมสำหรับอาหารอย่างละเอียด
ข้าวสารหนึ่งจินเท่ากับหนึ่งแต้ม เกลือหนึ่งห่อหนึ่งแต้ม ไข่หนึ่งฟองหนึ่งแต้ม เนื้อหมูหนึ่งจินสิบแต้ม ไก่เป็นหนึ่งตัวห้าสิบแต้ม...
ส่วนวิธีหาแต้มสะสมก็เช่นกัน อัตรารับซื้อก็ใช้สัดส่วนเดียวกัน
“ผลผลิตและพืชผลทุกอย่างที่พวกคุณเก็บเกี่ยวได้ นำมาแลกเป็นแต้มสะสมกับฉันได้ทั้งหมด นอกจากนี้ การฆ่าซอมบี้และได้คริสตัลพลังก็มีรางวัลด้วย!”
หานชิงเซี่ยยกคริสตัลพลังในมือให้ทุกคนดู
“หลี่กัง เมื่อกี้ให้คุณจดจำนวนคริสตัลที่พวกเขาขุดได้ เอาตามหนึ่งแต้มต่อหนึ่งชิ้น คิดเป็นแต้มสะสมพื้นฐานให้พวกคุณ และต่อจากนี้ พวกคุณล่าและหาคริสตัลได้เอง หนึ่งชิ้นแลกได้สิบแต้ม!”
หลี่กังและคนอื่นๆ ต่างอึ้งไปชั่วขณะ!
ทุกคนเข้าใจได้ในทันที!
หลังจากนี้ในฐานที่มั่นของหานชิงเซี่ย แต้มสะสมก็คือเงินตรา ส่วนคริสตัลพลังที่พวกเขาเก็บมาได้เมื่อครู่ แต่ละคนมีตั้งแต่ห้าหกสิบไปจนถึงเจ็ดแปดสิบ
แต้มสะสมพื้นฐานของพวกเขาจึงอยู่ที่ห้าหกสิบถึงเจ็ดแปดสิบ
ถ้าแลกเป็นเสบียงทั้งหมด อย่างน้อยแต่ละคนจะได้ข้าวตั้งห้าหกร้อยจิน!
“นอกจากนี้ พวกคุณทุกคนต้องเสียแต้มสะสมให้ฉันวันละสิบแต้มเป็นค่าธรรมเนียมผู้อยู่อาศัย!” หานชิงเซี่ยวางกรอบกฎระเบียบของฐานที่มั่น