"ครับ!"
สวีเส้าหยางวางเป้ที่แบกอยู่ลง
หยิบหม้อสุกี้ทหารแบบพกพาที่ใช้แอลกอฮอล์ให้ความร้อนออกมาก่อน
ตามมาด้วยกล่องเหล็กใหญ่หนึ่ง สอง สาม สามกล่อง!
กล่องแรกยัดเนื้อตุ๋นเย็นหั่นไว้แน่นขนัด!
กล่องที่สองสีสันเย้ายวนสุด ๆ ซี่โครงหมูทอดเหลืองกรอบแล้วเคลือบชีสหอมมัน!
กล่องที่สามใหญ่ที่สุด หนักสิบชั่ง เปิดออกเห็นเนื้อสดติดกระดูกเต็มพรืด!
หวังเมิ่งเวยกับพวกที่อยู่ข้าง ๆ อึ้งกันหมด!
บัดซบ!
เนื้อ!
เนื้อล้วน ๆ!
เนื้อ ซี่โครงหมู... ยังเป็นเนื้อดีระดับสุดยอดแบบนี้!
แม้แต่ใบผักสักใบยังขี้เกียจใส่ ยากจนต้องกินแต่เนื้อ!!!
ชั่วขณะนั้น จู่ ๆ ทุกคนก็รู้สึกหน้าร้อนผ่าวด้วยความอับอาย
เมื่อกี้พวกเขาพูดอะไรนะ ยังนึกว่าหานชิงเซี่ยกับพวกเห็นไข่ยังจะค้างจนต้องแย่ง แต่ความจริงแล้ว!
พวกเขากินอะไร ส่วนคนอื่นกินอะไร!
แต่ยังไม่ทันหายขัดเขิน จู่ ๆ ขากรรไกรก็หุบไม่ลง เพราะเห็นเนื้อสดติดกระดูกในกล่องที่สามนั่นคือ...
"ฉางหมิงไป๋ซุ่ย พวกแกกินก่อน กินเสร็จเรียกพวกมันมาเปลี่ยนกะ"
"โฮ่ง ๆ ๆ!"
หานชิงเซี่ยผลักเนื้อสดติดกระดูกให้สุนัข
พวกสุนัขเริ่มขย้ำกินทันที
ใต้ชามใหญ่นี้เป็นอาหารสุนัข ด้านบนเป็นเนื้อสดติดกระดูกล้วน ๆ!
สมดุลกันดี พอกินอิ่ม!
หวังเมิ่งเวยกับพวกตะลึงสุดขีด!
บัดซบ!
ให้หมากิน!!!
นี่มันอะไรกัน!
ตอนนี้มีคนกี่คนที่พอกินข้าวได้! ไม่ต้องพูดถึงเนื้อ!
หานชิงเซี่ยกลับเอาเนื้อสดติดกระดูกคุณภาพดีมากมายให้สุนัขกิน!