หานชิงเซี่ยให้ซื้อบ้านของหวังโย่วหมิน
ที่กล่องจดหมายหน้าประตูสลักอักษรเซี่ยตัวใหญ่ไว้
แผนที่ส่วนของตนก็นับว่าเติมเต็มสมบูรณ์แล้ว
"จากวันนี้ไป ฉันคือลอร์ดของพวกเธอ"
หานชิงเซี่ยให้หวังโย่วหมินกับภรรยาดูแลพื้นที่นี้ให้ ห้ามใครเข้ามาในอาณาเขตของเธอ ตั้งใจทำไร่ให้เธอที่นี่ เธอจะรับประกันความปลอดภัยให้ ต่อไปจะให้รางวัลตามผลงานของพวกเขาด้วย
หวังโย่วหมินกับภรรยาฟังจบ ตื่นเต้นจนรับคำไม่หยุด
นี่คือสิ่งที่พวกเขาต้องการไม่ใช่หรือ!
ไม่ว่าก่อนหรือหลังวันสิ้นโลก คนธรรมดาก็ขอแค่ที่ปลอดภัย มีคนคุ้มครองให้อยู่อาศัย
ก่อนหน้านี้คือกลไกรัฐคุ้มครองพวกเขา บัดนี้กลไกรัฐพังทลาย หานชิงเซี่ยให้การคุ้มครอง ลอร์ดคนนี้คือของจริง!
หานชิงเซี่ยให้หวังอวิ๋นตัว ลูกสาวของตาหวังกับภรรยา ไปกับเธอเพื่อเอาของ
คิดว่าเด็กคนนี้อายุยังน้อย กับทางหวังโย่วหมินคงเก็บรักษาไม่ได้ เธอเลยไม่ให้มากนัก ครั้งแรกให้ข้าวสารหนึ่งกระสอบ นมหนึ่งลัง ไข่ไก่สดหนึ่งแผง กับหมูห้าชั่ง
ของแขวนบนรถ ให้หงจงกับไป๋ป่านลาก ส่งกลับไปพร้อมกับเธอด้วย
หลังจากนี้ผลผลิตของบ้านพวกเขาก็ให้เธอขนส่งมาทุกวัน
การรับผู้อาศัยของหานชิงเซี่ยก็เหมือนฐานที่มั่นในวันสิ้นโลก เพียงแต่โครงสร้างไม่เหมือนกับฐานที่มั่นเลย เธอไม่ยอมให้ผู้อาศัยที่รับเข้ามาในหลุมหลบภัยของเธอ
นั่นคือเขตส่วนตัวของเธอ