เกิดใหม่สะสมเสบียง: โลกมันล่มแล้ว ใครจะสน

ตอนที่ 133 วันนี้ถึงรู้ว่าฉันคือฉัน

6 นาที· 1.4K คำ

หลังจากข้อความของจี้หยวี่โหรว หานชิงเซี่ยก็ได้รับอีกข้อความหนึ่ง

"ติ๊ง นายท่านที่รักของข้า ท่านมีข้อความที่ยังไม่ได้อ่านหนึ่งฉบับ จากลู่ฉีเหยียนผู้เป็นที่รักซึ่งรอคอยท่านอยู่ตลอดเวลา จะรับสายหรือไม่"

หานชิงเซี่ย: "รับ"

"หานชิงเซี่ย ข้าส่งข่าวที่เจ้าจะตั้งสหพันธมิตรตีโต้เมืองออกไปแล้ว นอกจากฐานที่มั่นซิงหั่ว ฐานที่มั่นอื่นไม่ตอบรับเลย ฉีซางแห่งฐานที่มั่นแห่งความหวังได้ยินแผนของเจ้าแล้ว ถึงกับทำแบบจำลองทางสถิติมาให้เจ้าโดยเฉพาะ เขาอยากพูดกับเจ้าสักสองสามคำ"

"เหอะ เขามีเรื่องไร้สาระอะไรจะปล่อยออกมาอีก"

"ฉีซางบอกว่า ด้วยกำลังของมนุษย์ในตอนนี้ ไม่มีทางที่จะตีเมืองได้เลย ในแบบจำลองของเขา สัดส่วนผู้รอดชีวิตกับซอมบี้ที่สู้กันได้คือหนึ่งต่อสามสิบ"

"นั่นก็คือ ตอนนี้ผู้รอดชีวิตทั้งหมดรวมกันหนึ่งหมื่นคน อย่างมากก็ต้านซอมบี้ได้สามแสนตัว!"

"แต่เมือง A มีประชากรกว่าหนึ่งล้าน! นี่หมายความว่าเจ้าต้องกำจัดซอมบี้ถึงเจ็ดแสนตัวถึงจะถึงระดับความยากที่ทุกคนจะบุกตีพร้อมกันได้! ในช่วงแรกที่เจ้าเผชิญซอมบี้ ความยากเกินค่าสูงสุดถึงสองเท่า! แต่ในความเป็นจริง เจ้าไม่สามารถเรียกระดมผู้รอดชีวิตทั้งหมดได้หรอก เจ้าระดมได้มากที่สุดหนึ่งพันคน"

"นี่แสดงว่า ความยากในการตีเมืองของเจ้านั้น สูงกว่าค่ายากสุดขีดในแบบจำลองของเขาเป็นพันเท่า!"

"เจ้าแทบไม่มีโอกาสชนะเลย เขาแนะนำอย่างแข็งขันว่า เจ้าอย่าไปตีเมือง หยุดและพัฒนากำลังการผลิตก่อน ถ้าเจ้าสนใจ สามารถเข้าร่วมฐานที่มั่นแห่งความหวังของเขา เขาจะปกครองร่วมกับเจ้าและพัฒนาเทคโนโลยี"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป