หานชิงเซี่ยพันแผลให้พวกสุนัขเสร็จ ก็เอาเนื้อวัวสดและกระดูกเนื้อออกมาให้
นี่เป็นของดีทั้งนั้น
พวกสุนัขเห็นอาหาร ก็ตื่นเต้นคุ้ยเท้าอยู่กับที่ แต่กลับไม่อยากเข้าไปกิน
"กินเถอะ ทั้งหมดนี่ให้พวกแก"
พวกสุนัขได้ยินดังนั้น จึงเข้าไปกินอาหารอย่างเอร็ดอร่อย
แค่ดูท่าทางการกินของพวกมันก็รู้ว่าต้องหิวโซมานาน
แต่ว่าพวกมันไม่ได้กินจนหมด สุนัขทุกตัวเหลืออาหารไว้เล็กน้อยโดยไม่แตะต้อง เมื่อกินเสร็จก็คาบเนื้อแล้วหมุนตัววิ่งไปที่ประตูใหญ่
หานชิงเซี่ย: "!!!"
"โฮ่ง!" เซี่ยเทียนเห็นสุนัขพวกนี้กินเสร็จแล้วจะหนี ก็พุ่งเข้าไปขู่พวกมัน
เซี่ยเทียนที่ผ่านการเสริมพลังจากระบบแล้วมีขนาดตัวใหญ่กว่าสุนัขทั่วไปเท่าตัว ทั้งกรงเล็บยังคมกริบกว่าเป็นสิบเท่า ท่วงท่าดุดันดั่งราชันย์แห่งสรรพสัตว์!
สุนัขทหารถูกฤทธิ์เซี่ยเทียนข่มขวัญ พวกมันทั้งหมดรวมกลุ่มกัน แล้วเผชิญหน้ากับมัน
หานชิงเซี่ยเห็นภาพนี้ก็ส่ายหัว เธอเดินไปที่ข้างกายเซี่ยเทียน "ปล่อยให้พวกมันไปเถอะ"
"โฮ่งโฮ่งโฮ่ง!" เซี่ยเทียนเห่าอย่างไม่ยอม
เหมือนจะบอกว่า พวกมันเป็นสุนัขเนรคุณกินอาหารของเจ้า!
"สุนัขดีไม่จำเป็นต้องรั้งไว้"
หานชิงเซี่ยลูบหัวเซี่ยเทียน เปิดประตู แล้วปล่อยฝูงสุนัขที่กำลังจะหนี
เมื่อประตูเปิดออก ฝูงสุนัขหันมามองหานชิงเซี่ยด้วยความซาบซึ้ง แล้วรีบวิ่งออกไปข้างนอก
แม้แต่สุนัขที่หานชิงเซี่ยใช้แต้มสะสมช่วยชีวิตก็คาบเนื้อชิ้นสมบูรณ์เดินจากไปกับเพื่อนของมัน
ก่อนจากไป มันเดินวนรอบหานชิงเซี่ยหนึ่งรอบ แล้วลากสองขาเดินโขยกเขยกตามไป