ในเวลานี้ พ่อของหานอิงรู้สึกเสียใจอย่างที่สุด
เขาถึงได้ให้กำเนิดไอ้สวะหานอิงนั่นได้!
เขามอบทุกอย่างให้หานอิง แบกมันหนีออกจากเมือง แต่ไอ้สารเลวนั่นพอร่างกายหายดีก็ทิ้งเขา!
มันคือสวะชัด ๆ!
ในตอนนี้ จู่ ๆ เขาก็นึกถึงหานชิงเซี่ยขึ้นมา
ถ้าลูกสาวเขาอยู่ที่นี่ ถ้าหานชิงเซี่ยอยู่ที่นี่......
หานชิงเซี่ยแม้จะหัวรั้น แต่เขารู้ดีว่านางเป็นคนยึดมั่นในความสัมพันธ์อย่างยิ่ง!
เขาเป็นชายหนุ่มจากหมู่บ้านห่างไกลที่ทะยานขึ้นมา เพื่อปักหลักในเมือง เขาได้เข้าสกุลฝ่ายมารดาของหานชิงเซี่ยแบบครึ่งหนึ่ง ก่อนจะแต่งงานกับแม่ของหานชิงเซี่ย ที่บ้านเกิดเขาเคยจัดงานเลี้ยงและแต่งงานแล้ว แถมมีลูกชายอีกหนึ่งคน!
ตั้งแต่หานชิงเซี่ยยังเล็ก เขาไม่ค่อยกลับบ้าน แม่ของหานชิงเซี่ยไม่เคยปริปาก แต่หานชิงเซี่ยมักจะตะโกนใส่เขาทุกครั้ง ต่อมาเขาพาแม่แท้ ๆ มาจากบ้านเกิด แม่ของเขารังแกแม่ของหานชิงเซี่ย หานชิงเซี่ยที่อายุเพียงห้าขวบก็เหมือนลูกหมาป่า พุ่งเข้าใส่แล้วกัด
กัดยายแท้ ๆ ของตนเลือดอาบ ไม่ยอมปล่อย
หานชิงเซี่ยที่ไร้พ่อตั้งแต่เด็ก นางต้องปกป้องบ้านของนาง!
ปกป้องแม่ของนาง!
พ่อของหานอิงรู้ดีถึงนิสัยของหานชิงเซี่ย เมื่อนางเก็บใครไว้ในใจแล้ว นางจะไม่ยอมให้ใครทำร้ายคนผู้นั้น!
ถ้าลูกสาวเขายังอยู่ที่นี่ พวกเขาต้องไม่ตกอยู่ในสภาพนี้แน่!
นางจะต้องปกป้องเขาโดยไม่เลือกวิธีแน่!
ตอนนี้พ่อของหานอิงรู้สึกเสียใจอย่างที่สุด