“นายต้องการอะไร” หานชิงเซี่ยเอ่ยถามเขาในที่สุด หลังจากสบตากับตาข้างเดียวที่ฉายแววหลักแหลมของอีกฝ่าย เธอก็ตวัดหมัดใส่เขาก่อน
“อย่ามองหน้าฉันแล้วพูด”
ฉินเค่อกุมตาที่เหลืออยู่ข้างเดียว “......”
“หัวหน้าหน่วยคนสวย ช่วยดีกับผมหน่อยได้ไหม ผมกำพร้าตั้งแต่เด็ก อยู่กับยายที่ติดการพนัน โตขึ้นมาท่ามกลางการถูกทุบตีด่าทอ ไม่เคยมีเพื่อนเลยสักคน แล้วยังมาเจอวันสิ้นโลกอีก ผมอยากตามพวกคุณจริง ๆ อยากเป็นสหายร่วมเป็นร่วมตายกับพวกคุณ พวกคุณจะยอมรับคนอย่างผมไหม”
“พูดภาษาคน!”
“ผมอยากได้เสบียง ถ้าไม่มีเสบียงผมไม่สบายใจ”
สวีเส้าหยาง “......”
เขามองคนหน้าด้านไร้ยางอายด้วยความตกตะลึง
หานชิงเซี่ยรู้ทันแผนการของหมอนี่ดีอยู่แล้ว เธอยิ้มบาง ๆ “ได้ สิ่งของอื่น ๆ ในรถตอนนี้เอาไปเลย เสบียงที่ยึดได้พรุ่งนี้ฉันแบ่งให้หนึ่งในสาม”
“หัวหน้าหน่วยคนสวย คุณช่างเป็นเทพธิดา! หน้าตาดีจิตใจงาม ต่อไปผมจะทำงานให้คุณอย่างเต็มที่แน่นอน!”
ถ้าไม่ใช่เพราะค่าความภักดีที่ไม่ขยับเขยื้อนของอีกฝ่าย หานชิงเซี่ยเกือบจะถูกฝีมือการแสดงขั้นเทพของคนตรงหน้าหลอกเข้าให้แล้ว
หมอนี่รับมือยากจริง ๆ ถ้าไม่ให้ผลประโยชน์ที่เป็นรูปธรรม ก็ไม่มีทางล่อใจเขาได้เลย
ฉินเค่อที่ได้คำตอบเป็นที่พอใจ ดีใจจนเดินไปย้ายเสบียงขึ้นรถ
หลังจากเขาไป สวีเส้าหยางก็เอ่ยขึ้นทันที “หัวหน้า”