รถคันหนึ่งแล่นออกจากฝั่งตะวันตกของเมืองอย่างรวดเร็ว
ระหว่างทาง หานชิงเซี่ย เยว่ถู และลู่ฉีเหยียน ร่วมประชุมกันในรถ
"อุโมงค์นั่นใช้การได้ดี เรายึดเป็นที่มั่น แล้วเก็บกวาดซอมบี้ทั้งหมดออกมาได้เลย"
"ฉันก็คิดแบบนั้น"
"เป็นไปได้"
จี้หยวี่โหรวมองหานชิงเซี่ยที่ร่วมประชุมกับพวกเขา สายตายิ่งเต็มไปด้วยความเลื่อมใส
หานชิงเซี่ยนี่โคตรเท่!
ในฐานที่มั่นของพวกเขา ถึงผู้หญิงจะแข็งแกร่งแค่ไหน พวกผู้ชายก็ไม่ยอมฟัง อย่าว่าแต่ให้มาร่วมหารือเรื่องสำคัญ
เห็นหานชิงเซี่ยเป็นศูนย์กลางของสหพันธมิตรทุกครั้ง คอยชี้ขาดตัดสินใจ จี้หยวี่โหรวก็รู้สึกเลื่อมใส
ทันใดนั้น ตรงหน้าเส้นทางของพวกเขา ก็ปรากฏเงาร่างโซซัดโซเซน่าสงสาร
"ช่วยฉันด้วย!"
คนขับคือจินหู่ "หัวหน้า มีคนอยู่ข้างหน้า"
หานชิงเซี่ยซึ่งกำลังตัดสินใจอยู่ เงยหน้าขึ้น ก็เห็นผู้หญิงอายุสามสิบต้นๆ สวมชุดกระโปรงยาวบางๆ คลุมทับด้วยแจ็กเก็ตแขนยาวของผู้ชายเพียงตัวเดียว
ผมของเธอไม่ได้สระมานาน ยุ่งเหยิงสุดๆ สีหน้าดูแย่มาก ทั้งตัวเหมือนจะล้มลงได้ทุกเมื่อ กระแสความหนาวเย็นในเดือนเมษายนยังคงอยู่ เธอถูกแช่แข็งจนตัวสั่นงันงกอยู่ข้างนอก
ไม่มีซอมบี้อยู่สองข้างทาง เธอเหลียวซ้ายแลขวา โบกมืออย่างแรงใส่รถของหานชิงเซี่ย
รถตรงหน้าค่อยๆ ชะลอหยุด
ผู้หญิงคนนั้นพุ่งเข้าไปทุบประตูรถทันที "ช่วยฉันด้วย ช่วยฉันด้วย!"