"พี่ใหญ่ พวกเราเข้าไปข้างในกันเถอะ ข้างนอกนี่วุ่นวาย"
ถังเจี่ยนกล่าว
"อืม"
หานชิงเซี่ยกลับขึ้นรถอีกครั้ง รถของพวกเขาวิ่งอยู่บนถนนสายหลักของฐานที่มั่นซึ่งมีผู้คนสัญจรไปมา ผู้คนบนท้องถนนเมื่อเห็นรถคันนี้ก็จะหลีกทางให้เองโดยไม่กล้ายั่วยุ ทุกคนจ้องมองรถและผู้โดยสารในรถด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความอิจฉาและปรารถนา
หานชิงเซี่ยเห็นสายตาแบบนี้มามากเกินไปแล้ว
อย่าคิดว่าพวกเขาเป็นมิตร หากว่าที่หานชิงเซี่ยนั่งมาเป็นรถธรรมดาของผู้อาศัยใหม่ที่เพิ่งเข้ามาในฐาน แววตาของคนพวกนี้ก็จะเปลี่ยนเป็นละโมบและอยากได้ อยากจะกระโจนเข้าใส่และกัดกินพวกเขาทั้งกระดูกในตอนนี้เลยด้วยซ้ำ
พละกำลังที่แข็งแกร่งเท่านั้นจึงจะแลกมาซึ่งความยำเกรง ผู้ที่อ่อนแอจะต้องถูกข่มเหงรังแก นี่คือยุคสมัยที่คนแข็งแกร่งย่อมอยู่รอดถึงขีดสุด
ยิ่งเป็นฐานที่มั่นขนาดใหญ่อย่างนี้ก็ยิ่งเป็นเช่นนั้น
"พี่ใหญ่ พวกนี้คือผู้รอดชีวิตที่เพิ่งรับเข้ามาใหม่ ระเบียบวินัยค่อนข้างวุ่นวาย เข้าไปข้างในหน่อยก็จะดีขึ้น" ถังเจี่ยนพูดพลางขับรถไปด้วย
หานชิงเซี่ยพยักหน้า มองไปเบื้องหน้าขณะที่ชุมชนเพิงพักเริ่มปรากฏบ้านเรือนและอาคารเล็ก ๆ ขึ้นมา การรักษาความสงบเรียบร้อยแถวนี้ก็ดีขึ้นมาก ผู้ที่เข้าร่วมฐานเป็นกลุ่มแรกสุดจะได้รับบ้านพักแบบนี้ ซึ่งความพึงพอใจในชีวิตสูงกว่าผู้ที่อาศัยอยู่ในเพิงพักข้างนอกมากนัก
และเมื่อถังเจี่ยนขับรถเลี้ยวเข้าสู่ถนนแยกอีกสายหนึ่ง ภาพตรงหน้าก็เปลี่ยนไปทันที