ตอนนั้นเอง หล่อนพลันนึกขึ้นได้ว่า นอกอุโมงค์ช่วงใหญ่ช่วงหนึ่งมีรั้วลวดหนามอยู่ เพียงแต่ส่วนมากถูกทิ้งร้างและพังทลายลงมาแล้ว!
มองแบบนี้ ก็สามารถซ่อมแซมรั้วลวดหนามพวกนั้นให้ดี แล้วต่อไฟฟ้าเข้าไปเพิ่มได้
หลุมหลบภัยของหล่อนจะได้เพิ่มความสามารถในการป้องกันขึ้นอีกมากโข!
งานนี้ทำได้!
ขณะนั้น ในสมองหล่อนก็ดังเสียงขึ้นอีกครั้ง
“ระบบลอร์ดผู้ยิ่งยง เปิดใช้งาน!”
“โปรดเสริมความแข็งแกร่งฐานที่มั่นดั้งเดิม ระบบจะมอบรางวัลตามระดับการเสริมความแข็งแกร่ง! นับถอยหลัง 15 วัน!”
หานชิงเซี่ยตาเป็นประกาย
หล่อนได้ยินภารกิจใหม่ ก็อึ้งไปชั่วขณะ พลันได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ
“ติ๊ด——ตรวจพบสุนัขสงครามประจำฐานหนึ่งตัว มอบรางวัลเพิ่มพลังต่อสู้ของสุนัขสงครามร้อยเท่า! เพิ่มสมรรถภาพร่างกายร้อยเท่า!”
หานชิงเซี่ยมองเซี่ยเทียนเบื้องหน้าด้วยความประหลาดใจ ขณะที่ร่างมันเริ่มเปลี่ยนแปลง
รูปร่างใหญ่ขึ้นเท่าตัว เล็บและเขี้ยวยาวแหลมคมอย่างยิ่ง ร่องรอยชราภาพจากอายุที่มากล้วนหายไป กลายเป็นประกายดุดันของสัตว์ร้ายที่ทำเอาคนต้องผวา
“โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง!”
หานชิงเซี่ยร้อง ว้าว~
——————————
ตลาดวัสดุก่อสร้าง
หานชิงเซี่ยมีรถเก๋งคันหนึ่งที่แม่ของหล่อนทิ้งไว้ให้ก่อนเสียชีวิต การเดินทางจึงมีหลักประกัน
หล่อนจะเริ่มเสริมความแข็งแกร่งฐานที่มั่นของหล่อนอย่างบ้าคลั่ง!
หล่อนเจอโรงงานผลิตลวดหนามแห่งหนึ่ง สั่งซื้อลวดหนามใบมีดแบบขด 2,000 ตารางเมตร
ลวดหนามเหล็กกล้าแบบขดนี้แค่พันเข้ากับลวดหนามเดิมก็พอ ปริมาณงานน้อย แถมให้ผลดีเยี่ยม
ราคาเมตรละ 7 หยวน หานชิงเซี่ยจ่ายไปทีเดียว 14,000 หยวน
จำนวนไม่น้อย เจ้าของโรงงานส่งรถบรรทุกใหญ่ของตัวเองคันหนึ่งตามหานชิงเซี่ยไปส่งของ หานชิงเซี่ยพาพวกเขามาถึงชานเมืองก็ให้ขนลงบนลานว่างริมทาง
“เดี๋ยวฉันเรียกรถมารับเอง”
“ได้”
หล่อนไม่อยากเปิดเผยตำแหน่งฐาน โชคดีที่ตอนนี้ก็มืดแล้ว หลังจากขนของลงบนลานว่าง หานชิงเซี่ยให้เซี่ยเทียนช่วยดูต้นทางให้ ฉวยโอกาสที่ชานเมืองห่างไกลไร้ผู้คน ก็เก็บของพวกนี้เข้าไปในมิติทีละชิ้น
วันนี้มิติได้เพิ่มเป็น 289 ลูกบาศก์เมตร เฟอร์นิเจอร์ในบ้านหล่อนกินพื้นที่ไปไม่กี่ลูกบาศก์เมตร ที่เหลือก็เพียงพอจะเก็บลวดหนามพวกนี้ได้ มิติเหลือเฟือมาก
หลังจากเก็บของหมดแล้ว หล่อนขับรถพาเซี่ยเทียนกลับฐาน
ระหว่างทางหล่อนคิดว่ายังต้องเช่าโกดังอีกสักแห่ง
ครึ่งชั่วโมงต่อมา หานชิงเซี่ยก็กลับมาถึงหลุมหลบภัย
กลับมาแล้วหล่อนก็เริ่มเสริมความแข็งแกร่งตามแนวรั้วลวดหนามเก่าที่ชำรุด
หล่อนลงมือพันเสริมทีละเมตร ๆ เซี่ยเทียนคอยคาบเครื่องไม้เครื่องมือมาให้เป็นระยะ
ทั้งคนทั้งหมาทำงานตั้งแต่ฟ้ามืดยันฟ้าสาง
ในที่สุดก็เสริมลวดหนาม 2,000 เมตรตามแนวรั้วลวดหนามเดิมได้ทั้งหมด
หล่อนแทบรอไม่ไหวที่จะได้ยินรางวัลการเสริมความแข็งแกร่งในครั้งนี้
ทันทีที่หล่อนปิดงานเสริมความแข็งแกร่งครั้งสุดท้ายเสร็จ ในสมองหล่อนก็ดังเสียงขึ้น
“ตรวจพบการเสริมความแข็งแกร่งด้วยลวดหนาม มอบรางวัล——เพิ่มผลการป้องกันร้อยเท่า!”
รางวัลถูกมอบลงมา หานชิงเซี่ยมองแนวรั้วลวดหนามทั้งหมดที่เพิ่งเสริมไปเมื่อครู่อย่างประหลาดใจ มันหนาขึ้น ถี่ขึ้น และคมขึ้นจนเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ลวดหนามใบมีดที่หล่อนซื้อ ทุกใบมีดเปล่งประกายเย็นเยียบน่าสะพรึง หนามเหล็กเล็ก ๆ ยิ่งยาวขึ้นอีกมาก!
ประตูรั้วลวดหนามที่เดิมค่อนข้างบางเบา ณ เวลานี้ก็อัปเกรดกลายเป็นประตูเหล็กเลื่อนขึ้นลงขนาดใหญ่!
หล่อนเดินไปที่แผงรั้ว ใช้แรงผลักอย่างแรง มันไม่ขยับแม้แต่น้อย!
ต้องรู้ว่าตอนที่หล่อนเพิ่งเสริมความแข็งแกร่ง หล่อนพบว่า ลวดหนามพวกนี้สามารถขัดขวางคนที่บุกรุกเข้ามาได้ แต่ถ้ามีคนขับรถพุ่งชน หรือซอมบี้หลั่งไหลเข้ามาเป็นจำนวนมาก แน่นอนว่าคงเอาไม่อยู่
แต่ตอนนี้ ถึงจะมีซอมบี้หลายพันตัวแห่กันมาโจมตี ก็ไม่สามารถฉีกทลายรั้วลวดหนามของหล่อนได้!
หานชิงเซี่ยพอใจอย่างยิ่ง
หล่อนแทบรอไม่ไหวที่จะไปซื้อของอย่างอื่นมาเสริมความแข็งแกร่งต่อ
แต่ตอนนี้ มีเรื่องสำคัญกว่าเตือนหล่อน
“กูกู——”
“โฮ่ง โฮ่ง!”
หล่อนท้องร้อง เซี่ยเทียนยิ่งเดินวนรอบตัวหล่อน ทำท่าหิวโซอย่างที่สุด
“เองก็หิวแล้วสิ”
“โฮ่ง!” เซี่ยเทียนร้องอู้อี้สองที
พวกเขากินอะไรมาแค่เมื่อวาน ยุ่งมาทั้งวัน ยังไม่ได้เริ่มจัดหาเสบียงอย่างเป็นทางการเลย!
หานชิงเซี่ยถึงนึกขึ้นได้ว่าในมิติของหล่อนยังพอมีอาหารอยู่บ้าง
หล่อนนึกถึงซาลาเปาที่เก็บจากบ้านเมื่อวาน คิดในใจแวบเดียว ซาลาเปาไส้ซุปห่อหนึ่งร้อน ๆ ก็ปรากฏบนมือหล่อน
ยังร้อนอยู่?
หานชิงเซี่ยถึงกับยกตู้เย็นออกมา
เปิดตู้เย็นออก หล่อนก็พบอย่างประหลาดใจ
เป็นจริงด้วย ถึงแม้ไม่ได้เสียบปลั๊ก ภายในก็ยังเย็นอยู่!
“ถึงไม่มีไฟ ก็ยังคงสภาพเดิม!”
นั่นหมายความว่ามิติที่ระบบมอบให้หล่อนเป็นพื้นที่ปิดผนึกที่ไม่มีการสูญเสียความร้อน!
ของที่ใส่เข้าไปตอนไหน เอาออกมาก็เป็นอย่างนั้น!
หานชิงเซี่ยดีใจเป็นที่สุด นั่นก็หมายความว่าหล่อนสามารถกักตุนเสบียงได้ไม่จำกัด ไม่ต้องกังวลเรื่องหมดอายุ!
เดี๋ยวตอนกักตุนอาหาร จะได้ตุนอย่างสบายใจ!
————————
“ที่นี่ค่าเช่าเดือนละสามร้อย จ่ายล่วงหน้าหนึ่งเดือนค้ำประกันหนึ่งเดือน!”
บ้านว่างเปล่ารกร้างแห่งหนึ่งนอกชานเมือง
หานชิงเซี่ยพาเซี่ยเทียนยืนอยู่ข้างใน เบื้องหน้าหล่อนคือชายวัยกลางคนอายุสี่ห้าสิบ
สองข้างทางถนนหลวงชานเมืองมีบ้านว่างเปล่าจำนวนมาก นี่เป็นบ้านไร่เก่าของพวกเขา ตอนนี้โดยพื้นฐานทุกคนย้ายเข้าไปอยู่ในเมืองกันหมดแล้ว บ้านไร่ก็ร้างไปทีละ大片大片，ทำเลดีหน่อยก็จะติดป้ายเบอร์โทรให้เช่า
หานชิงเซี่ยหาทำเลบนถนนสายหลักนอกหลุมหลบภัยของหล่อน ได้บ้านไร่หลังหนึ่งที่ค่อนข้างกว้าง สัญจรสะดวก
หล่อนตั้งใจใช้ที่นี่เป็นจุดพักสินค้า เสบียงกักตุนส่งมาที่นี่ หล่อนค่อยใช้มิติระบบขนไป หลบสายตาคน แถมยังสะดวกต่อการเข้าออกไปซื้อของ
ไม่ต้องเหมือนเมื่อวานที่ของกองอยู่ริมทางล่อตาคน
“สี่ร้อย ไม่เอาค่าค้ำประกัน ฉันเช่าแค่เดือนเดียว เป็นโกดัง!” หานชิงเซี่ยต่อรองกับเจ้าของบ้าน
“แบบนั้นไม่ได้”
“ไม่ได้ฉันไปหาที่อื่น”
เจ้าของบ้านร้องเรียกหล่อนไว้ทันที “ได้ ๆ สี่ร้อยก็สี่ร้อย แต่อย่าทำของฉันพัง ครบกำหนดก็ย้ายออกตามเวลา!”
“ไม่มีปัญหา!” หานชิงเซี่ยจ่ายสี่ร้อยหยวน ได้กุญแจมา
ครบกำหนดหล่อนต้องย้ายแน่ เพราะไม่มีทางถึงวันครบกำหนดนั่น
เช่นเดียวกัน ถ้าหล่อนจ่ายค่าค้ำประกัน นั่นก็ไม่ได้คืน
จ่ายเพิ่มแค่ร้อยนี้ ยังขาดทุนน้อยกว่าเสียสองร้อย
หลุมหลบภัยนั่นต่อรองยาก อันนี้ไม่เอาคืนมาได้ไง!
หลังจากหล่อนเช่าโกดังสำเร็จ ก็เริ่มจัดหาเสบียง
อย่างแรกเลยคืออาหาร
หล่อนเริ่มจากแบ่งเป็นสิบร้าน แต่ละร้านซื้อข้าวสารถุงละห้าสิบชั่ง สี่ร้อยถุง
ตุนข้าวสารหนึ่งร้อยตันก่อนเลย!
ข้าวสารหนึ่งร้อยตัน จริง ๆ ไม่ได้เยอะอะไร โรงค้าส่งธัญพืชเฉพาะทางทั่วไปก็มีให้ได้
ส่วนข้าวสารหนึ่งร้อยตัน กินพื้นที่กว้างยาวสูงด้านละห้าเมตรก็พอแล้ว!
มิติของหล่อนก็ใส่ได้! ขนย้ายไหว!
ข้าวสารพวกนี้ หานชิงเซี่ยใช้เงินไปกว่าสี่แสนกว่าหยวน พอกินไปอีกหลายชั่วอายุคน!
นอกจากนี้ ยังตุนบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอีกร้อยลัง ทุกรสชาติ ไม่ว่าจะเป็นรสทงคตสึญี่ปุ่น เนื้อตุ๋น ซีฟู้ดผัดพริกเผา เนื้อหอมพริก บะหมี่แห้ง......ทุกรสชาติที่มีในท้องตลาด เอาหมด!
หลังวันสิ้นโลกมาถึง บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปคือของฟุ่มเฟือย!
วิธีกินสะดวก รสชาติไม่เลว มีน้ำมันเกลือเสริม ไม่ต้องหาซอสปรุงรสให้วุ่น ในวันสิ้นโลกคืออาหารที่ดีที่สุด!
ราคาบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอยู่ระหว่างห้าสิบถึงร้อยกว่าหยวนต่อลัง
บะหมี่รสเนื้อตุ๋นที่เห็นบ่อยสุด ลังละ 24 ซอง ราคา 54 หยวน แพงหน่อยอย่างทงคตสึญี่ปุ่น ประมาณร้อยหยวน 30 ซอง
ถัวเฉลี่ยไปแล้วลังละเจ็ดสิบกว่าหยวน พันลัง หมดเงินไปเจ็ดหมื่น
ซื้อบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแล้ว จะขาดไส้กรอกได้ไง!
หานชิงเซี่ยซื้อไส้กรอกรสข้าวโพดกับไส้กรอกกระดูกอ่อนรสเผ็ดที่ชอบกินที่สุดสองร้อยลัง แล้วสั่งผักกาดดองอูเจียงอีกร้อยลัง
สองอย่างนี้ใช้เงินไม่ถึงสามหมื่น
หลังจากสั่งอาหารพื้นฐานที่สุดเสร็จ สายตาหล่อนก็ไปหยุดที่ข้าวกล่องอุ่นร้อนได้และซองอาหารปรุงสำเร็จ
พวกนี้สะดวกมาก อยากกินเมื่อไหร่ แค่อุ่นร้อนก็ได้
หล่อนไปที่ร้านของแต่ละยี่ห้อ ซื้ออาหารทุกเมนูในร้านมาอย่างละลัง
ข้าวหน้าเนื้อตุ๋นไต้หวันมาหนึ่งลัง เต้าหู้ผัดบ้าน ๆ หนึ่งลัง เนื้อย่างบราซิลหนึ่งลัง หมูเปรี้ยวหวานหนึ่งลัง เห็ดหอมไก่ตุ๋นหนึ่งลัง มะเขือม่วงหมูสับหนึ่งลัง ไก่ผัดเม็ดมะม่วงหนึ่งลัง แกงกะหรี่ไก่หนึ่งลัง......
ราคาเฉลี่ยของซองอาหารปรุงสำเร็จอยู่ที่เจ็ดแปดหยวนต่อซอง หานชิงเซี่ยซื้อจากสิบกว่าร้านรวมสองหมื่นกว่าซอง หมดเงินไปประมาณหนึ่งแสนห้าหมื่นหยวน
จำนวนนี้โดยพื้นฐานพอกินไปได้ตลอดชีวิต วันละซอง กินจนตาย!
หลังจากกักตุนอาหารพื้นฐานพวกนี้มากพอที่หานชิงเซี่ยจะกินได้ตลอดชีวิตไม่มีปัญหาขาดแคลนอาหารแน่นอน หล่อนถึงค่อยรู้สึกปลอดภัยขึ้นมาหน่อย
ยุ้งฉางอุดมสมบูรณ์ถึงจะเตรียมตัวอย่างอื่นได้
ส่วนวันนี้วันเดียว หล่อนใช้เงินไปเกือบเจ็ดแสนหยวนโดยไม่รู้ตัว!
ก่อนหน้านี้หล่อนเองก็มีเงินเก็บสามสิบกว่าหมื่น ครึ่งหนึ่งในนั้นเป็นค่าเช่าบ้านหลายปีมานี้ ตอนนี้ขายบ้านได้มาสองล้าน ตอนนี้เหลือหนึ่งล้านเจ็ดแสน
แค่นี้ ยังไม่ได้เริ่มตระเตรียมของอย่างอื่นเลย
ใช้เงินนี่มันรวดเร็วจริง เปลืองเร็ว
หานชิงเซี่ยถึงตอนนี้แววตาลึกขึ้น หล่อนคลี่มือออก โฉนดบ้านสีแดงสดเล่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าหล่อน
หล่อนลูบคลำมันอย่างใจเย็น หาเบอร์โทรของสถาบันการเงินเอกชนในท้องถิ่นจากอินเทอร์เน็ต แล้วโทรออกไป
“สวัสดีค่ะ ฉันอยากจำนองอสังหาริมทรัพย์ ขอกู้เงินหน่อย”
“ได้ครับ พรุ่งนี้สิบโมง มาที่บริษัทผม คุยกันต่อหน้า!”
หานชิงเซี่ยวางสาย หล่อนจะเอาโฉนดบ้านของตัวเองไปจำนองอีกต่อ
ฮ่า ๆ ความแค้นบางอย่าง ต้องชำระ และต้องคืนให้ทวีคูณ!
เตรียมรับของขวัญชิ้นใหญ่จากหล่อนเถอะ!