เสิ่นเยี่ยนชิงยังไม่ทันได้ขมวดคิ้ว ลู่ฉือโจวก็โน้มตัวลงมา มือข้างหนึ่งจับต้นคอเขาไว้ แล้วจูบลงมาอย่างไม่ทันตั้งตัว
จูบนี้เต็มไปด้วยความรุนแรง อีกฝ่ายกดริมฝีปากลงมาแนบจนเสิ่นเยี่ยนชิงรู้สึกได้ถึงฟันที่กระทบกับริมฝีปากล่างของตัวเองอย่างเจ็บเล็กน้อย
เขาถลึงตาโตทันที สัญชาตญาณทำให้ยกมือขึ้นดันอกของลู่ฉือโจวออกแรงผลัก ใต้ฝ่ามือคืออุณหภูมิร่างกายที่ร้อนแรง รู้สึกได้ถึงหัวใจที่เต้นแรงและเร็วผิดปกติแม้ผ่านผ้า
จากนั้น อีกมือหนึ่งก็โอบรอบเอวเขาเข้ามา ฝ่ามือแนบกับร่องเว้าของแผ่นหลังส่วนล่าง นิ้วทั้งห้าออกแรงดึงตัวเขาเข้าหาตัวเอง
ระหว่างการขัดขืน น่องของเสิ่นเยี่ยนชิงก็กระแทกกับขอบโต๊ะทำงานด้านหลัง
ไม่มีที่ให้ถอย
เขาไม่เคยถูกใครบีบจนมาถึงจุดนี้ท่ามกลางแสงแดดจ้า ในออฟฟิศของตัวเอง
ความตื่นตระหนกที่เกินจะควบคุมได้พุ่งพล่านขึ้นมาอย่างกะทันหัน เขาเผลออ้าปากจะดุ แต่ยังไม่ทันส่งเสียงใด ๆ ลิ้นของลู่ฉือโจวก็ล่วงเข้ามาในปาก
ตรงเข้าไปโดยไม่เกรงใจ วนเวียนจนทั่วทั้งช่องปากรู้สึกชา
สมองของเสิ่นเยี่ยนชิงหยุดทำงานโดยสิ้นเชิง ความเย็นชาที่ตั้งใจสร้างไว้ทั้งหมดแตกสลายลงในพริบตา ความว่างเปล่าที่อัดอั้นมานานหลายวันทะลวงผ่านแนวป้องกันเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง และย้อนกลับมาอย่างทวีคูณ
มือของเขายังคงดันอยู่ที่อกของลู่ฉือโจว แต่ไม่ใช่แรงผลักอีกต่อไป
ปลายนิ้วขดงอ เผลอไปขยุ้มผ้าเสื้อยืดตรงอกของเขาอย่างไม่รู้ตัว ขาเริ่มอ่อนแรง แม้แต่เอวยังเหมือนถูกดึงพลังออกไป ทั้งตัวทรุดลงเล็กน้อย