ข้างแท่นบรรยาย เจ้าหน้าที่ตรวจการยืนอยู่ตรงนั้น ใบหน้าขึ้นสีเขียวคล้ำ
เดิมทีเขายังคิดจะจับมู่จือซีข้อหาผิดระเบียบการสอบ แต่พอโจวเซี่ยงพูดว่า “เขามีหน้าที่” ก็ปิดทางเขาตายสนิท อึดอัดสุดๆ!
สายตาของเขากวาดมองภารกิจส่วนตัว: [จับผิดการกระทำผิดที่มีผล: 0/10]
ถ้าเขาไม่จับผิดอีก สุดท้ายแม้จะรอดตายอย่างหวุดหวิด ก็เท่ากับมาเสียเที่ยว!
เจ้าหน้าที่ตรวจการกัดฟัน สายตาจ้องเขม็งไปที่มู่จือซีในลานสนามหญ้านอกหน้าต่าง
กฎระบุว่า ห้ามเข้าไปในห้องเครื่องมือโดยไม่ได้รับอนุญาตจากครู
ตามคู่มือเจ้าหน้าที่ตรวจการ นักเรียนธรรมดาจะขออนุมัติจากท่านอธิการ ขั้นตอนอย่างน้อยต้องใช้เวลาหนึ่งวัน และนี่ยังเป็นตอนที่ท่านอธิการอารมณ์ดี
นางจะไปได้กรรไกรตัดแต่งกิ่งมาเร็วกว่ากำหนดได้อย่างไร เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!
แค่ตรวจสอบว่านางไม่ได้ลงทะเบียน นั่นก็คือการกระทำผิด คราวนี้ไม่ต้องตั้งรับกับครูประจำชั้น ตรงไปตรวจสอบขั้นตอนธุรการ เลือกทางนี้ไม่น่าพลาด!
สิบนาทีก่อนการสอบวัดระดับสิ้นสุดลง ในที่สุดเจ้าหน้าที่ตรวจการก็อดไม่ไหว ยกมือขึ้น
ครูประจำชั้นไร้หน้าโจวเซี่ยง ใบหน้าที่ไร้ซึ่งรูปพรรณสัณฐานของเขา กลับแผ่ความเย็นยะเยือกออกมา
“มีธุระอะไร?”
เจ้าหน้าที่ตรวจการข่มความกลัวเอ่ยปาก
“ครูครับ ผม…ผมขอยื่นขอตรวจสอบบันทึกการยืมเครื่องมือของนาง การใช้กรรไกรตัดแต่งกิ่งตามระเบียบโรงเรียนต้องลงทะเบียน กฎโรงเรียนระบุว่าต้องลงทะเบียน สภานักเรียนมีสิทธิ์ตรวจสอบ!”
ด้านล่าง หวังเจิงผู้เล่นเก่าที่นั่งอยู่สูดหายใจเข้าลึก แล้วหลับตาลง คิดในใจว่าคนผู้นี้ช่างหัวรั้นนัก อยากตายใครก็ห้ามไม่อยู่
ผิวเนื้อบนใบหน้าโจวเซี่ยงกระตุกเล็กน้อย แต่หาได้โกรธไม่ เพียงหยิบสมุดเช็คชื่อขึ้นมาเปิดไปยังหน้าลงทะเบียน แล้วฟาดลงบนแท่นบรรยาย