ขณะเดียวกัน ภายในดันเจี้ยนเมืองจันทราสีเลือด
การหายตัวไปอย่างกะทันหันของคนเป็นทั้งสี่ ทำให้ซิสเตอร์และบาทหลวงคอหักในห้องหยุดชะงักกับที่ เบ้าตาอันว่างเปล่าของพวกเขากวาดไปมาตรงจุดที่ผู้เล่นหายตัวไป พยายามตามหาแขกที่จากไป
บนเก้าอี้พนักสูง มู่จือซีมองดูประตูที่ว่างเปล่า จิตใจครุ่นคิด
แย่ล่ะ เครื่องมือมนุษย์ทั้งสี่นี่หนีเร็วเกินไปแล้ว
เดิมทีมู่จือซีตั้งใจจะให้พวกเขาซ่อมหลังคาที่รั่วนี่ แล้วช่วยถูคราบเลือดบนพื้นให้สะอาดค่อยไป แต่ไปแล้วก็ไปเถอะ ยังไงเธอก็ไม่มีเงินจ่ายค่าจ้างอยู่ดี
ตอนนี้เหลือเพียงเธอผู้บัญชาการโดดเดี่ยว กับกลุ่มอสูรกายแขนขาขาดที่จ้องตากันปริบ ๆ
"เอ่อ..." มู่จือซีกระแอม พยายามทำลายบรรยากาศอึดอัด
"อาหารศักดิ์สิทธิ์ของโรงครัววันนี้ยกเลิกได้ การถนอมอาหารทำได้ไม่เลว คราวหน้าพยายามต่อไป"
ซิสเตอร์ที่ถือถาดอาหาร หัวหมุนกึก ๆ สองรอบ ราวกับไม่เข้าใจคำสั่งที่เกินกฎของดันเจี้ยน
มู่จือซีถอนหายใจ
ผีดีไม่ถือสาผีโง่
เธอเรียกแผงคุณสมบัติของตัวเองขึ้นมาอีกครั้ง อัตราการหลอมรวมหยุดอยู่ที่ 13% แม้จะเริ่มดีขึ้น แต่ร่างกายนี้ยังอ่อนแอเกินไป
การจะสร้างชื่อให้มหาวิหารศักดิ์สิทธิ์เป็นที่รู้จัก อาศัยแค่ผู้เล่นสี่คนไปโพสต์ในฟอรั่ม แค่คิดก็รู้ว่าไม่พอ
"เมืองจันทราสีเลือดสินะ?"
เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ มู่จือซีไขว่ห้างเรียวยาว
เมื่อชื่อสีแดงเหนือหัวอสูรกายพวกนี้ขัดตาขนาดนั้น สู้ใช้พวกมันซ้อมมือเสียหน่อยดีกว่า จัดการลานหน้าโบสถ์ให้สะอาดสักที ในบรรดายศศักดิ์ยาวเหยียดของเธอ ไม่ได้มีแค่เทพธิดาเพียงอย่างเดียว