มู่จือซีรู้สึกเหมือนทุกอย่างดับวูบไปต่อหน้าต่อตา
นี่มันไม่ใช่ปัญหาความปลอดภัยทางอาหารแล้ว มันคือการถดถอยของอารยธรรมชัด ๆ!
ทันทีที่เห็นมู่จือซีเดินไปที่เคาน์เตอร์ พอมองชัดว่าใครมา มือของคนครัวที่กำลังตักอาหารก็สั่น ทัพพีหล่นลงถังเสียงดังโครม แล้วคนครัวก็โค้งตัวลงพร้อมกัน
ชายในชุดกาวน์สีขาวที่อยู่ด้านในสุดของเคาน์เตอร์เดินออกมา ป้ายบนอกมีตัวหนังสือเขียนว่า
[หัวหน้าโรงอาหารระดับ B+: หม่าโฮ่วเต๋อ]
พอมองเห็นมู่จือซี ไขมันทั้งตัวของหม่าโฮ่วเต๋อก็สั่นสะท้าน เข่าอ่อนจนแทบจะคุกเข่าลงตรงนั้น “ใต้เท้า ท่านมาด้วยตัวเองได้อย่างไร!”
ภาพนี้ทำให้นักเรียนห้องอื่นที่เข้าแถวอยู่ด้านหลังซึ่งเป็นผู้เล่นพากันกลั้นหายใจ สมองแทบจะช็อต
ไม่รู้จะว่ายังไงดี มันเหลือเชื่อเกินไปจริง ๆ
ใต้เท้าผีอันน่าเกรงขามและหัวหน้าโรงอาหารระดับ B+ ต่อหน้าคนผู้นี้ได้แต่โค้งคำนับ?
ก่อนมาดันเจี้ยนนี้ พวกเขาบางคนเจอผีระดับ C- ยังต้องเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อลดหลอดเลือด นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!
บอสสุดท้ายของดันเจี้ยนใหญ่สี่ดาว อยู่ข้าง ๆ ท่านหญิงคนนี้ก็เป็นได้แค่คนถือกระเป๋าตามหลัง ถ้าเอาไปลงฟอรั่มใครจะไปเชื่อ!
ณ ชั่วขณะนี้ การรับรู้ของผู้เล่นต่อตัวตน “ผู้เล่น” กำลังพังทลาย
ก่อนหน้านี้พวกเขาบางคนรู้ว่าท่านผู้แข็งแกร่งจากมหาวิหารศักดิ์สิทธิ์คนนี้เก่งมาก แต่ในจิตใต้สำนึกก็ยังรู้สึกว่าทุกคนคือพวกเดียวกันที่ถูกระบบดึงเข้ามา
แต่พอดูตอนนี้แล้วจะเรียกว่าพวกเดียวกันได้ยังไง มันคือการโจมตีข้ามมิติชัด ๆ!