สวี่ซิงเฉินควบคุมโรคนี้ไม่ได้
เขาอยากลดการสัมผัส แต่ว่าฉินเกอกลับเหมือนจะรู้ตัวอะไรบางอย่าง จงใจเพิ่มการสัมผัสกับเขาเสียอีก อ้างว่าเป็นการใกล้ชิดกันมากขึ้น
สวี่ซิงเฉินก็...
จิตใจไม่มั่นคงนัก
เมื่ออยู่ต่อหน้าฉินเกอ เป็นเรื่องยากที่เขาจะมีหลักการ
เขารู้มานานแล้วว่าความหวงของฉินเกอนั้นผิดปกติ
เป็นเขาที่ขยายความหวงของฉินเกอด้วยความต่ำช้า ฉินเกอมีโรคทางจิต ส่วนโรคทางจิตของเขาเองก็หนักกว่าฉินเกอเสียอีก
การที่มองเห็นฉินเกอมีเพียงเขาอยู่ในใจและสายตา หวงเขาเพราะเรื่องเล็กน้อย กลับทำให้เขารู้สึก... กระหยิ่มใจบอกไม่ถูก
คำที่เขาพูดกับหลี่เล่อและพวกพ้องไม่ผิดเลย ทุกการแสดงออกของฉินเกอตอนนี้ ล้วนเกิดจากการที่เขา "ตามใจ" ทีละเล็กทีละน้อย
เขาเป็นคนเลวแต่กำเนิด ต้องการความรักที่แน่นหนาทึบนี้มาหล่อเลี้ยง
เพียงแต่ตอนนี้ความหวงของฉินเกอทำให้สวี่ซิงเฉินกลัดกลุ้มขึ้นมาบ้าง
อาการของเขาจะเป็นต่อไปมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว
ถ้าเป็นมากกว่านี้ เขาจะควบคุมไม่อยู่จริง ๆ
สวี่ซิงเฉินสมัครเข้าร่วมโปรเจกต์ใหม่ภายใต้อาจารย์ที่ปรึกษา เตรียมปลีกตัวสักพัก ให้เวลากับตัวเองบ้าง
หน่วยกิตของเขาเก็บครบมานานแล้ว ที่ยังอยู่ที่มหาลัยก็เพราะทำงานให้อาจารย์เป็นหลัก
หลังลากับอาจารย์ประจำชั้น ก็เข้าห้องแล็บเลย