การเรียนยังไม่ทันจบ สวี่ซิงเฉินและฉินเกอก็รีบกลับไปที่ประเทศ Y อีกครั้ง
ฉินเกอยิ่งติดหนึบกว่าเดิม
เหมือนขนมตังเมที่แปะตัวดึงเท่าไหร่ก็ไม่ออก
ตอนนั่งเครื่องบิน ถ้าไม่ใช่เพราะสวี่ซิงเฉินห้าม เขาถึงขนาดอยากกอดสวี่ซิงเฉินนั่งเก้าอี้ตัวเดียวกัน
ลูกเรือทั้งลำบนเครื่องบิน ต่างก็แสดงความยินดีกับทั้งสอง
ฉินเกอก็ไม่หวง มือใหญ่โบกสะบัดแจกซองแดงให้ทุกคน
เรื่องแบบนี้ ช่วงนี้เกิดขึ้นไม่รู้กี่ครั้งแล้ว
สวี่ซิงเฉินตื่นขึ้นมา ฟ้าก็ถล่มลงตรงหน้า
ทั้งคนที่รู้จักและไม่รู้จักพากันส่งคำอวยพรมาให้
พ่อแม่ของเขาก็โทรมาพร้อมกัน ถามว่าทำไมเรื่องใหญ่จะแต่งงานกับฉินเกอถึงไม่บอกพวกเขาล่วงหน้า ทำให้พวกเขาพลาดอะไรไปตั้งมากมาย
หลับไปตื่นหนึ่ง ก็รู้ตัวว่ากำลังจะแต่งงานเข้าให้แล้ว สวี่ซิงเฉิน: ……
สำหรับพฤติกรรมแบบนี้ของฉินเกอ สวี่ซิงเฉินเกือบจะชินชาแล้ว
ทำหน้าตายมองฉินเกอทำตัวเป็นเซียนแจกทรัพย์
หลังจากเหยียบแผ่นดินประเทศ Y เขาก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่
อย่างน้อยที่สุด ก็คงไม่เดิน ๆ อยู่ดี ๆ แล้วมีคนจำฉินเกอได้แล้ววิ่งมาพูดแสดงความยินดีด้วยความตื่นเต้นระหว่างทาง
ฉินเกอยืนกรานจะไปส่งสวี่ซิงเฉินที่มหาลัยก่อนค่อยไปบริษัท
เขาจงใจเปลี่ยนมาใส่เสื้อผ้าชุดเดียวกับสวี่ซิงเฉิน ให้ชื่อสวยหรูว่า ชุดคู่รัก
ที่ข้อมือก็ใส่นาฬิการุ่นเดียวกัน
เขาสั่งตัดนาฬิการุ่นเดียวกันกับที่ข้อมือของสวี่ซิงเฉินมาให้ตัวเอง
สามารถดูสถานการณ์ของเขาได้ตลอดเวลา
ข้อมูลตำแหน่ง, ชีพจรการเต้นของหัวใจ, ลมหายใจและเสียงพูด ชัดเจนมาก ทุกที่ทุกเวลาก็เห็นเขาได้