「แร่กลั่นดรอปทุกตัวเลย แต่คริสตัลวิญญาณดูเหมือนจะดรอปยากมาก」
「ปลาห้าตัวเพิ่งดรอปมาแค่ก้อนเดียว」
「พอหรือยัง？」เซี่ยลู่ซีชะโงกหน้ามาถาม
「หินอวตารวิญญาณต้องใช้แร่กลั่น 50 ก้อนกับคริสตัลวิญญาณ 7 ก้อน ยังขาดอีกเยอะ แต่อย่างน้อยก็พิสูจน์แล้วว่าวิธีนี้ใช้ได้」
ซูว่านชิงพยักหน้า
「อีกอย่าง ปลาครีบแสงพวกนี้เป็นแค่ระดับสิบปี พลังโจมตีแทบเป็นศูนย์」
ลู่จิ่วพูดต่อว่า「ใช่เลย ขอแค่มีเนื้อปลาไว้ล่อมากพอ ก็เรียกพวกมันมาได้เรื่อย ๆ」
「งั้นก็ต้องตกปลาให้ได้เยอะ ๆ」ฉู่เยี่ยนพูด
「ใช่」ลู่จิ่วมองดูท้องฟ้า
「บ่ายนี้แบ่งงานกันใหม่ บางคนใช้ตะขอเก็บกู้สิ่งของต่อ บางคนตกปลา ส่วนที่เหลือรับหน้าที่ฆ่าสัตว์วิญญาณและเก็บวัสดุ」
「งั้นฉันตกปลาเอง」เซี่ยลู่ซียกมือ「ฉันค่อนข้างสนใจตกปลาอยู่แล้ว」
「งั้นฉันฆ่าพวกมันเอง」ฉู่เยี่ยนหยิบหอกหัวเหล็กอีกเล่มขึ้นมา
「ฉันจะล่อปลาแล้วก็นับของ」ซูว่านชิงพูด
「ฉันจะช่วยไล่ฝูงปลามาให้จากใต้น้ำ」เฉินชิงอีพูด
ทุกคนหันไปมองเธอ
「จะลงน้ำเหรอ？」ลู่จิ่วขมวดคิ้ว
「ฉันว่ายน้ำเก่งมาก」เฉินชิงอีอธิบาย
「ฉันโตริมทะเล ดำน้ำสำหรับฉันก็เหมือนเดินเล่น อีกอย่าง เมื่อกี้ฉันลองแล้ว ดูเหมือนจะกลั้นหายใจใต้น้ำได้นานมาก」
「นานแค่ไหน？」ซูว่านชิงถาม
「อย่างน้อย...ก็เกินสิบนาทีมั้ง」เฉินชิงอีตอบอย่างลังเล
「แล้วก็ไม่รู้สึกอึดอัดด้วย อาจเกี่ยวกับร่างกายของฉัน ตั้งแต่มาที่นี่ก็กลายเป็นแบบนี้ ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน」
ลู่จิ่วมองเธอ แล้วหันไปมองผิวน้ำ
「ระวังตัวด้วย ถ้ามีอะไรผิดปกติก็รีบขึ้นมาทันที」
เฉินชิงอีพยักหน้า ยื่นเท้าเปล่าลงไปในน้ำ ก่อนจะค่อย ๆ เลื่อนตัวลงทะเล
ไม่มีเสียงน้ำกระเซ็น ไม่มีเสียงใด ๆ เธอหายลับไปอย่างไร้ร่องรอย ราวกับหลอมรวมเข้ากับน้ำทะเล
ไม่กี่วินาทีต่อมา ฟองอากาศสีเงินขาวสายหนึ่งก็ผุดขึ้นข้างแพไม้