เอาชีวิตรอดในมหาสมุทรไร้สิ้นสุด: ข้าตื่นวิญญาณมังกรคู่ราชันย์

ตอนที่ 3 หินอวตารวิญญาณ

6 นาที· 1.4K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

แสงจากกองไฟส่องสว่างได้เพียงรัศมีสองสามเมตรรอบเท้า ส่วนที่ไกลออกไปมืดมิดสนิท

ลู่จิ่วยืนถือตะขอ จ้องมองแสงวาบบนผืนทะเลอยู่นาน

ไม่ไกล ประมาณเจ็ดแปดเมตร

ไม่ใช่แสงสะท้อนจากกล่องทรัพยากร แต่เป็นแสงสีน้ำเงินอ่อนที่เปล่งออกมาจากภายใน

กะพริบเป็นจังหวะ ราวกับมีบางสิ่งใต้ผิวน้ำกำลังหายใจ

สัญชาตญาณบอกเขาว่าต้องดึงมันขึ้นมา ของดีแน่นอน

เขาเดินไปที่ขอบแพไม้ โยนตะขอครั้งแรก กลางคืนมองไม่เห็นจุดตก มันเบี่ยงไป

ดึงกลับมา ปรับมุม ครั้งที่สอง ใกล้ขึ้นแต่ยังห่างครึ่งเมตร

ครั้งที่สามเขาเปลี่ยนวิธี โยนตะขอไปที่กระดานไม้ที่ลอยอยู่ใกล้แสงนั้นก่อน

อาศัยการดึงเชือกให้ระยะห่างกับเป้าหมายลดลง แล้วจึงเหวี่ยงตะขอไปที่แสงอีกครั้ง

สำเร็จ!

เขาค่อย ๆ ดึงเชือกอย่างระมัดระวัง กลัวว่าของชิ้นนั้นจะหลุดจากตะขอ

ม้วนกระดาษขนาดเท่าฝ่ามือถูกดึงขึ้นมาจากใต้ทะเล

ม้วนกระดาษทั้งม้วนเปล่งแสงสีน้ำเงินอ่อน ๆ วัสดุไม่เหมือนกระดาษหรือผ้า สัมผัสเย็นและลื่น ขอบมีลวดลายเงินละเอียด

ดูเหมือนงานฝีมือบางอย่าง

ภายใต้แสงไฟและแสงเรืองรองของมันเอง ลวดลายสีเงินเหล่านั้นไหลเคลื่อนอย่างช้า ๆ

“นี่มันอะไร? ยังเรืองแสงได้อีก?” ฉู่เยี่ยนเป็นคนแรกที่เดินเข้ามา

“ไม่รู้ เพิ่งดึงขึ้นมาจากทะเล เปิดดูก็รู้เอง” ลู่จิ่วพลิกม้วนกระดาษ มันคลายออกมาเอง

ตัวอักษรสีทองปรากฏบนพื้นผิวของม้วนกระดาษ ขีดเส้นแต่ละเส้นเรืองแสงอ่อน ๆ ส่องสว่างในความมืด

【แบบแปลน: หินอวตารวิญญาณ】

【คุณภาพ: หายาก】

【คำอธิบาย: ใช้โต๊ะประกอบงานสร้าง หลังการผลิต หินอวตารวิญญาณหนึ่งก้อนสามารถใช้ปลุกวิญญาณต่อสู้ให้คนได้เจ็ดคน】

【เงื่อนไขการผลิต: โต๊ะประกอบงานระดับ 1】

【วัสดุการผลิต: แร่กลั่น×50, คริสตัลวิญญาณ×7】

【หมายเหตุ: หินอวตารวิญญาณเป็นของใช้ครั้งเดียว ประเภทวิญญาณต่อสู้ที่ปลุกขึ้นมานั้นต่างกันไปตามบุคคล เกี่ยวข้องกับพรสวรรค์และรูปร่างของแต่ละคน】

ลู่จิ่วตะลึงไปหลายวินาที

“หินอวตารวิญญาณ?” เขาอ่านออกเสียง เสียงแหบเล็กน้อย

“ปลุก...วิญญาณต่อสู้?”

คนอื่น ๆ ก็เดินเข้ามาล้อม

“วิญญาณต่อสู้?” เซี่ยลู่ซีแหย่หน้าไปดู เอียงคอมอง แล้วจู่ ๆ ดวงตาก็เป็นประกาย

“เดี๋ยวนะ วิญญาณต่อสู้? ชื่อนี้เหมือนเคยได้ยินที่ไหน...”

“ฉันก็รู้สึกคุ้นหู” ซูว่านชิงรับม้วนกระดาษมาอ่านอย่างละเอียด คิ้วขมวดเล็กน้อย

“หินอวตารวิญญาณ วิญญาณต่อสู้ สัตว์วิญญาณ... คำเหล่านี้รวมกัน...”

จู่ ๆ เธอก็เงยหน้าขึ้นมองลู่จิ่ว

“นายดูทวีปวิญญาณต่อสู้รึเปล่า?”

ลู่จิ่วตะลึงไปครู่หนึ่ง

ทวีปวิญญาณต่อสู้

ชื่อนี้ทำให้เขาค้นหาความทรงจำลึก ๆ ราวกับหยิบหนังสือที่เต็มไปด้วยฝุ่นออกมาจากมุมหนึ่ง

“ดูสิ” เขาพูด

“ตอนมัธยมต้นอ่านนิยาย ต่อมาดูเหมือนจะมีอนิเมะด้วย”

“ฉันก็เหมือนกัน” ซูว่านชิงพูด

“แต่ฉันดูแค่อนิเมะ จำรายละเอียดไม่ค่อยได้”

“ทวีปวิญญาณต่อสู้?” ฉู่เยี่ยนขมวดคิ้ว “นี่มันนิยายอะไร?”

“นิยายแฟนตาซีออนไลน์” ซูว่านชิงอธิบาย

“ต่อมาถูก改编เป็นอนิเมะ เล่าเรื่องพระเอก ที่ฝึกวิญญาณต่อสู้ในโลกชื่อทวีปวิญญาณต่อสู้เพื่อแข็งแกร่งขึ้น ในโลกนั้น ทุกคนมีวิญญาณต่อสู้ของตัวเอง บางคนเป็นอาวุธ บางคนเป็นสัตว์ บางคนเป็นพืช หลังจากปลุกวิญญาณต่อสู้แล้ว ก็สามารถล่าสัตว์ที่เรียกว่า ‘สัตว์วิญญาณ’ เพื่อรับวงแหวนวิญญาณ ยิ่งมีวงแหวนวิญญาณมากก็ยิ่งแข็งแกร่ง”

ตอนที่เธอพูด ความเร็วในการพูดเร็วกว่าปกติ นิ้วของเธอเลื่อนไปตามขอบม้วนกระดาษโดยไม่รู้ตัว

“สัตว์วิญญาณ” ลู่จิ่วพูดคำนี้อีกครั้ง “ที่กฎของระบบใช้คือคำนี้”

“ใช่” ซูว่านชิงพยักหน้า

“ฉันเพิ่งคิดอยู่ตลอดว่าทำไมคำว่า ‘สัตว์วิญญาณ’ ถึงคุ้นหู ตอนนี้เห็นหินอวตารวิญญาณและวิญญาณต่อสู้แล้ว ในที่สุดฉันก็จำได้ มันคือเซ็ตติ้งในทวีปวิญญาณต่อสู้”

ฉู่เยี่ยนพูดด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อ

“นายหมายความว่า โลกที่เราอยู่ตอนนี้ เหมือนกับโลกในนิยายเรื่องนั้น?”

“ฉันไม่รู้” ซูว่านชิงส่ายหน้า

“แต่สิ่งที่เขียนบนแบบแปลนนี้ สอดคล้องกับเซ็ตติ้งของทวีปวิญญาณต่อสู้อย่างมาก หินอวตารวิญญาณปลุกวิญญาณต่อสู้ได้ สัตว์วิญญาณมีอยู่ในโลกนี้...”

“บังเอิญไปหรือเปล่า?” กู้จินเหยาแทรกขึ้นจากด้านข้าง เสียงของเธอแฝงความไม่เห็นด้วยเล็กน้อย

“ของในนิยาย จะกลายเป็นความจริงได้ยังไง?”

“แล้วเรายังทะลุมิติมาได้อีก ไม่มหัศจรรย์กว่านิยายบางเรื่องหรือ?” เซี่ยลู่ซีพูดเบา ๆ

“ตอนนี้เราทุกคนถูกส่งมาอยู่กลางทะเลเพื่อเล่นเซอร์ไวเวิลบนแพไม้ แล้วยังมีแผงสถานะของระบบ... เหมือนไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้เลยใช่ไหม?”

กู้จินเหยาเปิดปากแต่ก็หาคำโต้แย้งไม่ได้

ลู่จิ่วไม่ได้ร่วมโต้แย้ง เขากำลังคิดว่าวิญญาณต่อสู้จะมีผลต่อแผนเดิมของเขาอย่างไร

ถ้าเป็นวิญญาณต่อสู้แบบนั้นจริง ๆ เกมเอาชีวิตรอดนี้ อันตรายจะเพิ่มขึ้นแบบก้าวกระโดด

คน ๆ หนึ่งจะอยู่รอดได้ดีแค่ไหน ส่วนใหญ่ก็ขึ้นอยู่กับว่าปลุกวิญญาณต่อสู้แบบไหนได้

นี่มัน... เต็มไปด้วยความตื่นเต้นจริง ๆ!

ลู่จิ่วดูข้อความบนม้วนกระดาษอยู่พักหนึ่ง แล้วจึงหันมองไปที่ผืนทะเล

“ไม่ว่าจะบังเอิญหรือไม่ แบบแปลนนี้จริง หินอวตารวิญญาณจริง สัตว์วิญญาณที่ระบบพูดถึงก็จริง ส่วนโลกนี้จะเกี่ยวข้องกับนิยายเรื่องนั้นหรือไม่... เดี๋ยวก็รู้เอง”

“แล้วตอนนี้เราจะทำยังไง?” เซี่ยลู่ซีถาม

“ตอนนี้ภารกิจหลักไม่ใช่แค่อัปเกรดแพไม้ แต่ต้องรีบทำหินอวตารวิญญาณให้เร็วที่สุด ยิ่งปลุกวิญญาณต่อสู้ได้เร็วเท่าไหร่ เราก็ยิ่งแข็งแกร่งเร็วเท่านั้น”

ลู่จิ่วดูเงื่อนไขการผลิต “ต้องใช้โต๊ะประกอบงานระดับ 1 ซึ่งโต๊ะประกอบงานจะปลดล็อกเมื่อแพไม้อัปเลเวล 2”

“งั้นต้องรีบอัปเกรดแพไม้ก่อน” เฉินชิงอีพูด

“ใช่” ลู่จิ่วพูด “และวัสดุก็ไม่พอ แร่กลั่น 50 คริสตัลวิญญาณ 7 ตอนนี้เรายังไม่มีสักชิ้น”

“แร่กลั่นกับคริสตัลวิญญาณ...” กู้จินเหยาคิดแล้วพูด “เป็นไปได้มากว่าจะได้จากการตักขึ้นมา แต่ความน่าจะเป็นค่อนข้างต่ำ”

หลินซิงหลานค้านด้วยเสียงเย็น “อย่ามองโลกในแง่ดีเกินไป ตามสไตล์เกมทั่ว ๆ ไป ชื่อคริสตัลวิญญาณแบบนี้ ยังไงก็น่าจะดรอปจากสัตว์วิญญาณ”

“งั้นเรายังต้องสู้มอนสเตอร์อีกเหรอ?” เซี่ยลู่ซีหดคอ

หลินซิงหลานไม่ตอบ บางทีเธอเองก็กลัวเรื่องนี้เหมือนกัน

“ไม่ใช่ตอนนี้” ลู่จิ่วส่ายหน้า

“ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคืออัปเกรดแพไม้ อัปแพไม้ให้ถึงเลเวล 2 ก่อน ปลดล็อกโต๊ะประกอบงาน แล้วค่อยพูดเรื่องอื่น”

ไม่รู้ว่าทำไม เฉินชิงอีจู่ ๆ ก็พูดขึ้นมา “ข้างใต้น้ำมีบางอย่าง”

ทุกคนหันไปมองเธอ

เธอนั่งอยู่ที่ขอบแพไม้ เท้าเปล่าแตะแผ่นไม้ ปลายเท้าแตะผิวน้ำพอดี

สีหน้าเธอสงบมาก แต่นิ้วของเธอมุ้มเล็กน้อย ราวกับกำลังรับรู้บางอย่าง

“อะไร?” ฉู่เยี่ยนรู้สึกตัวทันที

“ไม่ใช่ของอันตราย” เฉินชิงอีพูดเสียงเบา

“แค่... ฉันสัมผัสได้ว่ามีสิ่งมีชีวิตอยู่ใต้น้ำว่ายไปมา ไม่ไกลจากเรา ลึกประมาณสี่ห้าเมตร”

“เธอสัมผัสได้?” ฉู่เยี่ยนขมวดคิ้ว

เฉินชิงอีไม่ได้อธิบาย แค่ส่ายหน้าเบา ๆ แล้วดึงเท้าออกจากน้ำ

“อาจจะเป็นความรู้สึกผิดของฉันเอง” เธอพูด

ลู่จิ่วไม่ได้ใส่ใจ ยังไงบนแพไม้ตอนนี้ก็ปลอดภัยอย่างแน่นอน

“พอแล้ว คิดมากไปตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์ เก็บม้วนกระดาษให้ดี อย่าให้คนอื่นรู้เรื่องนี้”

“ใช่” ซูว่านชิงพยักหน้าเบา ๆ

“ในช่องแชตทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์ก็ไม่มีใครพูดถึงวิญญาณต่อสู้ จะไม่มีใครตักแบบแปลนแบบนี้ได้ หรือไม่ก็ได้มาแล้วแต่ไม่ยอมพูด ไม่ว่าจะแบบไหน แบบแปลนในมือเราก็หายากมาก”

“ช่องแชตทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์?” กู้จินเหยาถาม

“ระบบบอกว่าช่องแชตจะเปิดให้ใช้ได้หนึ่งชั่วโมงต่อวัน” ซูว่านชิงพูด

“ฉันลองดูแล้ว ตอนนี้刚好เป็นเวลาที่เปิด พวกเธอก็ลองดูได้”

เธอสัญญาณให้ทุกคนนึกคำว่า “แชต”

ลู่จิ่วลองทำ หน้าต่างแชตเด้งขึ้นมา ข้อความ密密麻麻กำลังวิ่งอย่างบ้าคลั่ง

เซี่ยลู่ซี...

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป