ผู้พิทักษ์หุบเหวสวรรค์มาร้อยล้านปี เจ้าจะขุดกระดูกคนในตระกูลข้าหรือ

ตอนที่ 1 เฝ้าพิทักษ์หุบเหวสวรรค์มาล้านปี เจ้ากล้าขุดกระดูกคนตระกูลข้า

7 นาที· 1.6K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

(ผู้ชื่นชอบนิยายสะใจที่ฆ่าฟันเด็ดขาด ขอให้สนุก!)

(โยนสมองทิ้งแล้วลุยเลย!)

(อ่าน 2.5 บทเพื่อปลดล็อกพรทองคำข้ามภพ!)

“ตระกูลกู้จบสิ้นแล้ว ไม่มีใครช่วยพวกเขาได้!”

“เฮ้อ... ลือกันว่าเมื่อหนึ่งล้านปีก่อน สามพันแคว้นเต๋ารอดพ้นจากการล่มสลายได้ก็เพราะตระกูลกู้ ไม่คิดเลยว่าวันนี้กลับถูกมหาจักรพรรดิถึงสององค์ปิดล้อม...”

“ก็บอกแล้วว่าเป็นแค่ข่าวลือ เรื่องเก่าแก่ขนาดนั้น ใครจะพิสูจน์ได้? ข้ายังบอกได้เลยว่าข้าเป็นผู้กอบกู้สามพันแคว้นเต๋าเสียเอง~”

……

สามพันแคว้นเต๋า!

เหนือฟ้าเก้าชั้น!

รังไหมสีดำสนิทประหนึ่งหมึก ซึ่งฝังอยู่บนเวิ้งฟ้า กำลังไหวโยกอย่างเชื่องช้า...

“ข้า... ข้ามาข้ามภพแล้วหรือ?”

กู้ฉางเกอลืมตาขึ้น รอบกายมืดสนิท ในห้วงความคิดยังหลงเหลือความทรงจำสุดท้ายจากชาติก่อน

รถบรรทุกสินค้าคันหนึ่งเสียการควบคุมกะทันหัน พุ่งตรงเข้าหาเขาอย่างรวดเร็ว!

จากนั้นก็มาอยู่ที่นี่...

“ข้าอยู่ที่ไหนกัน ทำไมถึงมืดขนาดนี้!”

“ระบบเล่า?!”

กู้ฉางเกออดตะโกนออกมาไม่ได้!

คนอื่นข้ามภพ อย่างน้อยก็ไปอยู่ในครรภ์ ไม่ก็เข้าสิงร่างคนอื่น แล้วสถานการณ์ของเขานี่มันอะไรกัน?

ไม่มีพรทองคำ แถมมืดจนมองไม่เห็นแม้แต่มือของตัวเองงั้นหรือ?!

ในตอนนั้นเอง!

【ติ๊ง! ยินดีด้วยเจ้าภาพ ลงชื่อเข้าใช้ ณ หุบเหวสวรรค์ครบหนึ่งล้านปี!】

【รางวัลทั้งหมดจะมอบให้ในคราวเดียว!】

【เนื่องจากเจ้าภาพเพิ่งตื่นขึ้นหลังผ่านไปหนึ่งล้านปี จึงกระตุ้นการทวีรางวัล รางวัลเพิ่มพูนขึ้นนับหมื่นล้านเท่า!】

【ยินดีด้วยเจ้าภาพ ได้รับพลังบำเพ็ญเพียรหนึ่งแสนล้านปี!】

“???”

เสียงแจ้งเตือนจากระบบชุดหนึ่งทำให้กู้ฉางเกอตะลึงงันไปทันที

“อะไรคือข้าเพิ่งตื่นหลังผ่านไปหนึ่งล้านปี?”

“ข้าเพิ่งถูกรถชนไม่ใช่หรือ?”

“แล้วพลังบำเพ็ญเพียรหนึ่งแสนล้านปีนี่หมายความว่าอย่างไร?”

กู้ฉางเกอที่เพิ่งได้สติยังไม่ทันเข้าใจสถานการณ์

พลังอันน่าสะพรึงกลัวสายหนึ่งพลันทะลักเข้าสู่ร่าง!

【ติ๊ง! กำลังถ่ายทอดพลังบำเพ็ญเพียรให้เจ้าภาพ! ความคืบหน้า 0.01%... เจ้าภาพทะลวงสู่ขั้นมหาจักรพรรดิ!】

【ติ๊ง! กำลังถ่ายทอดพลังบำเพ็ญเพียรให้เจ้าภาพ! ความคืบหน้า 0.02%... เจ้าภาพทะลวงสู่ขั้นจักรพรรดิสวรรค์!】

【……】

ในเวลาเดียวกัน!

เขตเต๋านิรันดร์ ตระกูลกู้ผู้ยืนยง!

ถิ่นตระกูลกู้!

ทว่าในยามนี้ บรรยากาศอึมครึมกดดันอย่างยิ่งปกคลุมหมู่ตำหนักทั้งผืน!

ม่านแสงของค่ายกลพิทักษ์ตระกูลฝืนต้านทานเอาไว้ได้อย่างยากลำบาก แสงวิญญาณริบหรี่ประหนึ่งเทียนไขใกล้มอดดับท่ามกลางสายลม

เหนือท้องฟ้า เสียงตวาดกึกก้องพลันระเบิดขึ้น!

“ตระกูลกู้เล็กกระจ้อยร่อย วันนี้ข้ามาด้วยตนเอง พวกเจ้าจะมอบกระดูกสูงสุดให้ข้าแต่โดยดี หรือจะให้ข้าบุกเข้าไปขุดกระดูกสูงสุดนั่นออกมาด้วยตัวเอง!”

เสียงกึกก้องดังกระหน่ำลงมา ประหนึ่งอสนีบาตบดขยี้ทั่วทุกหย่อมหญ้า

สมาชิกตระกูลกู้หลายพันคนต่างเงยหน้าขึ้นพร้อมกัน ใบหน้าซีดเผือด

ผู้พูดคือชายชราผมและหนวดขาวโพลน สวมอาภรณ์ยาวสีทองหม่น ยืนไพล่มืออยู่กลางเวหา

ตระกูลหลี่แห่งจักรพรรดิ!

เบื้องหลังเขามีสมาชิกตระกูลยืนเรียงรายมืดฟ้ามัวดิน อย่างน้อยก็นับร้อยคน

ปราณรอบกายชายชราทรงพลังมหาศาล เพียงยืนอยู่ตรงนั้นก็ทำให้ค่ายกลพิทักษ์ตระกูลกู้ส่งเสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าด

รอยร้าวแผ่กระจายบนม่านแสง ราวกับจะแตกสลายในพริบตา!

เรื่องยังไม่จบเพียงเท่านี้!

ไม่ไกลจากชายชรา

ขบวนคนอีกกลุ่มหนึ่งก็มาถึงหลังได้รับข่าว!

คราวนี้ผู้นำเป็นชายวัยกลางคน!

มหาจักรพรรดิแห่งตระกูลหลิน ตระกูลจักรพรรดิ!

ชายผู้นี้มาถึงก็หัวเราะเสียงดังลั่น

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ไม่คิดเลยว่าผู้อาวุโสหลี่จะมาถึงก่อนข้าก้าวหนึ่ง”

“เช่นนั้นพวกเราเข้าไปด้วยกัน ขุดกระดูกสูงสุดของคนตระกูลกู้ออกมาแล้ว ค่อยหารือเรื่องแบ่งปันกันเป็นอย่างไร?”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น มหาจักรพรรดิตระกูลหลี่ก็แค่นเสียงเย็นชา ไม่ตอบรับ

เห็นได้ชัดว่าไม่พอใจอย่างยิ่งที่คนตระกูลหลินยื่นมือเข้ามาสอด

ภายในโถงประชุมตระกูลกู้ ผู้อาวุโสหลายคนมีสีหน้าเขียวคล้ำ

ผู้อาวุโสใหญ่ฟาดฝ่ามือลงบนโต๊ะหิน โต๊ะพลันแตกกระจาย

“รังแกกันเกินไปแล้ว! เมื่อหนึ่งล้านปีก่อน ตระกูลกู้ของข้าคือขุมกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดในสามพันแคว้นเต๋า ทั้งยังเป็นผู้กอบกู้ใต้หล้า”

“หากไม่ใช่เพราะบรรพชนตระกูลกู้ใช้บุตรแท้ ๆ ซึ่งมีกายาเต๋าหงเหมิงอุดรูรั่วแห่งวิถีสวรรค์ สามพันเขตเต๋าคงกลายเป็นแดนมารไปนานแล้ว พวกเขาจะมีสิทธิ์โอหังเช่นทุกวันนี้ได้อย่างไร!”

ผู้อาวุโสสองกัดฟันกรอด ดวงตาลุกโชนด้วยโทสะ

“ในอดีตผู้คนทั่วหล้ากราบไหว้ ยกย่องตระกูลกู้ของข้าประหนึ่งเทพ!”

“แต่ดูตอนนี้สิ! เวลาผ่านไปหนึ่งล้านปี ตระกูลกู้ของข้าฝืนลิขิตสวรรค์จนถูกสวรรค์ริษยา ยอดฝีมือล้มตายไปทีละคน ในตระกูลไร้มหาจักรพรรดิคอยบัญชาการ คนพวกนี้จึงพากันโผล่หัวออกมา ขุดกระดูกชิงกายา หยามเกียรติตระกูลข้า!”

ผู้อาวุโสสามกำหมัดแน่น หนวดเคราชี้ชัน!

“เมื่อแปดสิบปีก่อน พวกมันขุดเอาเนตรคู่ของบุตรประมุขตระกูลไปโดยตระกูลโจวแห่งจักรพรรดิ ต่อมาเมื่อห้าสิบปีก่อน กายาศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลของหลานแท้ ๆ ผู้อาวุโสใหญ่ก็ถูกตระกูลเซียวแห่งจักรพรรดิชิงไป จากนั้นเมื่อยี่สิบปีก่อน ครรภ์เต๋ากำเนิดฟ้าของตระกูลกู้ก็ถูกตระกูลฉู่แห่งจักรพรรดิแย่งชิงไปอีก!”

“บัดนี้แม้แต่กระดูกสูงสุดที่เพิ่งตื่นขึ้นในตระกูลก็ยังจะถูกช่วงชิงไป พวกมันคิดจริง ๆ หรือว่าตระกูลกู้ของเรารังแกได้ง่าย!”

ส่วนประมุขตระกูลกู้จิ่วอันนั่งอยู่บนที่นั่งประธาน สีหน้าเคร่งขรึม ไม่เอ่ยวาจาใด

ข้างกายเขามีเด็กสาวอายุราวสิบเอ็ดหรือสิบสองปียืนอยู่ ใบหน้างดงามราวตุ๊กตาปั้นจากแป้ง นางคือกู้เสวี่ย บุตรสาวคนเล็กของเขา

และยังเป็นอัจฉริยะสวรรค์ที่ปลุกกระดูกสูงสุดขึ้นมาได้เมื่อสามวันก่อน!

ต้องรู้ว่าอัจฉริยะที่ปลุกกระดูกสูงสุดขึ้นมาได้ ล้วนมีศักยภาพเป็นมหาจักรพรรดิ!

เดิมทีตระกูลกู้ตั้งใจจะบ่มเพาะกู้เสวี่ยอย่างเต็มกำลัง หวังฟื้นคืนเกียรติภูมิแห่งตระกูลจักรพรรดิ

น่าเสียดายที่ชะตาฟ้ากลั่นแกล้ง ไม่รู้ว่าเรื่องกระดูกสูงสุดแพร่งพรายออกไปภายนอกได้อย่างไร จึงดึงดูดสายตาละโมบจากผู้คนมากมาย!

มือเล็ก ๆ ของกู้เสวี่ยกำชายแขนเสื้อบิดาแน่น ทว่าสีหน้ากลับแน่วแน่เกินวัย

“ท่านพ่อ มอบกระดูกสูงสุดของลูกไปเถิด”

“สถานการณ์ตอนนี้คับขันยิ่งนัก มอบกระดูกสูงสุดของลูกให้สองตระกูลจักรพรรดิช่วงชิงกัน ตระกูลกู้ของเราจึงจะรอดพ้นภัยพิบัติได้”

“อีกอย่าง ถึงเสียกระดูกสูงสุดไป ลูกก็ไม่ตาย...”

สิ้นเสียงของเด็กหญิง ทั้งโถงใหญ่เงียบกริบจนเข็มตกยังได้ยิน!

โศกเศร้า อ้างว้าง เงียบงัน!

ทุกคนต่างนิ่งเงียบ!

นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดจริง ๆ

สละเบี้ยเพื่อรักษาขุนพล ยอมทิ้งกระดูกสูงสุดเพื่อรักษาตระกูลเอาไว้ แม้แต่ชีวิตของกู้เสวี่ยก็อาจรักษาไว้ได้

หากยังดึงดันเก็บกระดูกสูงสุดไว้ เมื่อสองตระกูลจักรพรรดิลงมือขุดด้วยตนเอง กู้เสวี่ยต้องตายอย่างแน่นอน!

ทุกคนในที่นั้นกำมือแน่น

กู้เสวี่ยเป็นบุตรสาวของประมุขตระกูล อีกทั้งยังเป็นที่รักใคร่ของเหล่าผู้อาวุโส

ไม่มีใครอยากเห็นอัจฉริยะตระกูลกู้ ผู้เป็นธิดาแห่งสวรรค์เช่นนาง ต้องสิ้นชีพลงเช่นนี้!

“ประมุขตระกูล!”

เหล่าผู้อาวุโสพากันเอ่ยปาก

ทว่ากู้จิ่วอันยกมือห้ามเอาไว้

เขาค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน

สายตากวาดมองทุกคน

แววตานั้นเปี่ยมด้วยความเด็ดเดี่ยวพร้อมตาย!

บัดนี้เหล่าผู้นำระดับสูงของตระกูลกู้อยู่ในโถงใหญ่แห่งนี้กันครบ ต่างรอคอยการตัดสินใจของกู้จิ่วอัน

กู้จิ่วอันสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนเอ่ยขึ้นช้า ๆ

“ตระกูลกู้ของข้ายึดมั่นในวิถีธรรมมานานหนึ่งล้านปี”

“ยังใส่ใจสรรพชีวิตใต้หล้า ยอมสละผลประโยชน์ของตนเองโดยไม่เสียดาย”

“แต่บัดนี้กลับถูกผู้คนรังแกและเหยียบย่ำครั้งแล้วครั้งเล่า!”

กล่าวถึงตรงนี้ กู้จิ่วอันกุมมือเล็ก ๆ ของกู้เสวี่ย บุตรสาวของตนไว้แน่น

สีหน้าค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นบ้าคลั่ง!

“ในเมื่อสรรพชีวิตใต้หล้าล้วนทรยศตระกูลกู้ของข้า”

“แล้วตระกูลกู้ของข้าจะต้องคำนึงถึงสรรพชีวิตใต้หล้าไปเพื่อเหตุใดอีก?”

“สามพันแคว้นเต๋าไม่อาจรองรับตระกูลกู้ของข้าได้ เช่นนั้นสามพันแคว้นเต๋าก็ไม่มีความจำเป็นต้องดำรงอยู่!”

“โศกนาฏกรรมเมื่อหนึ่งล้านปีก่อน ถึงเวลาหวนคืนอีกครั้งแล้ว!”

กล่าวจบ!

กู้จิ่วอันขยับความคิด!

ณ ส่วนลึกของศาลบรรพชนตระกูลกู้ แผ่นหยกชิ้นหนึ่งซึ่งหลับใหลมานานหนึ่งล้านปี และเป็นสัญลักษณ์แห่งผนึกหุบเหวสวรรค์ พลันระเบิดสนั่น!

ตูม!

การแบ่งขั้นพลัง: 1. ขั้นชำระธุลี 2. ขั้นแท่นวิญญาณ 3. ขั้นทะลวงเร้นลับ 4. ขั้นตำหนักเทพ 5. ขั้นฟ้ากำเนิด 6. ขั้นเมล็ดเต๋า 7. ขั้นวงล้อชะตา 8. ขั้นนิพพาน 9. ขั้นทะลวงมายา 10. ขั้นกึ่งปราชญ์ 11. ขั้นปราชญ์ 12. มหาจักรพรรดิ 13. จักรพรรดิสวรรค์

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป