"ซูจิ่นชู คุณไปงานเลี้ยงวันเกิดเพื่อนกับฉันหน่อยสิ"
เหอรั่วรั่วฉวยโอกาสตอนกู้หมิงเฉินไม่อยู่ มาหาซูจิ่นชู และออกคำสั่งอย่างยโส
ซูจิ่นชูปฏิเสธว่า "ฉันไม่ไปหรอก ฉันไม่รู้จักเพื่อนคุณ ไปแล้วเก้อเกินไป"
"ถ้าคุณไม่ไป ฉันจะโกรธ" เหอรั่วรั่วข่มขู่เธอ
ซูจิ่นชูพยักหน้า "คุณโกรธเลยสิ!"
เหอรั่วรั่ว "..."
"พี่สะใภ้ ไปเป็นเพื่อนฉันหน่อยเถอะนะ นะคะ"
เมื่อไม้แข็งใช้ไม่ได้ผล ก็ใช้ไม้อ่อน เหอรั่วรั่วใช้วิชาออดอ้อน ดึงซูจิ่นชูมาแล้วออดอ้อน
ซูจิ่นชูเป็นคนไม่อ่อนก็ไม่สู้ ถ้าเหอรั่วรั่วยังยโสต่อไป เธอก็จะใจแข็งปฏิเสธ แต่จู่ๆ เธอกลายเป็นแบบนี้ จะให้เธอใจแข็งได้อย่างไร?
"ก็ได้ ฉันจะไปเป็นเพื่อนคุณ"
"ดีจัง ขอบคุณพี่สะใภ้" เหอรั่วรั่วดีใจร้องลั่น กอดเธอแน่น
แต่ไม่นาน ก็ปล่อยเธอแล้วพูดว่า "พี่สะใภ้ อย่าบอกเรื่องนี้กับพี่ชายนะคะ ถ้าเขารู้ ต้องไม่ยอมแน่"
"มันไม่ดีมั้ง ถ้าเขาเผลอรู้เข้าแล้วโกรธขึ้นมาจะทำยังไง?" ซูจิ่นชูพูดอย่างกังวล
เหอรั่วรั่วยกมือสาบาน "ถ้าคุณไม่บอก ฉันไม่บอก แล้วเขาจะรู้ได้ยังไง พี่สะใภ้ คุณเป็นคนดีที่สุดแล้ว ไปเป็นเพื่อนฉันหน่อยเถอะนะ"
"นี่คุณมีจุดประสงค์อื่นอีกหรือเปล่า?" ซูจิ่นชูมองเธออย่างสงสัย
ถ้าแค่ไปร่วมงานวันเกิดเพื่อนธรรมดา ก็ไม่จำเป็นต้องอ้อนวอนให้เธอไปด้วย
ตามคาด เหอรั่วรั่วหน้าแดง พยักหน้า "พี่ชายคนหนึ่งที่ฉันรู้จักตั้งแต่เด็ก เขาก็จะไปด้วย ฉันไม่ได้เจอเขาหลายปีแล้ว ไม่รู้ว่าตอนนี้เขาเป็นยังไงบ้าง ก็เลยอยากให้คุณไปเป็นเพื่อน"