"เสี่ยวชู"
หานจิ้งเห็นซูจิ่นชูลงจากแท็กซี่ โบกมือเรียก
"ขอโทษนะ ฉันมาสาย เดี๋ยวเลี้ยงชานมแกนะ"
ซูจิ่นชูวิ่งเข้ามา กล่าวขอโทษหานจิ้งก่อน
หานจิ้งบอกว่า "เราสองคนเกรงใจอะไรกัน ถึงแกจะไม่สายก็ควรเลี้ยงชานมฉันอยู่ดี แต่ว่า ตอนนี้รีบเข้าไปข้างในเถอะ! ไม่เข้าไปก็จะเข้าไม่ทันแล้วนะ"
ซูจิ่นชูพยักหน้า พากันจับมือวิ่งเข้าไป
ที่นี่คือลานวัฒนธรรม คืนนี้มีงานแสดง
หานจิ้งก็อาศัยกลุ่มวีแชทโลกสองมิติถึงรู้ข่าวนี้ แล้วสอบถามข้อมูลหลายทางเสียเงินนิดหน่อยกว่าจะหาทางเข้ามาได้
"แกคือคนเงียบที่แสนจะเด็ดขาด?"
"ใช่ ฉันเอง แกคือดอกไม้ประหลาดจากหุบเขาลึกอันเงียบงัน?"
"เพื่อนเอ๊ย ในที่สุดก็เจอตัวเสียที"
หานจิ้งกับหญิงสาวคนหนึ่งที่ดูเหมือนตัวละครอนิเมะ สวมกอดกันอย่างสนิทสนม
ซูจิ่นชูยืนเก้ออยู่ข้างๆ ฟังชื่อพวกเธอแล้วก็รู้สึกสับสนไปหมด!
แต่ยังดี ทั้งสองคนใช้เวลาระบายความรู้สึกกันไม่นาน
หญิงสาวบอกพวกเธอว่า "ไต้ลู่ก็อยู่ข้างในนั่น เธอคือแขกรับเชิญพิเศษของวันนี้ ตอนนี้เธอนี่ไม่ธรรมดาแล้วนะ เมื่อก่อนเป็นแค่นางแบบเล็กๆ ตอนนี้ทั้งร้องเพลง ทั้งถ่ายละคร ซู่ๆ ซู่ๆ ปังขึ้นมาเลย เป็นคนใหญ่คนโต ใครๆอยากเชิญก็เชิญไม่มาแล้วนะ ไอ้ที่เชิญมาได้คราวนี้ก็เพราะผู้รับผิดชอบงานคราวนี้เคยช่วยเหลือเธอมาก่อน แต่ว่า หยิ่งจองหองเชียวล่ะ มีผู้ช่วยสองสามคน บอดี้การ์ดอีกเป็นก๊ก ไม่ง่ายที่บุคคลภายนอกจะเข้าใกล้ได้"