กู้หมิงเฉินในห้องพัก ด้านหนึ่งก็ต่อยถานหย่วนเฉิงในใจอย่างแรง อีกด้านก็รีบหยิบมือถือมาเปิดโหมดเงียบ
"นี่คุณรู้จักกู้หมิงเฉินเหรอคะ?" ซูจิ่นชูถามด้วยความสงสัย
ถานหย่วนเฉิงอึ้งไป มองเธออย่างเหลือเชื่อ หรือว่าเธอรู้แล้ว?
ซูจิ่นชูทำสีหน้าจริงจัง "ถ้าคุณมีความแค้นส่วนตัวกับสามีฉัน ก็เลยจงใจกลั่นแกล้งฉันเพื่อให้เขาขายหน้า ฉันพร้อมจะลาออกตอนนี้เลยค่ะ แต่คุณต้องขอโทษที่ล่วงเกินฉันเมื่อกี้ด้วย"
"อ่อ เข้าใจผิดแล้ว ผมกับสามีคุณไม่ได้มีเรื่องบาดหมางอะไรกัน เมื่อกี้ก็แค่ล้อเล่น คุณคิดมากไปแล้ว เซ็นเสร็จแล้ว รีบไปได้แล้ว! ต่อไปถ้ามีใครใช้เรื่องนี้กลั่นแกล้งคุณอีก ก็มาหาผมได้"
ถานหย่วนเฉิงรีบเซ็นชื่อบนเอกสาร แล้วยื่นให้เธอ
ซูจิ่นชูไม่คิดว่าเขาจะเปลี่ยนท่าทีเร็วขนาดนี้ ก็อึ้งไปทันที
ถือเอกสารออกไปด้วยความงุนงง จนกระทั่งลงไปชั้นล่างก็ยังคิดไม่ตก ว่าทำไมจู่ๆ เขาถึงเปลี่ยนท่าที?
"ถานหย่วนเฉิง แกกล้าดียังไงไปขู่เธอ?"
ซูจิ่นชูเพิ่งก้าวออกจากห้องทำงาน กู้หมิงเฉินก็เดินออกมาจากห้องพักด้วยความโกรธ
ถานหย่วนเฉิงรีบยกมือไหว้อธิบาย "ผมแค่ล้อเธอเล่น ไม่คิดว่าเธอจะจริงจัง ที่ผมทำก็หวังดีกับแกนะ ช่วยลองเชิงให้ดูว่าเธอเป็นผู้หญิงมีหลักการไหม ผลออกมาน่ายินดี นิสัยเธอไม่มีปัญหา"
"นิสัยเธอดีอยู่แล้ว ผู้หญิงของผม ผมรู้ดี ไม่ต้องให้แกมาลองเชิงแทน" กู้หมิงเฉินพูดอย่างภาคภูมิ