กู้เฉินเริ่มท่องกฎระเบียบทางทหาร วินัยสามข้อ ข้อควรระวังแปดประการ…ถึงขั้นฮัมเพลงชาติอยู่ในใจ
แต่ภาพงามในห้วงความคิดกลับไม่ยอมเลือนหายไป
ครั้งหนึ่งกู้เฉินถึงกับคิดว่าตัวเองกำลังกลายเป็นคนไม่ดี ทำไมถึงคิดลามกกับประชาชนได้ขนาดนี้นะ?
ความคิดในตอนนั้นกระโดดไปมาเหลือเกิน
กู้เฉินยังนึกไปถึงนางฟ้าเจ็ดองค์กับต่งหย่ง ตอนนั้นนางฟ้าทั้งเจ็ดกำลังอาบน้ำ ต่งหย่งกลับขโมยเสื้อผ้าของพวกนางไป แบบนี้ไม่ใช่ฉวยโอกาสรังแกคนอื่นหรือไง?
บีบบังคับให้แต่งงานและมีลูก ถือว่าผิดกฎหมาย
สรุปแล้ว ในหัวของกู้เฉินยุ่งเหยิงไปหมด
ซ่งอวี้ปิงนั่งอย่างสบายใจอยู่ริมแอ่งน้ำ น้ำพุร้อนใสสะอาดอุ่นอยู่หน่อย ๆ แต่ก็พอดี
สายน้ำผุดไหลเข้ามาไม่ขาด คลื่นที่ซัดขึ้นมาคล้ายอ่างนวดน้ำวน ค่อย ๆ ลูบไล้ผิวกายของซ่งอวี้ปิง
ตั้งแต่เมื่อวานจนถึงตอนนี้ ซ่งอวี้ปิงอยู่ในสภาพเกร็งระแวดระวัง พร้อมลงไม้ลงมือได้ทุกเมื่อ
มีเพียงเวลานี้เท่านั้นที่เธอได้ผ่อนคลายอย่างเต็มที่
ซ่งอวี้ปิงครางฮืออย่างสบายใจ «นี่สิถึงเรียกว่าความสุข!»
อาฮวากลอกตาไปมา สัมผัสได้ถึงบรรยากาศรอบตัว ก่อนจะยิ้มอย่างมีเลศนัย
แต่ผู้ชายคนนั้นไม่ได้มองมาทางนี้ นับว่าเป็นสุภาพบุรุษอยู่
อาฮวาจึงไม่ได้ตะโกนด่าว่าไอ้โรคจิต
ซ่งอวี้ปิงเลยไม่รู้ว่ากู้เฉินอยู่ไม่ไกล
แช่น้ำไปราว 20 นาที อาฮวาก็เตือน «เสี่ยวปิงปิง อย่าแช่นานเกินไป เดี๋ยวผิวจะเหี่ยว»
ซ่งอวี้ปิงลืมตาขึ้น ถอนหายใจยาว «พูดมีเหตุผล»
ซ่งอวี้ปิงลุกขึ้น ใช้ชุดชั้นในเช็ดหยดน้ำบนตัว แล้วสวมชุดกระโปรงอีกครั้ง