โอกาโมโตะ อิชิกาวะกับจางหยวนอิงเข้าไปในถ้ำหิมะ โอกาโมโตะประจบเอาใจอย่างเต็มที่ รีบหยิบฟืน ถ่านไม้ และของสำหรับจุดหญ้าแห้งที่เตรียมไว้ออกมา
พอก่อกองไฟ ความอบอุ่นก็แผ่ขึ้นมา ภายในถ้ำสว่างไสวขึ้น ทำให้ทั้งสองมองเห็นสภาพข้างในได้ชัดเจน
ทั้งคู่เพิ่งสังเกตเห็นว่าลึกเข้าไปในถ้ำหิมะมีลูกแพะอยู่ตัวหนึ่ง!
ขนของมันขาวโพลน ไม่ใช่สีขาวนวล แต่ขาวราวหิมะ
บนหัวมีเขาแพะที่ดูคล้ายผลึกน้ำแข็งด้วย
ลูกแพะเขาน้ำแข็งน่ารักมาก พอเห็นทั้งสองคนก็ร้อง “แบ๊ะ—”
“นี่มัน... แพะหรือ? ยังเป็นลูกอยู่เลย?” โอกาโมโตะเลียริมฝีปากแล้วพูดว่า “ของดี! นอนสักตื่นแล้วค่อยฆ่าเอาไปย่างกิน!”
จางหยวนอิงคล้อยตามว่า “น่ารักจังเลย”
พอโอกาโมโตะ อิชิกาวะได้ยินเทพธิดาในใจพูดเช่นนั้น ก็รีบเปลี่ยนคำพูด “ใช่ น่ารักจริง ๆ!”
จางหยวนอิงเดินเข้าไป ลูบหัวลูกแพะเขาน้ำแข็งพลางมองโอกาโมโตะ อิชิกาวะ
โอกาโมโตะรีบหยิบเนื้อกระต่ายกับเนื้อกระรอกออกมา ใช้มีดสั้นเสียบไว้แล้วย่าง
ระหว่างย่าง เขาก็คุยกับจางหยวนอิงไปด้วย
ตอนแรกทั้งคู่คุยกันเรื่องดาวสีน้ำเงิน พูดถึงชีวิตของผู้คนหลังโลกกลายเป็นดินแดนรกร้าง
จากนั้นก็เปลี่ยนมาคุยเรื่องการเอาชีวิตรอดเกือบสองเดือนที่ผ่านมา คนหนึ่งถูกฝูงปลาป่วนจนแหจับปลาขาดไปหลายครั้ง อีกคนถูกฝูงผึ้งไล่ตามอยู่หลายวัน ยิ่งคุยก็ยิ่งรู้สึกว่าการมีชีวิตอยู่ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
“คุณหนูหยวนอิง” โอกาโมโตะจิบน้ำคำหนึ่ง สายตาที่มองจางหยวนอิงเริ่มพร่ามัวขึ้นทีละน้อย