มีหีบสมบัติอยู่หลายใบ
ใบแรกคือหีบแพลทินัมจากคะแนนทีม
ยังมีหีบระดับอีปิกจากคะแนนส่วนตัวอีก 2 ใบ และหีบระดับตำนานอีก 1 ใบ
รวมทั้งหมด 4 ใบ
นอกเหนือจากนี้ก็ไม่มีอะไรแล้ว
หยางหลิ่วตบหน้าผากตัวเอง “เหมือนฉันจะขาดทุนเลยแฮะ! ทำไมหีบสมบัติจากการสังหารเทพเจ้าถึงยกให้หมอทหารไปล่ะ!”
ยิ่งคิดหยางหลิ่วก็ยิ่งปวดใจ
นั่นคือฉายาผู้สังหารเทพ แถมยังมีหีบระดับตำนานอีกใบด้วยนะ!
แต่พอนึกถึงคำสัญญาที่เทพธิดาเอลฟ์ให้ไว้ ว่าจะมอบปืนแกตลิงที่พ่นไฟสีน้ำเงินและมีกระสุนไม่จำกัดให้เขา แววตาของหยางหลิ่วก็พลันลุกวาวขึ้นมา
ในฐานะชาวดาวสีน้ำเงิน
ปืนแกตลิงเชียวนะ!
ใครบ้างจะไม่ชอบ!
ตอนนั้นในเรื่องหมาป่านักรบ หัวหน้าแก๊งคนนั้นสูบซิการ์ไปพลาง ลั่นไกปืนแกตลิงไปพลาง
ใครเห็นก็ต้องชอบทั้งนั้น
หยางหลิ่วยังคงทำแบบเดิม
เขาวิ่งกลับห้อง หยิบธูปหญ้า 3 ดอกจากข้างเตียง แล้วถือธูปไปยังรูปปั้นเทพธิดาเอลฟ์ในลานบ้าน
“เทพธิดา ได้โปรดคุ้มครองฉันด้วย! มอบปืนแกตลิงที่พ่นไฟสีน้ำเงินให้ฉันสักกระบอก! ถ้าเป็นไปได้ ขอให้มีกระสุนไม่จำกัดด้วยนะ!”
พูดจบหยางหลิ่วก็คุกเข่าลง ปักธูปหญ้าทั้ง 3 ดอกลงในขี้เถ้าหญ้าตรงหน้า จากนั้นก็เก็บน้ำค้างวิญญาณที่สะสมมานาน 30 วันขึ้นมา
ห้องถ่ายทอดสดต้าซย่า
【ให้ตายสิ เทพหยางเริ่มจุดธูปบูชาเทพอีกแล้ว! ปืนแกตลิงพ่นไฟสีน้ำเงิน เทพหยางนี่ช่างกล้าคิดจริง ๆ! ที่สำคัญยังจะเอากระสุนไม่จำกัดอีกเหรอ???】
【ปืนแกตลิงพ่นไฟสีน้ำเงิน! แล้วยังต้องมีกระสุนไม่จำกัดอีก! เทพหยาง ทำไมไม่ขอให้ขึ้นสวรรค์ไปเลยล่ะ?!】