หลายวันต่อมา
หยางหลิ่ววิเคราะห์ตำแหน่งของสัตว์ทุกวัน ออกล่าในตอนกลางวัน เก็บเนื้อส่วนดีอย่างขาหลังกับสันในไว้ ส่วนที่เหลือโยนให้การ์ดค่าจ้างทั้งหมด
ขณะเดียวกัน ทุกสามวันเขาจะใช้การ์ดขโมยของหนึ่งครั้ง โดยเล็งเป้าหมายไปที่มิยาโมโตะ อิจิโร่แห่งประเทศซากุระทุกครั้ง
เมื่อถึงวันที่แปดของช่วงพักฟื้น หยางหลิ่วก็มาอยู่ในแดนเถื่อนแห่งนี้ครบหนึ่งเดือนแล้ว เวลาช่างผ่านไปเร็วจริง ๆ
ตอนเที่ยง การ์ดค่าจ้างก็ถึงเกณฑ์อัปเกรด
【การ์ดค่าจ้าง】
【ระดับ: 3】
【เงื่อนไขการอัปเกรด: 1,000,000/1,000,000 อัปเกรดได้】
【ต้องการอัปเกรดหรือไม่!】
หยางหลิ่วเลือกอัปเกรดทันทีโดยไม่ต้องคิด เขาเหน็ดเหนื่อยมาตั้งนาน ก็เพื่อให้การ์ดค่าจ้างอัปเกรดได้ไม่ใช่หรือ
“อัปเกรด!”
【อัปเกรดสำเร็จ การ์ดค่าจ้างอยู่ในระดับ 4! สามารถทำสัญญากับแรงงานได้ 16 คน การอัปเกรดครั้งถัดไปต้องใช้เนื้อ 5,000,000 ชั่ง!】
“ทำสัญญา!”
ที่ราบหิมะทะเลเหมันต์ เผ่าเสวี่ย
แสงสีทองสว่างวาบขึ้น จากนั้นก็ส่องลงบนร่างของคนหลายคน
“เป็นเทพผู้สูงส่ง! เทพผู้สูงส่งกำลังเรียกเทพเจ้าของพระองค์อีกแล้ว!” ชายชราเผ่าเสวี่ยคนหนึ่งกล่าว
หัวหน้าเผ่าคนชราสั่งให้ชาวเผ่าเสวี่ยกราบไหว้เทพเจ้าในทันที
“ท่านหัวหน้าเผ่า ชะตาของชาวเผ่าเสวี่ยขึ้นอยู่กับท่านแล้ว!” เหล่าคนเถื่อนรุ่นอาวุโสต่างคุกเข่ากราบไปทางทิศใต้
อีกด้านหนึ่ง หยางหลิ่วอัปเกรดการ์ดค่าจ้างและทำสัญญาเสร็จอย่างคล่องแคล่ว
ช่วงพักกินมื้อเที่ยง หยางหลิ่วเรียกคนออกมาทำสัญญาด้วย แล้วให้เสวี่ยจีพาพวกเขาไปทำงาน ทั้งแปดคนที่มาใหม่ล้วนเป็นชาวเผ่าเสวี่ย