ขณะที่คอมเมนต์กำลังเถียงกันอย่างดุเดือด
เหนือหุบเขาน้ำแข็ง เสียงปืนของปืนกลก็หยุดลงกะทันหัน
หยางหลิ่วปล่อยไก มองก้อนน้ำแข็งบนหน้าผาแล้วหัวเราะพลางกล่าวว่า “ช่างถังบอกว่าต้องใช้กระสุน 5,000 นัดถึงจะยิงทะลุ!
แต่ฉันยิงไปแล้ว 4,999 นัด”
“ขาดอีกนัดเดียว”
เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเหนี่ยวไก
กระสุนนัดสุดท้ายพุ่งออกไปพร้อมเสียงหวีดหวิว!
“ปัง—!”
“ครืน!!!”
ก้อนน้ำแข็งมหึมาแตกกระจายสนั่น!
ก้อนน้ำแข็งหนักหลายตันร่วงจากหน้าผาลงมาอย่างแรง!
“ครืน—!!!”
กระท่อมน้ำแข็ง!
กระท่อมน้ำแข็งที่ซ่อนรูปสลักแมวดำไว้ ถูกก้อนน้ำแข็งทับจนแหลกยับในชั่วพริบตา!
กำแพงน้ำแข็งพังทลาย!
กระท่อมน้ำแข็งทั้งหลังราบเป็นหน้ากลองในทันที!
ในเวลาเดียวกัน
“พรวด!”
ไอดำที่พลุ่งพล่านรอบกายจาร์วิสพลันสลายไปจนหมด ราวกับเตาแก๊สที่ถูกปิดวาล์ว!
เขายืนนิ่งค้างอยู่กับที่ ไอดำในดวงตาจางหายไปอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นดวงตาคู่หนึ่งที่เต็มไปด้วยความงุนงง!
ทางด้านไรต์ยิ่งแย่กว่า
เขากำลังประลองกำลังกับหานเฟย ทว่าไอดำกลับหายวับไป!
ร่างของเขาราวกับถูกฟ้าผ่า ถูกหานเฟยเตะกระเด็นออกไป
ไรต์ที่ลอยคว้างอยู่กลางอากาศไม่อยากเชื่อสิ่งที่เกิดขึ้น ได้แต่ร้องลั่นว่า “ไม่…พลัง! พลังของฉัน!!”
“นี่มัน...”
หานเฟยเองก็ตะลึง มองไรต์ที่ไอดำสลายไป พร้อมกับพลังบนร่างกายอีกฝ่ายที่หายไปด้วย
เขาเงยหน้าพรวด มองไปยังเงาร่างเหนือหุบเขาน้ำแข็ง