การผสานเอเคสี่เจ็ดเสร็จสมบูรณ์
ภายในบรรจุกระสุนไว้หนึ่งหมื่นนัด รวมถึงกระสุนที่กำลังแปรสภาพอยู่ด้วย
เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว
หยางหลิ่วหันไปมองหนูเงินตรา
เจ้าตัวนี้ดูดซับเลือดของมังกรดินไปหมดแล้ว
ตอนนี้กำลังนอนหลับอยู่
หยางหลิ่วอุ้มเจ้าตัวเล็กนั่งอยู่หน้าเตาผิง แล้วเริ่มย่างเนื้องู
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาย่างงู หยางหลิ่วจึงระมัดระวังเป็นพิเศษ
เมื่อย่างจนใกล้สุก
“ใครน่ะ!”
หยางหลิ่วหันไปมองลึกเข้าไปในป่า เมื่อครู่เขารู้สึกเหมือนได้ยินเสียงบางอย่าง ด้วยพลังระดับครึ่งก้าวอั้นจิ้นในตอนนี้ เขายังพอได้ยินความเคลื่อนไหวที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตร
เสียงสวบสาบดังใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ เงาร่างหนึ่งเดินออกมาจากทิศทางที่หยางหลิ่วมองอยู่
คนผู้นั้นสวมชุดหนังสัตว์ รูปร่างสูงเพรียวได้สัดส่วน สวมชุดหนังสัตว์เผยเสน่ห์ดิบเถื่อนเย้ายวน
ทำให้หยางหลิ่วอดมองสำรวจไม่ได้
เมื่ออีกฝ่ายเดินเข้ามาใกล้
หยางหลิ่วชะงักไป ก่อนจะหลุดปากว่า “อาจารย์โมริตะ...เหรอครับ?!”
คนตรงหน้าหยุดฝีเท้า พอได้ยินอีกฝ่ายพูดภาษาจีนก็เอ่ยว่า “คุณรู้จักฉันด้วยเหรอ? เป็นคนต้าซย่าหรือ?”
ตอนนี้หยางหลิ่วเก็บเครื่องกลหยวนหรง·เอเคสี่เจ็ดไปแล้ว รอบตัวจึงไม่มีอาวุธปืน
โมริตะ คานะเองก็ไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายเป็นใคร!
หยางหลิ่วมองอาจารย์คนดังที่ติดอันดับต้น ๆ ในวิดีโอ
เขากลืนน้ำลาย แล้วถูมือไปมา!
จะถามทำไมให้มากความ!
จะไม่รู้จักได้ยังไงล่ะ?!
โมริตะ คานะ ผู้บุกเบิกรุ่นที่สามของประเทศซากุระ!
แต่เรื่องพวกนั้นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ
สิ่งสำคัญคือ บนดาวสีน้ำเงิน อีกฝ่ายมีอีกชื่อหนึ่ง!
ผู้คนเรียกเธอว่า:
อาจารย์โมริตะ!