หลี่อ๋างหันหลังจากไปโดยไม่ลังเล
......
ห้านาทีต่อมา
เงาร่างหนึ่งปรากฏขึ้นอย่างไร้เสียงบนไหล่เขาด้านหลัง
เขายืนอยู่ใต้ต้นไม้คดงอที่หลี่อ๋างเพิ่งพิงเมื่อครู่ สายตากวาดมองสภาพแวดล้อมโดยรอบ
“น่าจะเพิ่งไปได้ไม่นาน” กู้ผิงเซิงเอ่ยวิเคราะห์เสียงเบา
ถูกต้อง เบาะแสจุดระเบิดเมื่อครู่ชี้ไปที่หวงฟ่านจริง ๆ
พิกัดตรงกับบริเวณเขาด้านหลังแห่งนี้ทุกประการ
แน่นอนว่ากู้ผิงเซิงไม่รู้เรื่องนั้น
“ดูท่าเบาะแสจุดระเบิดจะคงอยู่ได้แค่ชั่วครู่เดียว”
กู้ผิงเซิงยืนอยู่กับที่ พลางครุ่นคิดวิเคราะห์
“ถ้าผีดุร้ายฉวยช่วงเวลาคลาดเคลื่อนหลังเกิดจุดระเบิด แล้วออกจากตำแหน่งเดิมก่อนข้อมูลจะรีเฟรช การตามหาพวกมันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายจริง ๆ”
กลไกนี้ไม่ได้เป็นประโยชน์กับเขาไปเสียทั้งหมด
แม้ข้อมูลระบุตำแหน่งที่แจ้งทุก 30 นาทีจะบอกพิกัดได้อย่างแม่นยำ แต่ก็ยังมีช่วงเวลาคลาดเคลื่อนที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ระหว่างการประกาศข้อมูลกับตอนที่เขาไปถึงจุดเกิดเหตุจริง
สำหรับผีดุร้ายที่คอยระแวดระวัง จดจำเวลา และเปลี่ยนตำแหน่งอยู่บ่อย ๆ ช่วงเวลานี้ก็มากพอให้พวกมันหนีไปได้ไกลพอสมควรแล้ว
กู้ผิงเซิงกวาดตามองไปรอบ ๆ
ทั่วทั้งเขาด้านหลังอบอวลไปด้วยบรรยากาศอึมครึมกดดัน ชวนให้ผู้คนอยากหนีไปโดยสัญชาตญาณ
แต่ที่นี่เป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียน
นั่นหมายความว่าบนเขาลูกนี้อาจมีลูกแก้วซ่อนอยู่ด้วย
กู้ผิงเซิงยืนอยู่กับที่ครู่หนึ่ง ก่อนจะจากไปอย่างรวดเร็ว
เขาไม่คิดเสียเวลาอยู่ที่นี่นานเกินไป สำหรับเขาแล้ว เวลาเป็นทรัพยากรหายาก ทุกช่วง 30 นาทีระหว่างจุดระเบิดแต่ละครั้ง เขาต้องใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด