ขณะเดียวกัน เหล่านักศึกษาคนอื่นที่กำลังออกกำลังกายต่างก็มองภาพตรงหน้าด้วยสีหน้าตะลึงงัน
พวกเขาพากันอึ้งไปตาม ๆ กัน
สามคนนี้กำลังคุยกับผู้ชายคนนั้นอยู่ จู่ ๆ เขาก็ลงมือโจมตี พวกเขาจึงโต้กลับจนอีกฝ่ายกลายเป็นท่อนไม้ จากนั้นวิธีโจมตีของผู้ชายคนนั้นก็ย้ายไปเล่นงานคนที่ยืนดูอยู่เฉย ๆ งั้นหรือ?
แล้วพวกที่ยืนดูอย่างพวกเขา จะมีโอกาสถูกโจมตีด้วยหรือเปล่า?
ไม่มีใครคิดมากไปกว่านั้น ไม่นานพวกเขาก็ทยอยออกจากห้องออกกำลังกาย
แววโกรธวาบขึ้นในดวงตาของเย่หวั่นซิง ทว่าก็มีความโล่งใจเจืออยู่ด้วย
เมื่อเห็นเหตุการณ์ ผู้ดูแลห้องออกกำลังกายซึ่งเป็นผีผู้หญิงที่มีร่างกายเพียงครึ่งท่อนก็กระโดดหย็องแหย็งเข้ามา
“เกิดอะไรขึ้น? ทำไมพวกเธอถึงทะเลาะกัน?”
กู้ผิงเซิงยักไหล่ ก่อนเล่าเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นให้มันฟัง
ไม่นานผีผู้หญิงก็เด้งตัวไปหาเพื่อนนักศึกษาชายแปลกหน้าผู้โชคร้าย แล้วกินศพไร้หัวของเขาลงไปจนหมด จากนั้นยังแลบลิ้นเลียเลือดของเขาจนเกลี้ยง แม้ศพของนักศึกษาที่ตายแล้วจะหายไปหลังผ่านไปครึ่งชั่วโมง แต่ที่นี่เป็นพื้นที่ส่วนกลางของห้องออกกำลังกาย ย่อมปล่อยให้สกปรกไม่ได้
“อย่าให้มีครั้งหน้า”
ผีผู้หญิงครึ่งท่อนรู้ดีว่าเรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของทั้งสามคน แต่เป็นความผิดของหวังเฉวียน นักศึกษาชายคนนั้น
อีกอย่าง ห้องออกกำลังกายก็ไม่ได้ห้ามทะเลาะกัน ก่อนหน้านี้ไม่กี่วันยังมีเหตุขัดแย้งจนคนตายเกิดขึ้นด้วย
“ถ้าอย่างนั้น...”
กู้ผิงเซิงกับลั่วชิงเสวี่ยหันไปมองเย่หวั่นซิงพร้อมกัน