ในเวลาเดียวกัน กู้ผิงเซิงก็เริ่มรวบรวมข้อมูลบางส่วนที่ได้จากการพบหลงไห่และคนอื่น ๆ ในครั้งนี้
ฝั่งนักเรียนผีที่ตายไปแล้วไม่รู้เรื่องอันดับของนักเรียนที่ยังมีชีวิตอยู่ นอกจากหลงไห่ที่รู้ว่าตัวเองแข็งแกร่งมากแล้ว นักเรียนคนอื่น ๆ ต่างก็ไม่รู้
เรื่องนี้ก็สมเหตุสมผล เพราะนักเรียนที่ยังมีชีวิตอยู่ย่อมมองไม่เห็นอันดับของนักเรียนที่ตายไปแล้วเช่นกัน
กู้ผิงเซิงไม่รู้ว่านักเรียนที่ตายไปแล้วคนไหนแข็งแกร่งที่สุด รู้เพียงว่าหลงไห่ซึ่งตายมาแล้วสามครั้งอาจแข็งแกร่งกว่านักเรียนที่ตายมาแล้วสองครั้งหรือครั้งเดียว
ข้อมูลนี้มีค่ามาก
ไม่นาน แสงสีแดงสองสายก็ปกคลุมร่างกู้ผิงเซิงกับจางเหว่ย ทั้งคู่ถูกพาออกจากห้องประหลาดแห่งนั้น กลับมายังห้องเรียน ในห้องยังมีคนอีกไม่น้อยที่อยากรู้ผลการบ้านหนึ่ง จึงอยู่รอกันต่อ
เมื่อเห็นกู้ผิงเซิงกับจางเหว่ยปรากฏตัว ทุกคนก็เริ่มซุบซิบกัน
“กู้ผิงเซิงรอดมาได้จริง ๆ ด้วย...”
“จิ๊ ๆ เหมือนที่อาจารย์บอกไม่มีผิด เขามีโอกาสสูงมากที่จะได้เป็นหัวหน้าห้องคนใหม่”
“ใช่ แถมผลประเมินยังได้เออีกด้วย คงฉีกป้ายชื่อไปไม่น้อย...”
“เก่งชะมัด...”
“แต่ถ้ากู้ผิงเซิงเป็นหัวหน้าห้อง ทำไมถึงเลือกทำการบ้านคนเดียวล่ะ?”
“ก็แปลว่าเป็นไปได้แค่ข้อเดียว ฝีมือของกู้ผิงเซิงเหนือกว่าความยากของการบ้านอย่างสิ้นเชิง”
เพื่อนนักเรียนพากันซุบซิบ สายตาที่มองกู้ผิงเซิงก็เปลี่ยนไป
ถึงจะรู้ว่ากู้ผิงเซิงเป็นหนึ่งใน 35 คนที่ได้รับคำชมเชยทั้งโรงเรียนก่อนหน้านี้ แต่การได้เห็นกับตาว่าเขาคว้าเอจากการบ้านระดับนี้มาได้อย่างสบาย ๆ ก็เป็นประสบการณ์ที่ต่างออกไป