เมื่อคิดถึงจุดนี้ กู้ผิงเซิงจึงสำรวจสถานการณ์หลังประตูทั้งสี่บานอีกครั้ง ยังคงเป็นผีดุร้ายสองตน และสัตว์ร้ายอีกสองตัว
เป็นไปตามที่กู้ผิงเซิงคาดไว้ หากมีนักเรียนที่ยังผ่านประตูผีไม่ครบห้าครั้งปรากฏตัว ห้องโดยรอบก็จะกลับเป็นสภาพเริ่มต้น แต่แน่นอนว่าเมื่อเหลือเพียงนักเรียนที่ผ่านประตูผีห้าครั้งแล้ว บริเวณโดยรอบก็จะกลายเป็นอันตราย
“เลือกผีดุร้ายสักตนดูละกัน จะว่าไปแล้ว หากจัดการผีดุร้ายได้ อาจได้ผลประโยชน์อะไรก็เป็นได้”
กู้ผิงเซิงตัดสินใจแน่วแน่แล้ว เขาจะลองไปที่ห้องผีดุร้าย หากแนวคิดนี้ถูกเพื่อนร่วมชั้นคนอื่นล่วงรู้ คงต้องตกใจเป็นแน่ เพราะนักเรียนคนอื่นต่างหลีกเลี่ยงผีดุร้าย แต่กู้ผิงเซิงกลับมุ่งหน้าเข้าหาโดยตรง
แท้จริงแล้ว สาเหตุหลักก็เพราะห้องสัตว์ร้ายไม่ได้รางวัลอะไรเลย หากไม่ใช่เพราะเหตุนี้ กู้ผิงเซิงก็คงไม่ถึงขั้นต้องไปห้องผีดุร้าย...
แต่แล้วในวินาทีต่อมา ประตูก็เปิดออกพร้อมเสียงครืดอีกลาย ๆ
กู้ผิงเซิงนิ่งงันอยู่กับที่
เพราะสิ่งที่ปรากฏไม่ใช่ใครอื่น หากแต่เป็นหลงไห่
[ค่าสติของเจ้าลดลง 0.1 ปัจจุบันอยู่ที่ 10.5]
ผิดกับหลงไห่ก่อนตาย ตอนนี้หลงไห่ทั้งร่างมีผิวซีดขาว นัยน์ตามีความหมองดำ แค่มองก็รู้ว่าไม่ใช่คนปกติ
นี่คือผี เพราะค่าสติลดลง เนื่องมาจากการสำรวจห้องและเผชิญผีหลายครั้งก่อนหน้านี้ ดังนั้นค่าสติของกู้ผิงเซิงตอนนี้จึงเหลือเพียง 10.5
คนตาย...ฟื้นคืนชีพงั้นหรือ?
กู้ผิงเซิงรู้สึกเพียงความสยองสะพรึง...
ไม่นาน ความคิดของเขาก็หมุนอย่างรวดเร็ว จู่ ๆก็นึกเนื้อหาของการบ้านขึ้นมาได้
[นักเรียนทั้งห้องกำลังจะเดินทางสู่โลกประตูผีเพื่อเอาชีวิตรอด ผ่านประตูผีห้าบาน ถือว่าการบ้านเสร็จสิ้น]