ไม่ต้องคิดก็รู้ อำนาจของหัวหน้าห้องมีมากมาย
ไม่ใช่แค่ได้รับพรสวรรค์แน่นอน แต่ยังประกาศ และเลือกการบ้านแปลกๆ ได้อีกด้วย
โดยเฉพาะการบ้านข้อหนึ่งนี่
นี่มันการบ้านบ้าอะไรกัน...
หลินเหยาคือสาวงามประจำห้อง หน้าตาดี รูปร่างเยี่ยม... แต่สภาพร่างกายอ่อนแอ
ส่วนหลี่เจินก็เป็นนักกีฬา หากทั้งสองสู้กันแบบเป็นตาย คนตายย่อมเป็นหลินเหยาแน่
แถมถ้าเลือกจริง พวกเขาก็ต้องสู้กันจนตายไปข้าง เพราะบทลงโทษเมื่อทำการบ้านไม่สำเร็จคือการถูกลบล้าง สูงมากที่ทั้งสองจะถูกฆ่าพร้อมกัน
กู้ผิงเซิงส่ายหน้า
เขาเลือกการบ้านข้อหนึ่งไม่ได้
ไม่อย่างนั้นเพื่อนร่วมห้องก็ตายหมดหรือไง?
กู้ผิงเซิงเลือกการบ้านข้อสองอย่างรวดเร็ว
พวกวิดพื้นอะไรนี่ ยังพอทำง่ายกว่า แถมเมื่อทำการบ้านเสร็จยังได้ของยังชีพอีก กู้ผิงเซิงต้องพยายามเข้าไว้
หลังจากเลือก
ห้องเรียนที่ก่อนหน้านี้เสียงดังอึกทึก ก็เงียบสงัดลงทันที
เพราะบนกระดานดำปรากฏตัวอักษรสีเลือดสองแถว
【การบ้านข้อหนึ่ง: หลินเหยาสาวงามประจำห้องและหลี่เจินต่อสู้กันแบบเป็นตาย จนกว่าฝ่ายหนึ่งจะตาย
บทลงโทษเมื่อทำการบ้านไม่สำเร็จ: ลบล้าง】
【การบ้านข้อสอง: กู้ผิงเซิงวิดพื้นสิบครั้ง
บทลงโทษเมื่อทำการบ้านไม่สำเร็จ: ลบล้าง】
【ตามการเลือกของหัวหน้าห้อง การบ้านที่ห้องการเงิน 1221 ต้องทำในวันนี้คือการบ้านข้อสอง】
ชั่วพริบตาถัดมา การบ้านข้อหนึ่งเลือนหายไปอย่างช้าๆ
หลินเหยาสาวงามประจำห้องหน้าซีดเผือด ร่างกายสั่นระริก
เธอเกือบตายไปแล้ว
หลี่เจินนักกีฬาก็มีสีหน้าเคร่งเครียด ทำไม่สำเร็จคือตาย
เมื่อเห็นเหตุการณ์เหนือธรรมชาติที่เกิดขึ้น รวมถึงแสงสีแดงข้างนอก ไม่ต้องคิดเลย บทลงโทษนี้ต้องเป็นจริงแน่นอน
ดังนั้น เพื่อรักษาชีวิตตัวเอง เขาต้องฆ่าหลินเหยาแน่
แบบนั้นเขาคงรู้สึกผิดจนตาย
ดีที่หัวหน้าห้องคนใหม่ไม่ได้เลือกการบ้านข้อหนึ่ง... ยังมีจิตสำนึกอยู่บ้าง
แต่พอคิดว่าชีวิตและอำนาจตัดสินความเป็นความตายของตัวเองต่อไปจะตกอยู่ในมือหัวหน้าห้องใหม่ลึกลับคนนี้ เขาก็รู้สึกหวาดกลัว
"ไม่รู้ว่าใครเป็นหัวหน้าห้องคนใหม่ ไม่ว่ายังไงก็ตาม ฉันหลินเหยาขอบคุณนะ!"
หลินเหยารีบตะโกน
"ว่าแต่หัวหน้าห้องคนใหม่เป็นใครนะ ออกมาโชว์ตัวหน่อยได้ไหม?"
"เธอโง่หรือไง? ถ้าเปิดเผยตัวแล้วถูกฆ่าจะทำยังไง หัวหน้าห้องคนใหม่จะเปิดเผยตัวตนไม่ได้เด็ดขาด..."
"นั่นสินะ ว่าแต่มีใครได้พรสวรรค์ไหม? ถ้าใครได้พรสวรรค์ ก็มีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นหัวหน้าห้อง เพราะนักเรียนมีโอกาสได้พรสวรรค์แค่หนึ่งเปอร์เซ็นต์ ห้องเรามีแค่ 42 คนเองนะ"
ตอนนั้นเอง ซูหยางพูดขึ้น: "ไม่ได้ คนที่ได้พรสวรรค์ก็ห้ามพูดเหมือนกัน ถ้าถูกเข้าใจผิดว่าเป็นหัวหน้าห้องจะทำยังไง?"
เพื่อนร่วมห้องมองหน้ากันไปมา
ในเวลาเดียวกัน เย่หวั่นซิงที่อยู่ข้างหลังกู้ผิงเซิง หรือก็คืออดีตหัวหน้าห้อง จู่ๆ ก็ตบบ่าของกู้ผิงเซิง
"กู้ผิงเซิง! นายยังมัวรีรออะไรอยู่! รีบวิดพื้นสิบครั้งสิ เหตุการณ์เหนือธรรมชาติแบบนี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะ เชื่อไว้ก่อนดีกว่า!"
เย่หวั่นซิงกำชับ
กู้ผิงเซิงแสดงสีหน้าเหม่อลอยอย่างพอเหมาะพอดี
"ได้ ฉันจะทำเดี๋ยวนี้!"
"สู้ๆ กู้ผิงเซิง นายต้องทำได้แน่นอน"
ข้างๆ มีเด็กสาวน่ารักร่างเล็กตะโกนเบาๆ
เธอคือลั่วชิงเสวี่ย เพื่อนร่วมชั้นมัธยมและมัธยมต้นของกู้ผิงเซิง สอบเข้ามหาวิทยาลัยหยางเฉิงด้วยกัน และเป็นเพื่อนต่างเพศที่กู้ผิงเซิงสนิทด้วยในห้อง
กู้ผิงเซิงพยักหน้า ไปเริ่มวิดพื้นที่ทางเดินหน้าห้อง
ดีที่ปกติมีพื้นฐานการออกกำลังกาย กู้ผิงเซิงวิดพื้นเสร็จอย่างรวดเร็ว และเกือบทุกครั้งหน้าอกแตะพื้น ป้องกันไม่ให้ถูกหาว่าไม่ถูกต้องแล้วก็...
ทำเสร็จแล้ว เพื่อนร่วมห้องทุกคนได้ยินเสียงเตือนดังข้างหู
【กู้ผิงเซิงทำการบ้านของห้องเสร็จแล้ว】
【รางวัล: เพื่อนร่วมห้องทุกคนได้รับขนมปังอัดแท่ง ×3, บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ×3, น้ำเปล่า 500 มล. ×4】
【คะแนนการบ้านคือ A รางวัลข้างต้นสำหรับกู้ผิงเซิงเพิ่มเป็นสองเท่า และยังได้รับแต้มคุณสมบัติอิสระเพิ่มอีก 1 แต้ม】
【รางวัลดังกล่าวถูกจัดเก็บในกระเป๋าส่วนตัวแล้ว】
แววตากู้ผิงเซิงฉายแววดีใจ
อย่างที่เขาคิด ได้ของยังชีพมา แถมคนที่ทำการบ้านสำเร็จยังได้รางวัลมากกว่า
แต่เขาไม่คิดเลยว่าจะได้ระดับ A นี่เพราะเขาวิดพื้นได้มาตรฐานมากใช่ไหม?
ดูท่าคะแนนการบ้านที่ทำเสร็จกับรางวัลคงจะสัมพันธ์กัน คะแนนยิ่งดี รางวัลยิ่งมาก
ขนมปังอัดแท่งสามชิ้น บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปสามถ้วย น้ำ 2000 มล. แค่นี้ก็พอต่อความต้องการอาหารและน้ำของคนหนึ่งวันแล้ว...
ส่วนร้านค้าและโรงอาหารของมหาวิทยาลัยก็มีอยู่ไม่น้อย แต่ถ้าไปแย่งมา มีโอกาสสูงที่จะเกิดการปะทะกัน ถึงขั้นเสียชีวิต...
แล้วความสามัคคีในห้องก็สำคัญมากด้วย... ในสถานการณ์แบบนี้ กู้ผิงเซิงก็ยังไม่แน่ใจว่าในห้องมีใครได้พรสวรรค์บ้าง...
"แผงคุณสมบัติ กระเป๋าส่วนตัว นี่อะไรน่ะ?"
มีเพื่อนร่วมห้องถาม
"อันนี้อยู่ในแผงเกม แผงเกมอยู่ด้านซ้ายบนของแต่ละคน แล้วกดที่แผงคุณสมบัติได้ แผงคุณสมบัติใช้ดูค่าคุณสมบัติตัวละครปัจจุบัน... และกระเป๋าส่วนตัวก็อยู่ในแผงคุณสมบัติ"
เย่หวั่นซิงตะโกนบอก
กู้ผิงเซิงกดแผงเกม สิ่งที่ปรากฏต่อมาคือสามตัวเลือก ช่องแชท ตลาดแลกเปลี่ยน แผงคุณสมบัติ
จากนั้นเขากดแผงคุณสมบัติด้วยความสงสัย
【แผงคุณสมบัติกู้ผิงเซิง】
【โรงเรียน: มหาวิทยาลัยหยางเฉิง
ห้อง: การเงิน 1221
สถานะ: หัวหน้าห้อง
พรสวรรค์: S-Class สุญญะเร้นกาย
ค่าพลังชีวิต: 100% (ถ้าค่าพลังชีวิตเป็นศูนย์คือตาย)
ร่างกาย: 11 (สมรรถภาพทางกาย)
พละกำลัง: 12 (พลังกาย ถ้าเป็นศูนย์คือหัวใจวายตายทันที)
สติสัมปชัญญะ: 13 (ถ้าโดนความกลัวสุดขีดจะทำให้สติลดลง ต่ำกว่า 5 จะเหม่อลอย ต่ำกว่า 2 จะคลั่ง ลดลงถึง 0 คือสมองตาย)
(ค่าดังกล่าวของคนปกติเฉลี่ยที่ 10)
สกิล: ไม่มี
ฉายา: ไม่มี
จำนวนครั้งที่ทำการบ้านสำเร็จ: 1
สถานะ: ดี
กระเป๋าส่วนตัว: ขนมปังอัดแท่ง ×6, บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ×6, น้ำเปล่า 500 มล. ×8, แต้มคุณสมบัติอิสระ ×1】
คิดอยู่ครู่หนึ่ง กู้ผิงเซิงตั้งใจจะใส่แต้มคุณสมบัติให้ร่างกาย
เกมเอาชีวิตรอดแบบนี้ จริงๆ แล้วสิ่งที่อันตรายที่สุดคือการติดต่อกับผู้คน
ร่างกายของเขาเพิ่มจาก 11 แต้มเป็น 12 แต้มแล้ว และกู้ผิงเซิงก็รู้สึกถึงพลังที่เอ่อล้นทั่วร่าง...
ความรู้สึกนี้ยอดเยี่ยมมาก กู้ผิงเซิงค่อนข้างเคลิบเคลิ้มกับความรู้สึกแข็งแกร่งขึ้นนี้
"ฉันว่าแล้วว่านายต้องทำได้! ผิงเซิง!"
ลั่วชิงเสวี่ยยิ้มตาหยีตะโกนบอกกู้ผิงเซิง
ใบหน้าเล็กๆ ดูดีมีแววดีใจมาก
กู้ผิงเซิงพยักหน้า: "ก็แค่โชคดี... ถ้าการบ้านมันยากกว่านี้ก็ไม่แน่แล้ว"
"นั่นก็ยอดเยี่ยมแล้ว... ฉันยังวิดพื้นไม่ได้สักทีเลยนะ"
กู้ผิงเซิงมองแขนขาวเรียวของลั่วชิงเสวี่ยแวบหนึ่ง ในใจแอบคิด:
ลั่วชิงเสวี่ยต้องวิดพื้นไม่สำเร็จแน่ ถ้าการบ้านข้อสองเป็นเธอต้องทำ ตัวเองจะเลือกการบ้านข้อไหนนะ?
หลินเหยาไม่สนิทกับตัวเอง ส่วนลั่วชิงเสวี่ยเป็นเพื่อนที่สนิทกันมาก...
กู้ผิงเซิงถอนหายใจเบาๆ เขาเองก็ไม่รู้ว่าจะเลือกอะไร
...
เวลานี้ เพื่อนร่วมห้องทุกคนมองหน้ากันไปมา เมื่อเจอสภาพแบบนี้ ก็ไม่รู้ว่าควรทำอะไรดี
การบ้านของห้องวันนี้ทำเสร็จแล้ว...
ตอนนี้เอง นักเรียนชายสองสามคนแถวหลัง รวมตัวกันเตรียมจะออกไป นักเรียนชายคนที่เป็นหัวโจกไว้ผมสีเหลือง เขาชื่อหวงเจียหาว กลุ่มเพื่อนที่นำโดยหวงเจียหาวก็เป็นพวกหัวรั้นของห้อง หนีเรียนเป็นประจำ ตีกัน สูบบุหรี่ ดื่มเหล้า ถูกโรงเรียนตักเตือนลงโทษหลายครั้ง กู้ผิงเซิงคาดไม่ถึงว่าวันนี้คืน自习เขาดันมา
"หวงเจียหาว นายจะทำอะไร นี่ยังเป็นคืน自习อยู่เลยนะ"
เย่หวั่นซิงตะโกน
"เธอเป็นหัวหน้าห้องคนใหม่แล้วเหรอ?"
หวงเจียาวคาบบุหรี่จุดไฟแล้ว ถามพลางชำเลืองมอง
เย่หวั่นซิงหน้าซีด: "ฉะ... ฉันไม่ได้เป็น..."
เธอจะบอกว่าตัวเองเป็นหัวหน้าห้องคนใหม่ได้ยังไง
แต่เธอคือหัวหน้าห้องคนเก่านี่...
"นั่นก็ใช่ไง ตอนนี้ใกล้สองทุ่มแล้ว การบ้านของห้องก็ทำเสร็จแล้ว ยังจะไม่กลับหออีกเหรอ?
พวกนายอยากค้างคืนในห้องเรียนรึไง หลังสี่ทุ่มนอกจากห้องเรียนกับหอพักแล้ว ที่อื่นห้ามไปนะ!
อีกอย่าง สถานการณ์ในโรงเรียนตอนนี้เปลี่ยนไปแล้ว โรงเรียนใหม่ ระเบียบใหม่ ถ้าเธอยังจะวางท่าเป็นหัวหน้าห้องคนเดิม ฉันคงตามใจเธอไม่ได้หรอก"
เวลาเลิกคืน自习คือสามทุ่มครึ่ง
ตอนนั้นค่อยกลับก็จะรีบเกินไป
"นาย..."
เย่หวั่นซิงเถียงจนหน้าดำหน้าแดง แต่ก็ต้องยอมรับว่าหวงเจียหาวพูดถูก
"นายพูดถูก ถ้างั้น... เพื่อนร่วมห้องทุกคนออกไปก่อนเถอะ
ถึงเราจะไม่รู้ว่าใครเป็นหัวหน้าห้องคนใหม่ แต่ฉันในฐานะหัวหน้าห้องคนเก่า ยังมีหน้าที่รักษาระเบียบอยู่ พรุ่งนี้เช้าแปดโมงพวกเรามาที่ห้องเรียนนี้กันดีไหม?"
ที่นี่คือห้องเรียน 208 ของตึกหลัก ถึงห้องเรียนมหาลัยจะไม่ตายตัว แต่ใครก็ไม่รู้ถ้าเปลี่ยนห้องแล้วการบ้านบนกระดานจะยังปรากฏหรือไม่ วิธีที่ดีที่สุดคือคงไว้แบบเดิม กลับมาที่ห้องเรียนเดิม
เย่หวั่นซิงในฐานะหัวหน้าห้องคนเก่า เธอยังมีบารมีอยู่บ้าง