การแข่งขันกินไก่ทอด สุดท้ายหลี่เจี้ยนหัวก็เป็นฝ่ายชนะ
เขานั่งอยู่หน้าโต๊ะเพียงลำพัง ตรงหน้ามีกระดูกไก่ทอดกองพะเนิน หนังกรอบสีทองสะท้อนแสงมันเยิ้มใต้แสงไฟ
ไก่ทอดทั้ง 50 ชิ้น ตั้งแต่ชิ้นแรกจนถึงชิ้นที่ 50 เขาเคี้ยวแต่ละคำอย่างเชื่องช้าไร้ความรู้สึก ปากยังคงพะอืดพะอม เพราะก่อนหน้านี้อาเจียนไปหลายครั้งแล้ว
ในขณะนั้น
ถังขยะข้างตัวเขาอัดแน่นไปด้วยกระดูกไก่ทอด บางชิ้นถึงกับร่วงจากขอบถังลงไปบนพื้น
เขาก้มตัวลง แล้วอาเจียนอีกครั้ง...
ไม่นานนัก ของในท้องก็ถูกขับออกมาอีก
หลี่เจี้ยนหัวเช็ดมุมปาก รู้สึกได้เพียงว่าทั้งปากเต็มไปด้วยรสชาติเลี่ยนมัน
ตั้งแต่โคนลิ้นไปจนถึงลำคอ แล้วต่อไปยังหลอดอาหาร ทุกส่วนถูกความมันเข้มข้นนั้นเคลือบเอาไว้แน่นหนา
ชาตินี้เขาไม่อยากเห็นไก่ทอดอีกแล้ว
เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นในหัว
【หลี่เจี้ยนหัวทำการบ้านประจำชั้นเรียนเสร็จแล้ว】
【นักเรียนทั้งชั้นได้รับเหรียญผีคนละ 1 เหรียญเป็นรางวัล】
【คะแนนการบ้านระดับเอ หลี่เจี้ยนหัวได้รับเหรียญผีเพิ่มอีก 1 เหรียญ และได้รับกล่องไก่ทอดถาวร 1 ใบ】
【กล่องไก่ทอดถาวร: สามารถผลิตไก่ทอดได้วันละ 10 ชิ้น พร้อมซอสสุ่ม 1 กล่อง】
หลี่เจี้ยนหัวมองคำอธิบายรางวัล คิ้วขมวดแน่น
แววตาเต็มไปด้วยความรังเกียจ ไม่มีความยินดีแม้แต่น้อย
กล่องที่ผลิตไก่ทอดได้วันละ 10 ชิ้นงั้นหรือ?
พูดตามตรง ชาตินี้เขาไม่อยากกินไก่ทอดอีกแล้ว
เขาเผลอเลียริมฝีปาก ปลายลิ้นสัมผัสกับความเจ็บแสบที่ผนังช่องปาก
ไก่ทอดอะไรน่าขยะแขยงชะมัด...
ตอนนี้เขารู้สึกเพียงว่าปากมันเยิ้มจนพะอืดพะอม ยิ่งไปกว่านั้น เพราะกินของทอดมัน ๆ เข้าไปมากขนาดนี้ในคราวเดียว แผลร้อนในก็ขึ้นเต็มปากแล้ว
พอนึกถึงเรื่องนี้ เขาก็ขย้อนอีกครั้ง
แต่ความทรมานของเขา ในสายตาเพื่อนร่วมชั้นบางคนกลับเป็นอีกเรื่องหนึ่ง
“ให้ตายสิ”
นักเรียนชายคนหนึ่งอดทอดถอนใจไม่ได้
“ไก่ทอดหนึ่งชิ้นให้พลังงานประมาณ 150 กิโลแคลอรี 10 ชิ้นก็ 1,500 กิโลแคลอรี เกือบเท่ามื้อหลักมื้อหนึ่งเลยใช่ไหม?”