เจี่ยนหยวนยกมือปิดหน้า มองซ้ายมองขวา พอแน่ใจว่าในห้องไม่มีใครอื่นอยู่ถึงค่อยถอนหายใจโล่งอก
ดีที่เสวี่ยฉิวยังไม่ตื่นตอนนี้
ไม่อย่างนั้น เจ้านกเหลืองตัวน้อยคงพูดอะไรที่ทำให้อุณหภูมิบนใบหน้านางสูงขึ้นไปอีก
เจี่ยนหยวนหันหลัง พยายามลืมข้อเท็จจริงที่ว่ามีผู้ชายกำลังอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำ ก่อนคว้าหมอนบนเตียงมาซุกหน้า
ผ่านไปไม่กี่วินาที
ภาพเส้นสายที่แข็งแรงและลื่นไหลก็ผุดขึ้นมาในหัวอีกครั้ง
แม้จะมองเห็นไม่ชัด แต่ความพร่ามัวเช่นนี้ต่างหากที่ทำให้จินตนาการของคนเราเตลิดไปอย่างควบคุมไม่ได้...
หยุดคิดได้แล้ว!
คำว่าใคร่มีดาบคมแขวนอยู่เหนือศีรษะ!
ถ้าทนแรงยั่วยวนไม่ไหวแล้วเผลอไปแตะต้องเข้า พอกลับไปนางก็ต้องรับผิดชอบเขา
เจี่ยนหยวนเปิดอุปกรณ์สื่อสารแบบพกพา พยายามเบี่ยงเบนความสนใจเพื่อไม่ให้ตัวเองคิดฟุ้งซ่าน
นางเปิดหน้าต่างแชตกับอีไล ข้ามรูปวาบหวิวที่อีกฝ่ายส่งมาอย่างชำนาญ แล้วพิมพ์ข้อความ
【เจี่ยนหยวน: มีเซนทิเนลมาอาบน้ำอยู่ในห้องคุณ หมายความว่ายังไง?】
【อีไล: ?】
ความเร็วในการตอบกลับของอีกฝ่ายทำให้เจี่ยนหยวนประหลาดใจ
【อีไล: หมายความว่าเขาอยากตายน่ะสิ】
【อีไล: [อีกฝ่ายยกเลิกข้อความหนึ่งข้อความ]】
【อีไล: ใครเหรอ】
【อีไล: [สติกเกอร์ลูกแมวตัวน้อยทำหน้างุนงงน่ารัก]】
เจี่ยนหยวน: ……
เปลี่ยนสีหน้าเร็วไปหรือเปล่า?
นางตอบกลับ
【เจี่ยนหยวน: ฉันถามแทนเพื่อนคนหนึ่งน่ะ】
สหพันธ์ไม่รู้จักมุก “เพื่อนถามก็แปลว่าตัวเองถาม” อีไลจึงเชื่อ และน้ำเสียงก็ผ่อนคลายลง