เขาไม่ใช่คนเดียวที่รู้สึกละอายใจ
คนที่เพิ่งเอ่ยปาก หรือพูดให้ถูกคือคนที่เคยเหน็บแนมเจี่ยนหยวนอยู่ในใจ ต่างก็อดก้มหน้าลงไม่ได้
เป็นความผิดของพวกเขา
พวกเขาเคยพบไกด์แย่ ๆ มามาก จึงคิดเอาเองว่าหญิงสาวจิตใจอ่อนโยนตรงหน้าจะต้องเป็นคนแบบนั้นด้วย
แต่เจี่ยนหยวนไม่เหมือนใคร
หากเธอยอมช่วยชีวิตคนเพราะถูกกดดัน เธอคงไม่เสนอให้ทำการปรับจิตแก่เคนตรงนี้
หากเธอต้องการแสดงท่าทีว่าตนมีเมตตา ก็ไม่จำเป็นต้องแสดงความไม่พอใจต่อเซนทิเนลที่บีบบังคับเธอในตอนนี้
ปฏิกิริยาเช่นนี้ต่างหากที่แสดงให้เห็นว่าสิ่งที่เจี่ยนหยวนทำล้วนมาจากใจ นี่คือบุคลิกที่แท้จริงของเธอ
เธออ่อนโยน แต่ก็เข้มแข็งยืดหยุ่น
“...ผมเข้าใจแล้ว”
เซนทิเนลตอบเสียงเบา
เจี่ยนหยวนไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงใช้นิ้วชี้ไล่นับคนที่เหลือ
“ฉันไม่เลือกเองแล้ว พวกคุณมาหาฉันตามลำดับค่าการปนเปื้อนจากสูงไปต่ำเถอะ”
เรื่องของเคนเมื่อครู่ทำให้เธอตกใจจริง ๆ
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอตระหนักว่าการกระทำของตัวเองสามารถตัดสินความเป็นความตายของคนคนหนึ่งได้จริง ๆ
เพราะอย่างนั้น
เรื่องที่เกี่ยวข้องกับชีวิตแบบนี้ เธอไม่ควรเลือกคนนั้นคนนี้ตามใจ ปล่อยให้พวกเซนทิเนลตัดสินใจกันเองดีกว่า
เจี่ยนหยวนรู้จักตัวเองดี
ถ้ามีใครไม่ได้รับเลือกแล้วมาแสร้งทำตัวน่าสงสาร เธอคงใจอ่อนจริง ๆ
“ไม่ต้องหรอก ผมรู้ว่าใครมีค่าการปนเปื้อนสูงที่สุด”