เผยเอินซือเค้นคำหนึ่งออกมาจากริมฝีปากอย่างยากลำบาก
“ไม่...”
เจี่ยนหยวนฟังคำพูดของเผยเอินซือไม่ชัด “อะไรนะ?”
แต่เซนทิเนลสองคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ได้ยินชัดเจนแจ่มแจ้ง
ไรอันส่งสายตาถามเซนทิเนลทางขวามือ อีกฝ่ายรีบส่งสายตาตอบกลับทันที
ไม่อะไรนะ?
ยังไม่ต้องพูดถึงว่าหากปฏิเสธการนำทางเชิงลึกในครั้งนี้ ค่าการปนเปื้อนของเผยเอินซือจะทรุดหนักลงไปถึงระดับไหน
ในเมื่อไกด์เจี่ยนเต็มใจ ต่อให้เป็นหัวหน้าเผย พวกเขาก็ทนเห็นการปฏิเสธโอกาสล้ำค่าเช่นนี้ไม่ได้!
นี่คือการนำทางเชิงลึกเชียวนะ!
มีเซนทิเนลตั้งกี่คนที่ร้องขอแทบตายก็ยังไม่ได้!
ยิ่งไปกว่านั้น
พวกเขายังหวังให้เผยเอินซือสนิทสนมกับเจี่ยนหยวน จะได้แวะมาที่ทีมของพวกเขาบ่อย ๆ ในอนาคต!
ทั้งสองสบตากันอย่างรวดเร็ว ราวกับเชื่อมต่อคลื่นสมองถึงกัน
จากนั้นไรอันก็เอ่ยขึ้น
“หัวหน้าเผยบอกว่าตกลง เขาต้องการความช่วยเหลือจากไกด์เจี่ยนมากแน่ ๆ!”
“ใช่ ๆ”
เซนทิเนลทางขวามือรับคำ
“หลังทะเลจิตของเขาถูกกระทบ พวกเราก็ฉีดยาคลายกล้ามเนื้อให้แล้ว รับรองว่าจะไม่ทำร้ายคุณ ไกด์เจี่ยนวางใจได้!”
พูดจบ ทั้งสองก็รีบมัดเผยเอินซือไว้กับเก้าอี้นำทาง
พอมัดเสร็จก็รีบออกจากห้อง แล้วปิดประตูแน่นสนิท
กลัวว่าหากชักช้าไปแม้แต่นิดเดียว เจี่ยนหยวนจะเปลี่ยนใจเสียก่อน
เจี่ยนหยวน: ?
นี่มันอะไรกัน?
บังคับซื้อบังคับขายหรือไง?
เธอมองเผยเอินซืออย่างงุนงง เขานั่งก้มหน้าอยู่บนเก้าอี้นำทาง
ผมสีน้ำตาลบดบังใบหน้าไว้ครึ่งหนึ่ง บุคลิกสง่างามสุขุมที่เคยมีแปรเปลี่ยนเป็นความเปราะบางราวกับบาดเจ็บหนักเมื่ออยู่ในสภาพอ่อนแรง