วิกฤตความเป็นความตายที่ถาโถมเข้ามา ทำให้หลินสือปล่อยเชือกในมือทันที
แต่แค่นั้นยังไม่พอ
จู่ ๆ ก็มีสิ่งหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา
โล่ปราบจลาจล!
“ปัง! ปัง! ปัง!”
กระสุนสามนัดพุ่งเข้าใส่โล่ปราบจลาจลแทบจะพร้อมกัน เฉียดไปเพียงเสี้ยวเดียว
สิ่งที่ทำให้หลินสือรู้สึกหวาดหวั่นคือ กระสุนทั้งสามนัดเล็งมาที่จุดตายสามแห่งของเขา
ศัตรูคำนวณกระทั่งเรื่องที่เขาจะปล่อยมือในจังหวะถัดไปได้ด้วยหรือ?!
เป็นไปได้ยังไง?!
เสียงทึบดังขึ้น หลินสือร่วงลงบนพื้นซึ่งเต็มไปด้วยใบไม้ผุและวัชพืช
เขากลิ้งตัวหลบอย่างรวดเร็ว ก่อนซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้ที่มีลำต้นหนาเท่าคนคนหนึ่ง
หัวใจที่เต้นรัวอยู่ในอกแสดงให้เห็นว่าหลินสือยังไม่สงบ หลังรอดพ้นจากการโจมตีปลิดชีพเมื่อครู่
ถ้าไม่ใช่เพราะเขามีมิติส่วนตัว
ถ้าไม่ใช่เพราะเขาหยิบสิ่งของออกมาได้ทันที
ถ้าไม่ใช่เพราะเขาตอบสนองได้เร็ว
กระสุนสามนัดเมื่อครู่คงเจาะเข้าที่ศีรษะ ลำคอ และหัวใจของเขา
อีกสองจุดยังพอว่า แต่ลำคอไม่มีอะไรป้องกัน หากโดนยิงเข้าไป วันนี้เขาคงจบชีวิตลงที่นี่
ฝีมือยิงปืนช่างน่ากลัวจริง ๆ!
หลินสือพิงต้นไม้ พยายามทำให้หัวใจเต้นช้าลง
“อ๊าก!!”
เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นจากระยะ 200 เมตร
หลินสือใจหายวาบ ใช้กล้องมองกลางคืนแบบตรวจจับความร้อนสอดส่องสถานการณ์อย่างระมัดระวัง
เขาพบว่าบอดี้การ์ดเพียงคนเดียวที่ยังมีชีวิตนอนชักกระตุกอยู่บนพื้น
รอบบริเวณไม่มีสิ่งมีชีวิตอื่นเลย
หลินสือสงสัยว่าอาจเป็นกับดัก จึงไม่ได้เข้าไป