ต่อหน้าสายตาผู้คนมากมาย
หลี่ตัวอวี๋ยอมเสียเงินได้ แต่เสียหน้าไม่ได้!
หลี่ตัวอวี๋ควักบัตรออกมาอย่างเด็ดขาด แล้วโยนใส่หลินสือ
“เดิมพันแล้วก็ต้องยอมรับผล ต่อจากนี้ค่าใช้จ่ายทั้งหมดของนายในห้างนี้ ฉันจ่ายเอง!”
แม้ปากจะพูดอย่างนั้น แต่ในใจเขาเกลียดหลินสือจนแทบเข้ากระดูก
“โอ้!”
สาว ๆ หลายคนที่ล้อมหลินสืออยู่พากันส่งเสียงโห่แซว
“งั้นผมไม่เกรงใจแล้วนะ ทุกคน ผมยังมีของต้องซื้ออีกนิดหน่อย ไว้เจอกัน”
หลินสือโบกมือลาสาว ๆ หลายคน แล้วเดินออกจากร้าน
หลี่ตัวอวี๋เดินตามไป สวีเฟยเฟยก็เดินตามไปด้วย
จากนั้นหลินสือก็แวะร้านชุดชั้นในชายก่อน
ชุดชั้นในกันหนาว 1,000 ชุด ถุงเท้ากันหนาว 1,000 คู่ กางเกงใน 2,000 ตัว
รวมแล้วจ่ายไปกว่า 260,000 หยวน
เดิมทีหลินสือตั้งใจจะไปซื้อของพวกนี้ที่ตลาดค้าส่ง แต่ตอนนี้ใช้เงินคนอื่น ไม่ใช้ก็โง่แล้ว
หลินสือซื้อของทีเดียวจำนวนมากจนพนักงานร้านตกใจ ต้องถามย้ำให้แน่ใจก่อนถึงโทรไปให้โรงงานจัดส่งสินค้า
ของในสต็อกที่ร้านมีไม่มากพอ
แน่นอนว่าที่อยู่รับสินค้าคือโกดังของหลินสือ
หลี่ตัวอวี๋มองหลินสือผลาญเงินของตน ดวงตาลุกเป็นไฟ เขาขยับเข้าไปใกล้แล้วกัดฟันกระซิบ
“พอได้แล้วมั้ง? ฉันเตือนนายไว้ก่อน ทำอะไรแต่พอดี”
เขายิ่งมั่นใจว่าหลินสือตั้งใจแกล้งตน คนปกติที่ไหนจะซื้อชุดชั้นในกับกางเกงในมากมายขนาดนี้?
บัตรของหลี่ตัวอวี๋ไม่ได้มีแค่เงินใช้จ่ายประจำเดือน แต่ยังเบิกเกินวงเงินได้อีก 500,000 หยวน
ตอนนี้หลินสือรูดเงินค่าใช้จ่ายประจำเดือนของเขาไปจนหมดแล้ว เดือนนี้เขาคงต้องอดอยาก